I SA/Gl 830/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta M. oddalił zarzuty zgłoszone przez A S.A. w K. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej w oparciu o wystawiony przezeń w dniu [...] tytuł wykonawczy nr [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia zobowiązanej na to postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało w dniu [...] postanowienie nr [...], którym uchyliło zaskarżone postanowienie i uznało zgłoszone zarzuty za uzasadnione. Następnie, na skutek wniosku zobowiązanej z dnia 1 czerwca 2010 r., powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało uzupełnione wydanym przezeń postanowieniem z dnia [...] nr [...] o słowa "oraz umorzyć postępowanie egzekucyjne". Postanowienie to doręczono organowi pierwszej instancji, będącemu zarazem wierzycielem, w dniu 1 lipca 2011 r., a zobowiązanej – w dniu 30 czerwca 2011 r. Natomiast w dniu 1 sierpnia 2011 r. organ pierwszej instancji oddał w urzędzie pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] uzupełnione postanowieniem z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna ze względu na brak legitymacji Prezydenta Miasta M. do jej wniesienia. Podmiot kompetentny do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej jest bowiem pozbawiony możności zaskarżenia do sądu administracyjnego aktu wydanego w postępowaniu jej dotyczącym [por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2010 r., II FSK 2404/10, LEX nr 742354; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2010 r., II SA/Lu 363/10, LEX nr 794633]. O słuszności tego poglądu przesądza podział ról procesowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Otóż stosownie do art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Co prawda przesłanka dopuszczalności skargi określona w art. 52 tej ustawy (wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji, a w przypadku braku regulacji ich dotyczącej – wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi) sprawia, że zwykle w charakterze organu w postępowaniu przed sądem administracyjnym występuje organ drugiej instancji. Nie zmienia to jednak faktu, że jego rozstrzygnięcie jest wynikiem zaskarżenia kwalifikacji podjętej przez organ pierwszej instancji. Bezspornie zaś ocena legalności aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego nie jest możliwa bez uwzględnienia okoliczności, które legły u podstaw jego wydania. Za niedopuszczalne uznać zatem należy, by podmiot, którego działalność może stanowić przedmiot sądowoadministracyjnej kontroli, inicjował postępowanie zmierzające do jej przeprowadzenia: skutkowałoby to wszak jednoczesnym jego występowaniem w takim postępowaniu w roli skarżącego oraz po stronie organów administracji publicznej. Ponieważ zaś złożenie przez organ pierwszej instancji skargi do sądu administracyjnego nie zostało wskazane przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako przesłanka odrzucenia skargi, to na podstawie jego punktu 6, który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, należało orzec jak w sentencji.