I SA/Gl 748/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-07-04

Skład orzekający: Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka, Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda, wnosząc skargę do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy po upływie 30-dniowego terminu do stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru, działał w ramach obowiązujących przepisów?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę Wojewody, uznając, że została ona wniesiona po upływie 30-dniowego terminu do stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru, zgodnie z art. 91 i 93 ustawy o samorządzie gminnym. Choć przepisy PPSA nie ograniczają terminu dla organu nadzoru do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to jednak sama możliwość zaskarżenia uchwały do sądu przez organ nadzoru jest uwarunkowana uprzednim upływem terminu do samodzielnego stwierdzenia nieważności przez ten organ.
Stan faktyczny
Wojewoda zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Z. w sprawie wsparcia finansowego w sporcie kwalifikowanym, zarzucając jej naruszenie art. 7 Konstytucji RP i brak podstawy prawnej. Rada Miejska w odpowiedzi wniosła o oddalenie skargi, wskazując na niewłaściwość organu nadzoru (Wojewody) w sprawach finansowych, które należą do Regionalnej Izby Obrachunkowej. Sąd rozpoznał sprawę ze skargi Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2006r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi organu nadzorczego na uchwałę Rady Miejskiej w przedmiocie spraw budżetowych jednostek samorządu terytorialnego postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] 2006 r. Rada Miejska w Z. wydała na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w związku z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym uchwałę nr [...] w sprawie udzielania wsparcia finansowego w sporcie kwalifikowanym. Uchwałą tą przyjęto "Program udzielania wsparcia finansowego w sporcie kwalifikowanym", wskazując w szczególności, że ze wsparcia finansowego mogą korzystać wyłącznie kluby sportowe piłki nożnej, piłki ręcznej, piłki siatkowej i piłki koszykowej z siedzibą w Z., uczestniczące w rozgrywkach na poziomie od Ekstraklasy do III ligi. Wysokość wsparcia (udzielanego w formie dotacji) uzależniono od dyscypliny sportu i od poziomu rozgrywek. Pismem z dnia [...] 2006 r. Wojewoda [...] , działając na podstawie art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżył opisaną powyżej uchwałę Rady Miejskiej w Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (doręczoną organowi nadzoru w dniu 21 lutego 2006 r.) zarzucając jej naruszenie art. 7 Konstytucji RP. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości Wojewoda [...] wskazał, że przepis art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym stanowi, że jednostki samorządu terytorialnego mogą wspierać, w tym finansowo, rozwój sportu kwalifikowanego. Regulacja ta nie może stanowić samodzielnej podstawy do podjęcia kwestionowanej przez organ nadzoru uchwały. Zdaniem Wojewody [...] realizacja powyższego uprawnienia może nastąpić wyłącznie w formie ustanawiania stypendiów sportowych przyznawanych zawodnikom, osiągającym wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym (art. 35 ustawy o sporcie kwalifikowanym) oraz przyznawanie wyróżnień i nagród dla zawodników, którzy osiągnęli wysokie wyniki w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym lub krajowym współzawodnictwie sportowym (art. 37 ustawy o sporcie kwalifikowanym). W opinii Wojewody [...] formy wspierania sportu kwalifikowanego przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego zostały ściśle określone przez ustawodawcę i ograniczone do określania (w drodze uchwały) warunków i trybu przyznawania, wstrzymywania, i pozbawiania stypendiów sportowych (art. 35 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanych) oraz określania rodzajów, przyznawania wyróżnień i nagród oraz określania wysokości nagród pieniężnych (art. 37 ust. 4 ustawy o sporcie kwalifikowanym). W opinii organu nadzoru art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym formułuje ogólną normę programowa i nie może stanowić samodzielnej podstawy do ponoszenia wydatków z budżetu jednostki samorządu na dotacje dla klubów sportowych. W konsekwencji kwestionowaną przez organ nadzoru uchwałę uznać należy za wydaną bez podstawy prawnej, co stanowi naruszenie zasady legalizmu wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Miejskiej w Z. