I SA/Gl 937/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na uchwałę Rady Miasta Gliwice z dnia 23 lipca 2015 r. nr VIII/168/2015 w przedmiocie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalania wysokości tej opłaty p o s t a n a w i a skargę odrzucić Rada Miasta Gliwice uchwałą nr VIII/168/2015 z dnia 23 lipca 2015 r. dokonała wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustaliła wysokości tej opłaty. Pismem złożonym w dniu 5 kwietnia 2016 r. P.R. wezwał Radę Miasta Gliwice do usunięcia naruszenia prawa dokonanego powyższą uchwałą. Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie P. R. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta Gliwice. Przy piśmie z dnia 7 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał organowi powyższą skargę celem nadesłania akt administracyjnych sprawy oraz udzielenia odpowiedzi na skargę zgodnie z treścią art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwana dalej p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga została wniesiona po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ) wniesienie skargi na uchwałę organu gminy przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą jest dopuszczalne po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. O bezskuteczności wezwania można mówić zarówno wtedy, gdy organ nie uwzględnił wezwania (odmówił jego uwzględnienia), jak i wówczas, gdy organ nie zajął w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia żadnego stanowiska (milczenie organu). Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Tym samym po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Tak rozumiane terminy zaskarżenia, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., mają zastosowanie także do wnoszenia skargi na uchwałę rady gminy. Należy przy tym podkreślić, iż skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca pismem datowanym na dzień 2 kwietnia 2016 r., złożonym osobiście w Urzędzie Miejskim w Gliwicach w dniu 5 kwietnia 2016 r., wezwała Radę Miasta Gliwice do usunięcia naruszenie prawa. Od tego dnia rozpoczął bieg sześćdziesięciodniowy termin, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., do wniesienia skargi na Rada Miasta Gliwice uchwałą nr VIII/168/2015 z dnia 23 lipca 2015 r., albowiem jak wynika z adnotacji poczynionych na powyższym wezwaniu "Komisja GK na posiedzeniu w dniu 25.04.16 postanowiła zachować milczenie". Mają powyższe względy na uwadze termin do zaskarżenia uchwały, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 6 czerwca 2016 r., albowiem 4 czerwca 2016 r. przypadał w sobotę, zaś zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę albo w dzień wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak podkreśla się w doktrynie zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, s. 248). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę bezpośrednio do tutejszego Sądu. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga została przekazana Radzie Miasta Gliwice w dniu 7 czerwca 2016 r., zaś termin do złożenia skargi z zachowaniem 60 dniowego terminu do jej wniesienia upływał, jak już wskazano, w dniu 6 czerwca 2016 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 54 § 1 i 53 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia