I SA/Gl 751/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, uzupełnionym następnie pismem z dnia 28 marca 2011 r., I. M. wyraziła pogląd, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 oraz art. 21 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tzw. ulgi meldunkowej mogą skorzystać oboje małżonkowie pozostający we wspólności ustawowej choćby tylko jeden z nich był zameldowany przez okres nie krótszy niż dwanaście miesięcy w odpłatnie zbywanym lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość. Stanowisko to zostało uznane za nieprawidłowe w interpretacji indywidualnej nr [...], wydanej w dniu [...] z upoważnienia Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. Organ zwrócił uwagę, że przesłanki warunkujące dopuszczalność wspomnianego zwolnienia musi spełniać podatnik, czyli każdy z małżonków z osobna. W skardze z dnia 7 lipca 2011 r., złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnioskodawczyni wystąpiła o uchylenie tej interpretacji i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Od skargi tej uiściła wpis w wysokości [...] zł. W odpowiedzi z dnia 9 sierpnia 2011 r. na powyższą skargę organ podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Natomiast w piśmie z dnia 3 stycznia 2012 r. oświadczył, że skargę tę uwzględnia i zażądał umorzenia postępowania. Zarazem przedstawił wydaną przez siebie w dniu [...] interpretację indywidualną nr [...], w której za prawidłowe uznał zaprezentowane na wstępie stanowisko skarżącej. Ustosunkowując się następnie do wezwania Sądu, w piśmie z dnia 24 lutego 2011 r. poinformował z kolei, że podane rozstrzygnięcie autokontrolne nie zostało zaskarżone. W tym miejscu odnotować należy, że wobec wpływu podanego pisma organu z dnia 3 stycznia 2012 r., sprawę niniejszą, w której termin rozprawy wyznaczono na 25 stycznia 2012 r., zdjęto z wokandy, o czym poinformowano strony. W odpowiedzi skarżąca złożyła wniosek z dnia 12 stycznia 2012 r. "o zwrot wpisu sądowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), jak również gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Dopuszczalność takiej kwalifikacji jest więc uzależniona od zaistnienia w toku postępowania okoliczności powodującej jego bezprzedmiotowość. Przesłanka taka zostaje spełniona w sytuacji, o której mowa w art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. Poniekąd wskazuje na to art. 201 § 1 p.p.s.a, który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Niezależnie od niego przesądza o tym sama istota tej instytucji: w oparciu bowiem o powołany art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest zatem wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia, czyli osiągnięcie celu, do którego zmierza wniesienie skargi. Analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie i dlatego stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec o umorzeniu postępowania. Z kolei o zasądzeniu od organu zwrotu kosztów postępowania postanowiono na podstawie przytoczonego wyżej art. 201 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze to, że skarżąca zgłosiła żądanie w tym przedmiocie zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. Zasądzoną kwotę obliczono w oparciu o art. 205 p.p.s.a., uwzględniając koszty sądowe, jakie skarżąca poniosła, to jest należność tytułem wpisu od skargi ([...] zł). W tym miejscu wymaga nadto wyjaśnienia brak możności zadośćuczynienia przez Sąd żądaniu skarżącej "o zwrot wpisu sądowego". Jest to spowodowane tym, że w sprawie nie zaistniały okoliczności określone w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., które warunkują wydanie takiego rozstrzygnięcia (skarga nie została wszak ani odrzucona, ani cofnięta). Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na ocenę dopuszczalności zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. i dlatego orzeczono jak sentencji.