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego kosztów procesu wg norm przepisanych. Uzasadniając stanowisko Rady Miejskiej w Z. wskazano na wstępie, że zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym organami nadzoru nad działalnością gmin są Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a w zakresie spraw finansowych regionalna izba obrachunkowa. Zgodnie z art. 87 ustawy o samorządzie gminnym organy nadzoru mogą wkraczać w działalność gminną tylko w przypadkach określonych w ustawie. Właściwość rzeczowa regionalnych izb obrachunkowych (określona w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych) obejmuje uchwały i zarządzenia podejmowany przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach zasad i zakresu przyznawania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego (art. 11 pkt 4 powołanej ustawy), a zatem organem uprawnionym do wykonywania czynności nadzoru odnośnie uchwały Rady Miejskiej w Z. regulującej zasady i zakres przyznawania z budżetu Gminy Z. dotacji w sporcie kwalifikowanym jest wyłącznie Regionalna Izba Obrachunkowa w K., a nie Wojewoda [...] (bez znaczenia dla tej konstatacji pozostaje okoliczność, że Rada Miejska w Z. omyłkowo doręczyła przedmiotową uchwałę Wojewodzie [...] zamiast Regionalnej Izbie Obrachunkowej), co czyni zasadnym wniosek o oddalenie skargi. W dalszej części odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Miejskiej w Z. wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. A zatem ustawodawca wprowadził w w/w przepisach konstrukcję generalnego domniemania kompetencji gminy w sprawach publicznych o znaczeniu lokalnym, o ile z przepisu szczególnego nie wynika, że właściwym dla danego typu spraw jest inny podmiot. W ramach ustroju gminy ustawodawca wprowadził natomiast domniemanie kompetencji rady gminy. Uprawnienia rady gminy nie są ograniczone do spraw wymienionych w art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminy. Z art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym wynika, że jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać wsparcia, w tym finansowego, na rozwój sportu kwalifikowanego. Nie można przyjąć, że jak twierdzi Wojewoda [...], jedynymi dopuszczalnymi formami wsparcia finansowego sportu kwalifikowanego przez gminę są stypendia sportowe (art. 35 usk) oraz wyróżnienia i nagrody (art. 37 usk), gdyż zastrzeżenie takie nie zostało zawarte ani art. 2 ust. 2 ani w pozostałych przepisach powołanej ustawy. Wskazano także, że o ile ustawa o sporcie kwalifikowanym przewiduje dwie (przykładowe) formy wsparcia finansowego sportu kwalifikowanego przez gminę to w ogóle nie konkretyzuje form wsparcia innego niż finansowe. Zaakceptowanie tezy, że art. 2 ust. 2 ustawy o sporcie kwalifikowanym nie może stanowić samodzielnej podstawy do podjęcia przez radę gminy uchwały regulującej zasady i zakres przyznawania z budżetu Gminy Z. dotacji w sporcie kwalifikowanym nakazywałoby uznać przepis art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie kwalifikowanym za martwy w odniesieniu do wsparcia innego niż finansowe, gdyż ustawa o sporcie kwalifikowanym nie określa żadnych form pozafinansowego wspierania sportu kwalifikowanego przez gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 85 i 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym nadzór nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z prawem, a organami nadzoru są Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a w zakresie spraw finansowych – regionalna izba obrachunkowa. Organy nadzoru mogą wkraczać w działalność gminna tylko w przypadkach określonych ustawami (art. 87 ustawy o samorządzie gminnym). Zgodnie z art. 91 ustawy o samorządzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 powołanej ustawy. Zapis art. 93 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że po upływie wskazanego powyżej terminu organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia gminy. W tym przypadku organ gminy nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] 2006 r. została doręczona Wojewodzie [...] w dniu [...] 2006 r., a skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2006 r., a zatem po upływie 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 91 ustawy o samorządzie gminnym. W sprawie znajduje zatem zastosowanie dyspozycja art. 93 powołanej ustawy. Regulacja dotycząca terminów wnoszenia skarg do wojewódzkiego sądu administracyjnego zawarta została w art. 53 § 1 - § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże "szczególna kompetencja nadzorcza organu nadzoru, przyznająca mu prawo skargi do sądu administracyjnego, nie została ograniczona żadnym terminem jej realizacji" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1575/04, publ. OSS 2005/3/70)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło