I SA/Gl 789/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, , , po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe; WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżąca działająca przez swego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], Nr [...]. Mocą, wyżej wymienionej decyzji utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą dla skarżącej na podstawie m.in. art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, ponieważ do Trybunału Konstytucyjnego w trybie skargi konstytucyjnej (sygn. akt SK 18/09) został zaskarżony między innymi art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), który jest tożsamy z podstawą prawną ustalenia w niniejszej sprawie spornego zobowiązania podatkowego. Nie budzi zatem wątpliwości, że w następstwie rozpatrzenia skargi przez Trybunał Konstytucyjny zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Mając na uwadze powyższe, a także względy natury celowościowej Sąd przyjął, iż postępowanie powinno zostać zawieszone. W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt.1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.