I SA/Gl 83/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury, Asesor WSA Monika Krywow (spr.), Sędzia WSA Anna Rotter, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] UNP: [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako organ odwoławczy, Dyrektor), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako k.p.a.) oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 54 § 5 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej jako u.p.e.a.), po rozpoznaniu zażalenia A sp. z o. o. w S. (dalej jako Spółka, zobowiązana, skarżąca), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (dalej jako organ egzekucyjny) z [...] r., nr [...] o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną ww. organu egzekucyjnego z [...] r., nr [...] w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Spółki w B S. A. Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wierzyciel wystawił w dniu 11 grudnia 2020 r. wobec Spółki tytuł wykonawczy nr FN.3160.3.2020, obejmujący należności w podatku od nieruchomości za okres marzec-listopad 2020 r. na podstawie złożonej deklaracji. W dniu 8 stycznia 2021 r. organ egzekucyjny nadał ww. tytułowi wykonawczemu klauzulę o skierowaniu do egzekucji administracyjnej. Zawiadomieniami z 15 stycznia 2021 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych w C S. A., D S. A. i E S. A., na podstawie ww. tytułu wykonawczego. Zawiadomienia te zostały doręczone poszczególnym dłużnikom zajętych wierzytelności 15 stycznia 2021 r., natomiast zobowiązanej w dniu 19 stycznia 2021 r. wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego. W odpowiedzi C S. A. pismem z 18 stycznia 2021 r. poinformował organ egzekucyjny, że nie prowadzi dla Spółki rachunku bankowego. 22 stycznia 2021 r. Wierzyciel wystawił wobec skarżącej tytuł wykonawczy nr FN.3160.1.2021, obejmujący należności w podatku od nieruchomości za grudzień 2020 r. na podstawie złożonej deklaracji. Organ egzekucyjny nadał ww. tytułowi wykonawczemu klauzulę o skierowaniu do egzekucji administracyjnej. Zawiadomieniem z 23 lutego 2021 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności Spółki z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w C S. A., na podstawie ww. tytułu wykonawczego. Zawiadomienie to doręczono bankowi 23 lutego 2021 r., natomiast Spółce 3 marca 2021 r., wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego. W odpowiedzi C S. A. pismem z 23 lutego 2021 r. poinformował organ egzekucyjny, że umowa o prowadzenia dla zobowiązanej rachunku bankowego została rozwiązana. Zawiadomieniem z 29 kwietnia 2021 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S. A., na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Zawiadomienie to doręczono B S. A. w tym samym dniu, natomiast Spółce 7 maja 2021 r. W odpowiedzi B S. A. pismem z 29 kwietnia 2021 r. poinformował organ egzekucyjny, że nie prowadzi dla Spółki rachunku bankowego. Pismem z 13 maja 2021 r., działając w oparciu o art. 54 u.p.e.a., Spółka wniosła skargę na ww. czynność egzekucyjną, wnosząc o uchylenie zajęcia i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zaskarżonej czynności zarzucili Państwo naruszenie: 1) art. 54 § 1 pkt 2 w związku z art. 7 § 2 u.p.e.a., poprzez zastosowanie uciążliwego środka egzekucyjnego, które to działanie wpływa negatywnie na możliwość prowadzenia codziennej działalności i może skutkować pozbawieniem Państwa płynności finansowej; 2) art. 54 § 1 pkt 2 u.p.e.a., poprzez uznanie, iż zastosowanie środka egzekucyjnego było prawidłowe w sytuacji, gdy organ egzekucyjny nie posiadał pełnej wiedzy o Państwa majątku; 3) art. 45 § 1 u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz Państwa wskazań wynika, iż organ niezasadnie przyjął, iż Spółka nieprawidłowo rozliczyła swoje obowiązki podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za badane okresy; 4) art. 7 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez zupełne pominięcie Państwa interesu podczas rozstrzygnięcia sprawy i uwzględnienie jedynie interesu fiskalnego, co doprowadziło do dysproporcji, która w państwie prawa nie może być zaakceptowana; 5) art. 7 § 2 w związku z art. 8 k.p.a., poprzez zastosowanie zbędnego i zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego wobec czego naruszono zasadę zaufania do organów podatkowych oraz zasadę celowości postępowania egzekucyjnego; 6) art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez przyjęcie zasady prawdy formalnej, tj. ustalenia stanu sprawy zgodnie ze stanem wynikającym z akt sprawy, wbrew zasadzie prawdy materialnej, nakazującej ustalenie stanu rzeczywistego; 7) art. 67 § 2 pkt 9 u.p.e.a., poprzez brak wskazania w zawiadomieniu o zajęciu podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego. Postanowieniem z [...] r., organ egzekucyjny oddalił skargę z na ww. czynność egzekucyjną z 29 kwietnia 2021 r. