I SA/Gl 772/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości po wznowieniu postępowania podatkowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. C. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., z uwagi na fakt, iż została ona wniesiona po upływie trzydziestodniowego, ustawowego terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że przesyłka polecona zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r., wobec tego termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 28 kwietnia 2016 r. Skarżący wprawdzie nadał skargę w dniu 27 kwietnia 2016 r., ale uczynił to za pośrednictwem operatora pocztowego InPost. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 6 maja 2016 r., który to dzień Sąd przyjął za moment wniesienia skargi. Sąd wyjaśnił, że oddanie skargi w placówce operatora InPost nie jest równoznaczne z jej wniesieniem, gdyż art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa") skutek taki wiąże z oddaniem przesyłek w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1113 ze zm.). W myśl zaś art. 178 ust. 1 w zw. z art. 192 tej ustawy obowiązki operatora wyznaczonego w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. pełniła Poczta Polska S.A., a stan ten nie uległ zmianie, gdyż operatorem wyznaczonym na lata 2016-2025 została wybrana ta sama spółka. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 21 lipca 2016 r. W dniu 27 lipca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, iż nie ponosi winy za wniesienie skargi po terminie, a za zaistniałą sytuację odpowiada organ, który w zaskarżonej decyzji nie pouczył go o treści art. 83 § 3 ppsa. Zaakcentował, że kierując się regułą zaufania do organów państwowych nie powinien z tego tytułu ponosić negatywnych konsekwencji prawnych. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 27 czerwca 2016 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 87 § 3 ppsa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 21 lipca 2016 r., kiedy doręczono skarżącemu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 27 lipca 2016 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa. Drugą kwestią, która wymagała rozważenia przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku skarżącego, stanowi dochowanie trybu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który zgodnie z art. 87 § 3 ppsa co do zasady powinien być wniesiony za pośrednictwem organu. W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył taki wniosek z pominięciem organu, gdyż nadał go bezpośrednio do Sądu. Zaznaczyć w tym miejscu jednak należy, że jak wskazuje się w orzecznictwie, w sytuacji, w której skarga złożona została z uchybieniem terminu, a strona - nieświadoma tego uchybienia - nie wystąpiła, wraz ze złożeniem skargi, z wnioskiem o przywrócenie terminu, o zaistniałym uchybieniu dowiaduje się ona dopiero na późniejszym etapie postępowania, w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Przyjąć zatem należy, że w takim przypadku - gdy skarga znajduje się już w sądzie, wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ - niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, zob. też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy wskazać, że skarżący nadał skargę w dniu 27 kwietnia 2016 r., tj. w terminie otwartym do jej wniesienia, wobec doręczenia mu zaskarżonej decyzji w dniu 29 marca 2016 r. Mógł zatem pozostawać w przeświadczeniu, że dopełnił wszelkiej staranności, by skutecznie zaskarżyć doręczoną mu decyzję organu II instancji. Należy również zauważyć, że w pouczeniu o sposobie zaskarżenia decyzji brak było informacji o skuteczności wniesienia skargi poprzez złożenie jej w terminie w placówce operatora wyznaczonego jakim jest Poczta Polska S.A., a jedynie o obowiązku wniesienia skargi za pośrednictwem organu w terminie 30-dniowym. Jednocześnie w ocenie Sądu od osoby niebędącej pełnomocnikiem zawodowym trudno wymagać, by posługiwała się pojęciem "operatora wyznaczonego", które to pojęcie nie jest pojęciem powszechnym. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.