I SA/Gl 758/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w następstwie złożenia przez pełnomocnika skarżącej wniosku z dnia 20 sierpnia 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia przywrócić wskazany termin. W dniu 30 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił – jako spóźnioną – wyżej wskazaną skargę W.B. Skarga ta została bowiem wniesiona przez pełnomocnika skarżącej w dniu 8 czerwca 2018 r. po tym, jak w dniu 9 maja 2018 r. w placówce pocztowej wydano skarżącej zaskarżoną interpretację indywidualną. Tymczasem złożenie skargi powinno było nastąpić najpóźniej w dniu 7 czerwca 2018 r. (dzień wcześniej), ponieważ na podstawie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) doręczenie zaskarżonej interpretacji należało uznać za dokonane w dniu 8 maja 2018 r., to jest w czternastym dniu od dnia złożenia tej przesyłki w placówce pocztowej, które miało miejsce w dniu 24 kwietnia 2018 r. W tym czasie dwukrotnie zawiadamiano skarżącą o możności podjęcia tego pisma: po raz pierwszy w dniu jego złożenia w placówce pocztowej; powtórnie – w dniu 2 maja 2018 r. Wydanie przesyłki nastąpiło zatem po zaistnieniu skutku jej doręczenia. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 sierpnia 2018 r. W dniu 20 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, do którego załączył kolejny egzemplarz skargi znajdującej się w aktach sprawy i odpis reklamacji, jaką skarżąca zgłosiła do operatora pocztowego w związku z opóźnionym wydaniem jej przesyłki. W uzasadnieniu żądania wnioskodawca wskazał, że zbyt późne otrzymanie zaskarżonej interpretacji nastąpiło bez winy skarżącej i wprowadziło ją w błąd co do faktycznej daty inicjującej bieg terminu, któremu uchybiła. Podkreślił również, że uchybienie to było następstwem działania operatora pocztowego, które legło u podstaw zgłoszenia wspomnianej reklamacji. Skarżąca bowiem w ostatnim dniu czternastodniowego terminu do odebrania przesyłki była obecna w placówce pocztowej, jednakże pracownik operatora pocztowego oświadczył wówczas, że nie jest w stanie zidentyfikować lokalizacji przesyłki i zadeklarował, że powiadomi skarżącą, gdy przesyłka zostanie odnaleziona. Nastąpiło to następnego dnia i wtedy też skarżąca ponownie udała się do placówki pocztowej, gdzie przesyłkę jej wydano. Odtąd pozostawała (jak się okazało: w błędnym) przeświadczeniu, że skutek doręczenia przesyłki, nastąpił w dniu, w którym faktycznie ją otrzymała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Stosownie z kolei do art. 87 § 1-4 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Odniesienie tej regulacji do niniejszej sprawy wymaga stwierdzenia, że skarżąca sprostała wszelkim wymogom determinującym możność pozytywnego załatwienia jej żądania. Spełniła wszak powinność równoczesnego dokonania uchybionej czynności, albowiem jej wniosek dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi uprzednio już złożonej, a poza tym załączyła do niego kolejny egzemplarz tej skargi. Dostrzec również trzeba, że z wnioskiem tym wystąpiła w przepisanym terminie, ponieważ uczyniła to w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym otrzymała odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, z którego uzasadnienia mogła się dowiedzieć, że terminowi do wniesienia skargi w ogóle uchybiła. Wprawdzie wniosek złożyła bezpośrednio do Sądu (a nie: za pośrednictwem organu), niemniej jednak w takim przypadku należało uznać, że nie miało to znaczenia dla jego skuteczności, gdyż – jak podkreśla się w orzecznictwie – konieczność złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu zachodzi wtedy, gdy wniosek jest składany wraz ze skargą, a nie: już po jej odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wreszcie stwierdzić trzeba, że skarżąca wykazała, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Należy bowiem zgodzić się z poglądem, że po upływie terminu do odbioru przesyłki operator pocztowy powinien zwrócić ją nadawcy, a nie wydawać adresatowi, jak to miało miejsce w tym przypadku. Takie działanie może prowadzić wszak do błędnego przekonania, że skutek doręczenia następuje w czasie faktycznego wydania przesyłki. Bezspornie zaś jest to okoliczność, na której zaistnienie adresat nie ma wpływu, a zatem niezawinionym przezeń jest uchybienie terminu następujące z tej właśnie przyczyny. Z uwagi na powyższe należało przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi, a uczyniono to w oparciu o powołany art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Z tych względów wydanie niniejszego orzeczenia stało się konieczne.