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie, wnosząc o uchylenie zajęcia i wstrzymanie postępowania do czasu merytorycznego rozpoznania postępowania w sprawie podatkowej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) art. 45 § 1 u.p.e.a., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz Państwa stanowiska prezentowanego w toku kontroli wynika, że organ przeprowadzający kontrolę niezasadnie przyjął jakoby Państwo nieprawidłowo rozliczyli swoje obowiązki podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za badane okresy; 2) art. 160 § 1 u.p.e.a., poprzez dokonanie zabezpieczenia, które zmierza do wykonania obowiązku, którego faktyczna zasadność jest przez Państwa kwestionowana; 3) art. 29 § 1 w związku z art. 166b i art. 156 § 1 pkt 5 u.p.e.a., wobec braku istnienia przesłanki do wydania zarządzeń zabezpieczenia, w szczególności poprzez niewskazanie okoliczności świadczących o wystąpieniu możliwości utrudnienia bądź udaremnienia egzekucji; 4) art. 7 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., poprzez zupełne pominięcie Państwa interesu podczas rozstrzygnięcia sprawy i uwzględnienie jedynie interesu fiskalnego, co doprowadziło do dysproporcji, która w państwie prawa nie może być zaakceptowana; 5) art. 7 § 2 w związku z art. 166b i art. 164 § 1 pkt 1 u.p.e.a., w związku z art. 8 k.p.a., poprzez zastosowanie zbędnego i zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego wobec czego naruszono zasadę zaufania do organów podatkowych oraz zasadę celowości postępowania zabezpieczającego. W związku z brakiem odpowiedzi na zajęcia z 15 stycznia 2021 r., pismami z 6 września 2021 r. organ egzekucyjny skierował do D S. A. i E S. A. ponaglenia. Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie. Czynności faktyczne podjęte przez organ egzekucyjny w wykonaniu zastosowanego środka egzekucyjnego były zgodne z prawem. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny, do którego upoważniły go przepisy u.p.e.a. - tj. egzekucję z rachunku bankowego. Podstawę wystawienia ww. zawiadomienia z 29 kwietnia 2021 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego stanowiły tytuły wykonawcze nr FN.3160.3.2020 i nr FN.3160.1.2021 wystawione przez organ podatkowy, na dochodzone należności w podatku od nieruchomości, których odpisy doręczono Spółce odpowiednio 19 stycznia 2021 r. i 3 marca 2021 r. Zawiadomienie o zajęciu z 29 kwietnia 2021 r. doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w tym samym dniu, natomiast Spółce 7 maja 2021 r. Zawiadomienie o zajęciu z 29 kwietnia 2021 r. zostało przesłane do B S. A. przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i zawiera wszystkie elementy oraz spełnia wymogi określone w przepisach u.p.e.a. Ponadto Dyrektor wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o jakiejkolwiek uciążliwości zastosowanego środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S. A., bowiem czynność ta okazała się nieskuteczna. Z akt sprawy wynika, że pismem z 24 kwietnia 2021 r. B S. A. poinformował organ egzekucyjny, że nie prowadzi dla Państwa rachunku bankowego. Odnosząc się natomiast bezpośrednio do zarzutów zażalenia organ odwoławczy wyjaśnił, że zarzut naruszenia art. 45 § 1 u.p.e.a. nie zasługuje na uwzględnienie. W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych Spółka nie okazała żadnych dowodów stwierdzających wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych, albo faktu, że zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Zarzuty naruszenia art. 160 § 1 u.p.e.a. oraz art. 29 § 1 w związku z art. 166b i art. 156 § 1 pkt 5 u.p.e.a., Dyrektor uznał za bezzasadne z tego względu, że w przedmiotowej sprawie toczy się wobec zobowiązanej postępowanie egzekucyjne, nie zaś postępowanie zabezpieczające. Z wszystkich powyższych względów również zarzuty naruszenia art. 7 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. oraz art. 7 § 2 w związku z art. 166b i art. 164 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. k.p.a. również uznano za bezzasadne. Dyrektor wskazał także, iż przedmiotem skargi na czynność egzekucyjną może być jedynie prawidłowość postępowania organu egzekucyjnego w zakresie przepisów regulujących sposób i formę dokonania takiej czynności. Nie jest natomiast możliwe skuteczne podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia, służącego ochronie praw zobowiązanego. Zasadność wystawienia ww. tytułów wykonawczych nie podlega ocenie w postępowaniu w sprawie skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. W przedmiotowej sprawie nie stwierdziłem również żadnych przypadków uzasadniających wstrzymanie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła skargę zarzucając naruszenie: art. 45 § 1 u.p.e.a.)poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz stanowiska Skarżącej prezentowanego w toku kontroli wynika, iż organ kontroli niezasadnie przyjął, jakoby Spółka nieprawidłowo rozliczyła swoje obowiązki podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za badane w toku kontroli celno-skarbowej okresy; • art. 7 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez pominięcie interesu Spółki podczas rozstrzygania sprawy i uwzględnienie jedynie interesu fiskalnego, co doprowadziło do dysproporcji, która w państwie prawa nie może być zaakceptowana; • art. 7 § 2 w związku z art. 166b i art. 164 § 1 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 8 k.p.a. poprzez zastosowanie zbędnego i zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego wobec czego naruszono zasadę zaufania do organów podatkowych oraz zasadę celowości postępowania zabezpieczającego. Tym samym Spółka wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik zobowiązanej wskazał, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające dokonanie zajęcia egzekucyjnego na majątku Spółki. Podkreślił, że ustalenia poczynione w toku ww. kontroli w zakresie prawidłowości wywiązywania się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego mającego wpływ na zasadność zwrotu podatku zostały oparte na twierdzeniach zmierzających do potwierdzenia z góry założonej tezy o naruszeniu przepisów przez Spółkę, bowiem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje uzasadnionych podstaw do wyciągnięcia wobec Podatnika tak daleko idących wniosków. Zarzuty Kontrolujących sformułowane w ramach ww. kontroli zostały oparte na z góry założonej tezie o nieprawidłowościach po stronie Podatnika, która to teza nie ma jednak odzwierciedlenia w rzeczywistości i w zgromadzonym materiale dowodowym. W opinii pełnomocnika strony organ podatkowy dokonał błędnej oceny zebranego materiału dowodowego i dopuścił się obrazy przepisów prawa podatkowego uznając, że okoliczności faktyczne dają podstawę do twierdzenia, iż faktury wystawione przez kontrahentów Spółki dokumentują transakcje, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i nie mogą być uwzględnione w prowadzonej przez Spółkę ewidencji dla celów podatku od towarów i usług, gdyż nie odpowiadają treści art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym dokonanie zajęcia uznał za pochopne, bezpodstawne i kłopotliwe dla Spółki. Spółka przedstawiła szereg dowodów potwierdzających, że jej rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług bylv prawidłowe. Tym samym nie było podstaw do dokonania zajęcia na rachunkach bankowych Spółki. W ocenie Strony zajęcie oparte zostało na przypuszczeniach i subiektywnej ocenie materiału dowodowego i nie istnieją żadne podstawy do przyjęcia, iż Spółka nieprawidłowo wywiązała się ze swoich obowiązków w podatku od towarów i usług, w związku z czym dokonane zajęcie egzekucyjne nie ma uzasadnionej podstawy i dokonane zostało z naruszeniem przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest ocena prawidłowości wydanego postanowienia w przedmiocie oddalenia skargi zobowiązanej na czynność egzekucyjną z dnia 29 kwietnia 2021 r. w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Spółki w B S. A. Na wstępie podkreślenia wymaga, że kontrolowane w niniejszym postępowaniu postanowienia zostały wydane w postępowaniu egzekucyjnym zmierzającym do wyegzekwowania zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2020 r., nie zaś w postępowaniu zabezpieczającym dotyczącym podatku od towarów i usług. Niezrozumiała jest zatem argumentacja zawarta w skardze dotycząca wadliwości postępowania kontrolnego w zakresie podatku od wartości dodanej, czy też decyzji wydanej w tym przedmiocie. Odnosząc się do meritum sprawy wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest: 1) dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy; 2) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej. Z kolei w myśl art. 54 § 2 u.p.e.a., skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie. Termin na wniesienie skargi został określony w art. 54 § 3 u.p.e.a., zgodnie z którym skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. Rozstrzygnięcia organu zostały wskazane w art. 54 § 4 u.p.e.a. Przepis ten stanowi, że organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala skargę na czynność egzekucyjną; 2) uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala skargę. W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny: 1) uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części; 2) usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej (art. 54 § 6 u.p.e.a.) Należy także zaznaczyć, że zgodnie z art. 26e § 1 u.p.e.a., pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej opatruje się: 1) kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo 2) podpisem zaufanym, albo 3) podpisem osobistym, albo 4) zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo 5) kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną. Jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego treść i zawiera informację o: 1) sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej; 2) opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1 (art. 26e § 2 u.p.e.a.), a wydruk pisma, o którym mowa w § 2, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone (ust. 3 tego przepisu). W myśl art. 26e § 4 ww. ustawy doręczenie wydruku pisma, o którym mowa w § 2, uznaje się za doręczenie tego pisma lub jego odpisu. Należy także zaznaczyć, że zgodnie z art. 67 § 1 u.p.ea., podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy, albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu. Zgodnie z art. 67 § 1a tej ustawy, zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa w § 1. W art. 67 § 2 u.p.e.a., ustawodawca wskazał, że zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera: 1) oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego; 2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności; 3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego; 4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju; 5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia; 6) kwotę kosztów egzekucyjnych: a) opłaty manipulacyjnej, b) opłaty za czynności egzekucyjne, c) wydatków egzekucyjnych, d) opłaty egzekucyjnej, e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2; 7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia; 8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia; 9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego. Stosownie do art. 67 § 2a u.p.e.a., jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej: 1) w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego; 2) zawiadomienie o zajęciu zawiera PESEL, NIP lub REGON zobowiązanego albo jego numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, albo numer w innym rejestrze lub ewidencji, o ile są znane organowi egzekucyjnemu. Sposób dokonania zajęcia wierzytelności został uregulowany w art. 80 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie: 1) po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego; 3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji. Jednocześnie, stosownie do art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne: 1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia; 2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia. Art. 80 § 3 u.p.e.a. wskazuje, że jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego. Z art. 86b ww. ustawy wynika, że zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie. W niniejszej sprawie organ egzekucyjny zawiadomieniem z 29 wietnia 2021 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności Spółki z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w B S. A., na podstawie ww. tytułów wykonawczych obejmujących zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2020 r. Zawiadomienie to doręczono B S.A. za pośrednictwem systemu elektronicznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, zaś Spółce jego wydruk 7 maja 2021 r. (okoliczność bezsporna). Odpisy tytułów wykonawczych Spółka otrzymała odpowiednio w dniu 19 stycznia 2021 r. i 3 marca 2021 r. wraz z zawiadomieniami o zajęciach wierzytelności z rachunków bankowych w innych bankach. Przesłane zajęcie spełniało przy tym wymogi wynikające z art. 67 § 2 u.p.e.a. bowiem zawierało wszystkie niezbędne elementy. Rację ma również organ odwoławczy, że w niniejszej sprawie nie można twierdzić, że zastosowany środek egzekucyjny (wymieniony wprost w art. 1a pkt 12 lit. a tiret 4 ww. ustawy) za uciążliwy. W odpowiedzi na zajęcie B S. A. poinformował bowiem organ egzekucyjny, że nie prowadzi dla Państwa rachunku bankowego. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji.