I SA/Gl 847/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] , nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] nie uznające zarzutu na postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony na podstawie decyzji określającej podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o "wstrzymanie wykonania orzeczeń I i II instancji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej w skrócie: ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części (art. 61 § 2 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oceniając wniosek dotyczący wstrzymania wykonania aktu administracyjnego w pierwszej kolejności zbadać należy, czy dany akt podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy jedynie tych spośród nich, które korzystają z przymiotu wykonalności. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie ( J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Przedmiotu wykonania pozbawione są akty odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonalności dotyczy postanowień, które wykonaniu nie podlegają. Nie obligują one bowiem strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.