I SA/Gl 742/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2026-03-23

Skład orzekający: Anna Rotter

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym odmówieniu przyznania prawa pomocy i wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przerywa bieg terminu do uiszczenia tego wpisu?
Ratio decidendi
Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia tego wpisu. Niewykonanie tego obowiązku w zakreślonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, jednak zamiast tego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został prawomocnie odrzucony. Po kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, ale nie uiścił wymaganego wpisu w terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 27 marca 2025 r. nr 2401-IEE.7192.25.2024.6.MT UNP: 2401-25-081057 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 12 maja 2025 r. J.J. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. W skardze zawarto wniosek o prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, który został zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/GI 163/25. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 2 lipca 2025 r., strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu 14 lipca 2025 r. W piśmie z 21 lipca 2025 r. skarżący rozszerzył uprzednio złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem starszego referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 21 października 2025 r. stronie skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 lutego 2026 r. Z uwagi na powyższe skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 27 lutego 2026 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. W piśmie z 6 marca 2026 r. strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 2 lipca 2025 r. skarżący rozszerzył złożony w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 21 października 2025 r. skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 lutego 2026 r. W następstwie zaistniałych okoliczności koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu sądowego od skargi, co spowodowało, że strona skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej 27 lutego 2026 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu z dniem 6 marca 2026 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Jednocześnie strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że Sąd orzekający podziela pogląd prawny prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, w myśl którego prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje powstanie obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu sądowego (por. postanowienie NSA z 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązku tego nie uchyla wystąpienie przez stronę z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, do czego strona ma prawo na podstawie art. 165 p.p.s.a. Trzeba zatem mieć na uwadze, że złożenie, w terminie przewidzianym na uiszczenie wpisu sądowego, kolejnego wniosku o prawo pomocy nie przerywa biegu tego terminu, a jego upływ powoduje przewidziane prawem konsekwencje proceduralne (por. m.in. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09). W konsekwencji zaistniałych okoliczności, stwierdzić należało, iż skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło