I SA/Gl 741/25
PostanowienieWSA w Gliwicach2026-03-23
Skład orzekający: Anna Rotter
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po odmowie jego przyznania i wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przerywa bieg terminu do uiszczenia tego wpisu, a tym samym zapobiega odrzuceniu skargi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego pomimo prawomocnego wezwania. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po odmowie jego przyznania i wezwaniu do uiszczenia wpisu nie przerywa biegu terminu do jego uiszczenia i nie zapobiega odrzuceniu skargi. Prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych rodzi obowiązek uiszczenia wpisu.Stan faktyczny
Skarżący J.J. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został odrzucony prawomocnym postanowieniem. Po tym skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu, lecz tego nie uczynił, składając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarga została odrzucona.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 2 kwietnia 2025 r. nr 2401-IEE.7192.24.2024.8.MT UNP: 2401-25-090531 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o uchylenie zajęcia w całości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
W piśmie z 22 maja 2025 r. J.J. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 2 lipca 2025 r., strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu 14 lipca 2025 r.
W piśmie z 21 lipca 2025 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/GI 194/25. Postanowieniem starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 listopada 2025 r. stronie skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 lutego 2026 r.
Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 27 lutego 2026 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
W piśmie z 6 marca 2026 r. strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 2 lipca 2025 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 17 listopada 2025 r. skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 lutego 2026 r.
W następstwie zaistniałych okoliczności koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, co spowodowało, że strona skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej 27 lutego 2026 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu z dniem 6 marca 2026 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Jednocześnie strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że Sąd orzekający podziela pogląd prawny prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, w myśl którego prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje powstanie obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu sądowego (por. postanowienie NSA z 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązku tego nie uchyla wystąpienie przez stronę z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, do czego strona ma prawo na podstawie art. 165 p.p.s.a.
Trzeba zatem mieć na uwadze, że złożenie, w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu sądowego, kolejnego wniosku o prawo pomocy nie przerywa biegu tego terminu, a jego upływ powoduje przewidziane prawem konsekwencje proceduralne (por. m.in. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09).
W konsekwencji zaistniałych okoliczności, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło