I SA/Gl 94/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 1154/03 uchylającego decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w tym podatku i stwierdzającego, że decyzja ta nie podlega wykonaniu do czasu prawomocności wyroku w przedmiocie: wykonanie wyroku sądu w sprawie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę; Wyrokiem z dnia 27 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 1154/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004 r. na skutek skargi Sp. z o.o. "A" w D., uchylił decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w tym podatku oraz stwierdził, że decyzja ta nie podlega wykonaniu do czasu prawomocności wyroku. W dniu [...] r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna skarżącej spółki od w/w orzeczenia. Obecnym dysponentem akt sądowych sprawy o sygn. I SA/Ka 1154/03 jest Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wskutek wszczęcia przez skarżącą spółkę postępowania zażaleniowego, dotyczącego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, mocą którego pozostawiono bez rozpoznania wniosek Sp. z o.o. "A" o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od rzeczonej skargi kasacyjnej. W dniu [...] r. ( data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo procesowe Sp. z o.o. "A" w W., zatytułowane "skarga na bezczynność organu". W osnowie pisma skarżąca wskazała, że skarga dotyczy bezczynności Izby Skarbowej w K., "która pomimo uchylenia przez tut. Sąd decyzji w sprawach I SA/Ka 1154/03 oraz I SA/Ka 1155/03 do dnia wniesienia skargi nie podjęła żadnych czynności w celu wykonania wyroków WSA." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie : p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z treścią art. 286 § 1 p.p.s.a. po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Z tych względów wykonanie orzeczenia Sądu musi być poprzedzone stwierdzeniem jego prawomocności. Orzeczenie Sądu staje się z kolei prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy ( art. 168 § 1 p.p.s.a.). W niniejszym przypadku orzeczenie sądu z dnia 27 maja 2004 r. nie stało się prawomocne z chwilą jego wydania, albowiem od tego rodzaju rozstrzygnięcia Sądu przysługiwała skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z którego to uprawnienia skarżąca spółka skorzystała. Obecnie przed sądem administracyjnym drugiej instancji zawisło postępowanie zażaleniowe, na skutek zażalenia skarżącej spółki dotyczącej postanowienia sądu pierwszej instancji w kwestii przyznania prawa pomocy w części dotyczącej wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Zapadłe w tym przedmiocie rozstrzygnięcie NSA w Warszawie, w sposób pośredni, warunkować będzie uruchomienie postępowania ze skargi kasacyjnej skarżącej spółki od wymienionego na wstępie wyroku Sądu. Reasumując, wyrok sądu z dnia 27 maja 2004 r. nie jest do dnia dzisiejszego prawomocny, z tych względów nie mógł zostać wykonany, a co za tym idzie skarga na jego niewykonanie – jako przedwczesna – jest niedopuszczalna. Mając na uwadze to spostrzeżenia postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie należało zaakcentować, że wskutek przyjętego wyżej stanowiska nie była przedmiotem rozważań Sądu dopuszczalność rozpoznanej skargi w kontekście wymogów formalnych z art. 154 § 1 p.p.s.a. su.