I SA/Gl 9/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego z dnia 23 stycznia 2014 r. (data złożenia w biurze podawczym Sądu) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Przedmiotem skargi A. W., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie umorzenia należności z tytułu nieuregulowanych w terminie składek za okres 02/2000-01/2013 w łącznej kwocie 36.340,03 zł. W dniu 23 stycznia 2014 r., w biurze podawczym tutejszego Sądu, skarżący złożył między innymi druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.). Przyszło w tym miejscu podkreślić, iż skarga w niniejszej sprawie, złożona została na decyzję dotyczącą ubezpieczeń społecznych. Zgodnie zaś z treścią art. 239 pkt 1 lit. e) P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przedmiotem skargi jest działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Należało zatem stwierdzić, że takim zwolnieniem z mocy samej ustawy objęty jest w tej sprawie A. W.. Oznacza to – mając na uwadze treść art. 241 P.p.s.a. – że skarżący zwolniony jest od obowiązku ponoszenia zarówno opłat sądowych, w tym wpisów sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z tych względów wniosek skarżącego jest bezprzedmiotowy, a postępowanie nim wszczęte podlega umorzeniu. Rozstrzygnięcie takie znajduje wzmocnienie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że "jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych dotyczy sprawy, w której skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie w tym przedmiocie należy umorzyć jako bezprzedmiotowe" (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 767/08, LEX nr 493674). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a.