I SA/Gl 823/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] r. G. J., reprezentowana przez pełnomocnika K. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Po otrzymaniu skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi, dokonano rozdzielenia skargi stosownie do przepisu art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) i jej zarejestrowania pod sygnaturą I SA/Gl 823/04. Następnie Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 563 zł oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego dla K. P. do prowadzenia sprawy przed sądami administracyjnymi, zgodnego z wymogiem art. 36 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zawierającego urzędowe poświadczenie podpisu strony (art. 37 ustawy). Wezwanie, zawierające pouczenie, iż nieuiszczenie wpisu i niezłożenie pełnomocnictwa w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 19 lipca 2004 r. Strona w terminie uiściła wpis, oraz przedstawiła pełnomocnictwo notarialne dla K. P. z dnia [...] r., upoważniające go do zastępowania skarżącej przed ..."wszelkimi władzami państwowymi, administracyjnymi, samorządowymi, bankami oraz osobami fizycznymi i prawnymi ..." a także ..."do występowania przed wszelkimi właściwymi sądami powszechnymi ...". W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Po myśli zaś art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. Obowiązki pełnomocnika w tym zakresie precyzuje art. 37 ustawy, który nakazuje pełnomocnikowi przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy, przy czym sąd w razie wątpliwości może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony na pełnomocnictwie. Niedołączenie pełnomocnictwa spełniającego wymogi wskazane w tych przepisach jest zatem brakiem formalnym skargi o którego uzupełnienie strona jest wzywana ze stosownym pouczeniem o procesowych skutkach jego nieuzupełnienia w terminie. W tym zatem kontekście rozważenia wymaga, czy przedstawione na wezwanie Sądu pełnomocnictwo notarialne z dnia [...] roku ustanowione przez G. J. dla syna K. P. jest pełnomocnictwem o którym stanowi art. 36 P.p.s.a. Gramatycznej wykładni tego pełnomocnictwa należy dokonać jednak w powiązaniu z treścią pełnomocnictwa dołączonego do skargi. Otóż pełnomocnictwo notarialne z dnia [...] roku dołączone do skargi upoważniało K. P. do reprezentowania G. J. między innymi ..."we wszelkich sprawach sądowych, dotyczących jej osoby, składania również środków odwoławczych od orzeczeń sądów oraz innych organów sądownictwa powszechnego...". Pełnomocnictwo wcześniejsze z dnia [...] roku przedstawione na żądanie Sądu zostało sformułowane podobnie, skoro upoważniało K. P. do ..."występowania przed wszelkimi właściwymi sądami powszechnymi w sprawach związanych z dotychczasową działalnością gospodarczą..". Językowa wykładnia treści przedstawionego na żądanie Sądu a także dołączonego do skargi pełnomocnictwa skłania zatem do wniosku, że nie zawierają one umocowania do reprezentacji G. J. przed sądami administracyjnymi. Nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca zapisy tych pełnomocnictw, a to głównie z tego powodu, że oba pełnomocnictwa mają formę aktu notarialnego. Nakazuje to przyjąć jego redakcję jako fachową a więc precyzyjną tzn. ograniczającą reprezentację G. J. przez K. P. do postępowania przed sądami powszechnymi. Nie jest w szczególności możliwe przyjęcie takiej jego wykładni, iż skoro zawiera ono umocowanie do reprezentowania skarżącej przed "właściwymi sądami powszechnymi" to tym samym zawiera umocowanie do reprezentacji także przed sądami administracyjnymi. Sądownictwo administracyjne w [...] r. kiedy redagowane było pełnomocnictwo dołączone do skargi a także w roku [...], które przedstawiono na żądanie Sądu funkcjonowało w systemie polskiego wymiaru sprawiedliwości i to od kilkunastu już lat tj. od 1 września 1980 r. (patrz ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 4, poz. 8). Obowiązujący w 1999 r. art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza, że wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawuje Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Natomiast art. 184 ustawy zasadniczej określa ustrojowe funkcje sądów administracyjnych odrębne od sądów powszechnych. W tym stanie prawnym ograniczenie umocowania do reprezentacji przed sądami powszechnymi w pełnomocnictwie zredagowanym przez notariusza nie może być odczytywane inaczej jak tylko dosłownie. Z tych powodów uznać należy, że skoro brak formalny skargi polegający na niedołączeniu do niej pełnomocnictwa wymaganego przepisem art. 36 w zw. z art. 37 P.p.s.a. nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, skarga ta na mocy art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy podlega odrzuceniu.