I SA/Gl 832/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 500 zł, skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (patrz pismo procesowe z dnia 9 sierpnia 2012 r.). Wniosek ów złożono jednocześnie na urzędowym formularzu (druk PPF z dnia 10 sierpnia 2012 r.). Z tego ostatniego wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, w którym jedynym źródłem dochodu jest świadczenie z tytułu renty w kwocie 1.265,86 zł. W motywach wniosku skarżący oświadczył, że z ww. kwoty musi comiesięcznie uiszczać na bieżące wydatki typu jedzenie - 300 zł, odzież i środki czystości – 150 zł oraz lekarstwa i wizyty i lekarza – 350 zł. Z tytułu wynajmu lokalu, który zajmuje, skarżący ponosi miesięcznie opłatę w wysokości 200 zł. W wyniku badania wniosku, co do treści, pismem z dnia 17 sierpnia 2012 r., referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów źródłowych i złożenie dodatkowych oświadczeń. W następstwie ww. wezwania skarżący nadesłał oświadczenie (pismo z dnia 31 sierpnia 2012 r.), w którym zeznał, że nie posiada żadnych rachunków bankowych, zasobów finansowych. Z kolei posiadane przez niego udziały w spółkach prawa handlowego zostały zajęte przez komornika, co udokumentował "zawiadomieniami o zajęciu udziałów w spółce". W 2010 r. skarżący uzyskał dochód do opodatkowania w kwocie 43.243,00 zł, przy uwzględnieniu straty z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 27.671,60 zł. W roku 2011 dochód ten wyniósł 31.160,00 zł. Z dniem 1 czerwca 2010 r. skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, co znajduje potwierdzenie w odpowiedniej decyzji Burmistrza Z. Z dokumentacji źródłowej, nadesłanej przy piśmie z dnia 29 lutego 2012 r., wynika nadto, że skarżący jest całkowicie niezdolny do pracy od 22 lutego 2012 r. Obecnie jedynym źródłem jego dochodu jest świadczenie rentowe w kwocie 986,96 zł netto. Trzeba w tym miejscu odnotować, że równolegle z niniejszą sprawą prowadzone jest postępowanie ze skargi S. L. o sygn. akt I SA/Gl 833/12, w którym skarżący został także zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Jego rozstrzygnięcie sprowadzało się do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z kolei przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, nie publ.). Niewątpliwie możliwości płatnicze wnioskującego nie rysują się specjalnie dobrze. Ze zgromadzonego materiału źródłowego wynika wszak, że S. L. posiada obecnie tylko jedno źródło dochodu i ze względu na stan zdrowia nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia. Łączna kwota wpisów w postępowaniach przez niego zainicjowanych jest wyższa niż ujawnione tutaj dochody. W tym stanie rzeczy stwierdzono, że w przypadku skarżącego spełniona została przesłanka, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a.