I SA/Gl 910/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B.-B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych wobec złożenia przez pełnomocnika organu odwoławczego wniosku z dnia 10 kwietnia 2013 r. o podjęcie zawieszonego postępowania postanawia odmówić podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., obecnie: t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt SK 18/09. W uzasadnieniu swego orzeczenia Sąd wyjaśnił, że przedmiotem wskazanego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym jest kwestia zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. - Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w oparciu o który wydano zarówno decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie, jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, ustalające wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd podkreślił nadto, że równoczesne spełnienie przesłanek zawieszenia postępowania z urzędu i na zgodny wniosek stron determinuje konieczność zawieszenia postępowania z urzędu. W ten sposób nawiązał do okoliczności, jaką było złożenie przez skarżącą wniosku o zawieszenie postępowania, do którego organ ustosunkował się w piśmie z dnia 19 maja 2010 r., stwierdzając m. in., że ekonomia procesowa może przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania, gdyż uwzględnienie skargi konstytucyjnej przez Trybunał Konstytucyjny będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W piśmie z dnia 10 kwietnia 2013 r. pełnomocnik organu odwoławczego zawarł wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania ze względu na to, że nie było podstaw do zawieszenia tego postępowania. Podkreślił, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie w braku możności samodzielnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, które musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania i mieć bezpośredni wpływ na jego wynik. Ocena zasadności zawieszenia postępowania na tej podstawie powinna nadto uwzględniać celowość, sprawiedliwość, ekonomikę procesową, a także konstytucyjne zasady: rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki i szybkości postępowania. Następnie, zwrócił uwagę, że w wyroku z dnia 12 kwietnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt P 90/08, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma charakteru sankcji podatkowej, co pozwala uznać, że "rozstrzygnięcie w sprawie (...) o sygn. akt SK 18/09 najpewniej nie wpłynie" na niniejsze postępowanie, a nawet jeśli Trybunał Konstytucyjny zmieni stanowisko, to interes prawny podatnika będzie chroniony przez instytucję wznowienia postępowania. Na koniec podniósł, że w podobnych sprawach (sygn. akt I SA/Gl 3/11 oraz I SA/Gl 963/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podjął zawieszone postępowania, a w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1116/11 uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywane żądanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Tymczasem postępowanie, z uwagi na które zawieszono postępowanie w sprawie niniejszej, nie zostało jeszcze zakończone. Bez wątpienia zaś od jego wyniku zależy rozstrzygnięcie tej sprawy, co wykazano w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania. Przypomnieć należy, że orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Co więcej, jego wydanie poprzedzało złożenie przez skarżącą wniosku o zawieszenie postępowania, który zyskał aprobatę organu. Dlatego zdumiewa przedstawiona przez pełnomocnika organu argumentacja wniosku o podjęcie postępowania, która sprowadza się wszak do zakwestionowania zasadności zawieszenia postępowania. W tym kontekście raz jeszcze podkreślenia wymaga, że to właśnie "ekonomia procesowa, a także względy sprawiedliwości, mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją (...) aktu normatywnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia" [zob. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pkt 3 (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011]. Poza tym tak przypuszczenia co do wyniku rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jak i możność skorzystania przez stronę z instytucji wznowienia postępowania nie uzasadniają podjęcia zawieszonego postępowania. Okolicznością taką nie jest również wydanie postanowień w podobnych (a więc nie takich samych) sprawach, tym bardziej, że orzeczenia te nie wiążą Sądu orzekającego w sprawie niniejszej. Z tych względów na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. należało odmówić podjęcia zawieszonego postępowania.