I SA/Gl 821/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. i M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi M. H. i M. H. była w tej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...], którą rzeczony organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] nr [...] ustalającą wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. W jej motywach skarżący zaznaczyli, że należąca do nich działka o nr [...] o łącznej powierzchni [...] ha fizycznego (039 ha przeliczeniowego) winna być przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. poinformowało, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżoną do Sądu decyzję własną oraz decyzję organu pierwszej instancji. W konsekwencji organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono decyzję organu odwoławczego z dnia [...] nr [...], z której wynika, że oprócz ww. skutku o charakterze kasacyjnym, określono na nowo wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego, wskazując między innymi, że ww. działka o pow. [...] ha fizycznego jest przedmiotem opodatkowania podatkiem rolnym. Jak wynika z ustaleń Sądu na powyższą decyzję autokontrolną nie wniesiono skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy otrzymał skargę w dniu 12 maja 2016 r. W reakcji na zawarte w niej zarzuty, decyzją z dnia [...], uwzględnił skargę w całości i wyeliminował zaskarżony akt administracyjny z obrotu prawnego. To samo uczynił z decyzją organu pierwszej instancji, orzekając przy tym co do istoty sprawy w sposób, który w świetle wywodów skargi, zadowolił obojga skarżących. Trzeba nadmienić, że organ odwoławczy uwzględnił skargę w terminie wskazanym w art. 54 § 3 P.p.s.a., albowiem po myśli art. 82 § 3 P.p.s.a., termin ten upłynął w dniu 13 czerwca 2016 r. (poniedziałek – następny dzień po dniach wolnych od pracy). Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 P.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5, Warszawa 2012; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06 dostępne na stronie internetowej: http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. orzekł o umorzeniu postępowania sądowego