I SA/Gl 805/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), Sędziowie NSA Przemysław Dumana, WSA Anna Tyszkiewicz – Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.R. i J.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżących o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Teresy Randak postanawia: oddalić wniosek. W piśmie z dnia 20 maja 2014 r. skarżący R.R. i J.R. zwrócili się o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Teresy Randak. W obszernym uzasadnieniu podali, że rozpatrywana sprawa dotyczy opodatkowania dwóch nieruchomości położonych w Z. – M. Wskazując na uchybienia, których ich zdaniem dopuścił się Wojewoda [...] wydając z wieloletnim opóźnieniem kluczową dla niniejszej sprawy decyzję z dnia [...], stwierdzającą nabycie z mocy prawa z dniem 30 czerwca 1998 r. przez Skarb Państwa własności części tej nieruchomości objętej pasem drogowym podnieśli, że z informacji uzyskanej w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. wynika, że w okresie od dnia 23 października 2002 r. do dnia 16 grudnia 2004 r. Teresa Randak współkierowała tym urzędem pełniąc funkcję Pierwszego Wicewojewody [...] i nadzorowała wydział, którego zadaniem było przygotowywanie decyzji stwierdzających nabycie przez Skarb Państwa nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe autostrad. Ma zatem zdaniem skarżących jakiś udział w tym, że również w tym okresie nie doszło nawet do wszczęcia z urzędu postępowań w sprawie stwierdzenia, że ww. nieruchomości Skarb Państwa nabył z dniem 30 czerwca 1998 r. Zachodzi więc w ocenie skarżących potrzeba, by ich skarga została rozpatrzona przez sędziów, którzy nigdy nie mieli wpływu na wykonywanie przez Wojewodę [...] i Wojewodę [...] praw i obowiązków z lokalizacją autostrady A-4 oraz z jej budową. Zdaniem wnioskodawców w przypadku sędziego Teresy Randak istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w przedmiotowej sprawie. W oświadczeniu z dnia 10 czerwca 2014 r. sędzia Teresa Randak wskazała, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Otóż zgodnie z treścią tego przepisu, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, iż mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Powołany wyżej art. 19 p.p.s.a. nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Ponadto, jak podkreśla się w orzecznictwie, okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego, lecz konieczne jest wykazanie poważnych, konkretnych powodów, które obiektywnie uzasadniają wątpliwość co do jego bezstronności (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2012 r. sygn. akt IV SAB/Gl 59/09). Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżących o wyłączenie sędziego, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa nie może on odnieść skutku. Skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności, które pozwoliłby uwzględnić ich wniosek. Zdaniem Sądu, akcentowana przez skarżących okoliczność pełnienia przez Teresę Randak funkcji Pierwszego Wicewojewody [...] nie przesądza jeszcze o zasadności złożonego wniosku. Fakt uprzedniego zatrudnienia w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. nie ma bowiem żadnego wpływu na wykonywanie zawodu sędziego. Pełniąc tę funkcję kieruje się przecież zasadami niezależności i niezawisłości sędziów. Przywołane okoliczności nie mogą zatem stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony, w szczególności nie mogą one zostać ocenione jako okoliczności mogące wywoływać wątpliwość co do bezstronności sędziego. W ocenie Sądu skarżący nie przywołali więc argumentacji, która mogłaby przemawiać na rzecz tezy, że zachodzą okoliczności wywołujące wątpliwość co do bezstronności sędziego. Nie można przy tym tracić z pola widzenia oświadczenia złożonego przez sędziego, którego wyłączenia skarżący się domagają. W jego świetle nie istnieje okoliczność tego rodzaju, iż mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 marca 2012 r. sygn. akt II FZ 172/12, publ. LEX nr 1121111 i z dnia 24 lutego 2010 r., sygn. aktI OZ 130/10, publ. LEX nr 658640). Reasumując, stwierdzić należy, że skarżący wnosząc o wyłączenie sędziego Teresy Randak nie udowodnili okoliczności, które pozwoliłyby uwzględnić ich wniosek. Z powyższych względów, Sąd w oparciu o art. 19 p.p.s.a. i art. 20 p.p.s.a. oraz przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.