I SA/Gl 73/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2009 r. sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 29 grudnia 2008 r. strona skarżąca A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. - skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej strony skarżącej jako płatnika i określającą wysokość należności podatkowej za miesiąc styczeń 2004 r. z tytułu niewpłaconego w ustawowym terminie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2009 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji (wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe, skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lutego 2009 r., zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie. Mimo wezwania Sądu, strona skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi, zaś termin zakreślony dla dopełnienia tych czynności upłynął bezskutecznie, zgodnie z przywołanym pouczeniem, w dniu 4 marca 2009 r. (środa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w sytuacji, gdy podlega ona wpisowi stosunkowemu. W myśl bowiem art. 215 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowania sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Z kolei zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te, zgodnie z art. 29 P.p.s.a, mają obowiązek wykazania swojego umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że niedołączenie do skargi dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, należy uznać za brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91 oraz postanowienie tego Sądu z dnia 6 kwietnia 2005 r., II GZ 19/05). Tego rodzaju braki formalne skargi podlegają usunięciu w sposób przewidziany w art. 49 § 1 P.p.s.a., a ich nie usunięcie w terminie 7 dni prowadzi – w przypadku kiedy wniesione pismo procesowe jest skargą - do jej odrzucenia zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca, w wezwaniu Sądu została pouczona o konsekwencjach jego niewykonania w wyznaczonym terminie i pomimo tego nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi. Z wyżej wymienionych względów Sąd, w oparciu o przywołane przepisy oraz przy zastosowaniu art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.