I SA/Gl 821/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 8 maja 2024 r. nr 2401-IEW3.4123.30.2023.17 UNP: 2401-24-110201 w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały z lat 2018-2022 wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Za pismem z dnia 14 czerwca 2024 r (pismo ogólne) M. D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Przedmiotowe pismo wraz z załącznikiem w postaci pisma z dnia 14 czerwca 2024 r. zawierającym właściwą treść skargi (plik pn. "skarga_WSA,Gliwice_MD,odpowiedzialność,soldarna,IAS,Katowice-ZDROWIE,2024-06-14.doc") zostało wniesione poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą organu, przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) szczegółowo uregulowanych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 307). Na skutek weryfikacji przedłożonych dokumentów ustalono, że załącznik do pisma ogólnego nie został podpisany jednym z rodzajów podpisu elektronicznego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 15 lipca 2024 r., w piśmie z dnia 26 lipca 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez elektroniczne podpisanie załącznika pn. "skarga_WSA,Gliwice_MD,odpowiedzialność,soldarna,IAS,Katowice-ZDROWIE,2024-06-14.doc", sporządzonego w formie dokumentu elektronicznego, zawierającego właściwą treść skargi, złożonego przy podpisanym dokumencie elektronicznym z dnia 14 czerwca 2024 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 15 lipca 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 6 września 2024 r. pisma sądowe (doręczane w formie dokumentu elektronicznego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej – ePUAP) z dnia 26 lipca 2024 r. (wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu) zostały uznane za doręczone skarżącemu, w trybie art. 74a § 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a., z dniem 9 sierpnia 2024 r. Termin na uiszczenie wpisu od skargi i usunięcie braku formalnego skargi upływał skarżącemu z dniem 16 sierpnia 2024 r. (piątek). Skarżący nie wykonał skierowanych do niego wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią przepisu art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd ustalił, że skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (ePUAP). Skarga została przez niego sformułowana w piśmie z dnia 14 czerwca 2024 r. Pismo to stanowiło załącznik do pisma ogólnego z dnia 14 czerwca 2024 r. i nie zostało opatrzone jednym z rodzajów podpisu elektronicznego, o których stanowi przepis art. 46 § 2a p.p.s.a. W związku z tym skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do podpisania tego pisma. Ponadto Sąd stwierdził, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. I w tym przypadku w prawidłowy sposób wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Pisma sądowe z dnia 26 lipca 2024 r. zawierające stosowne wezwania zostały uznane za doręczone skarżącemu z dniem 9 sierpnia 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł usunąć braki skargi upłynął z dniem 16 sierpnia 2024 r. (piątek). Wskazane wezwania pozostały bez odpowiedzi. Konieczne jest w tym miejscu odnotowanie, że na tle zasad podpisywania załączników do pisma wnoszonego do sądu w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej (ePUAP) wystąpiły w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności. Zagadnieniem tym zajął się - w wyniku przedstawienia w sprawie o sygn. akt I FZ 92/21 do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości - skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 6 grudnia 2021 r. podjął w sprawie o sygn. akt I FPS 2/21 uchwałę, przyjmując, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Powyższa uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w powyższej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska. Natomiast strony oraz inni uczestnicy postępowania są pośrednio związani mocą prawną uchwał, która polega na tym, iż podmioty te nie są w stanie swoją interpretacją przełamać wykładni przyjętej w uchwale (tak: A. Kabat [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 269, publ. LEX/el. 2021). W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga złożona przez skarżącego obarczona była brakiem fiskalnym oraz brakiem formalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.