I SA/Gl 957/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji tego organu z dnia [...] r. [...] ustalającej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. w kwocie [...] zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2014 r. wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi albo nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi. Wskazano skarżącym, że skarga wniesiona do Sądu nie zawiera własnoręcznych podpisów osób ją wnoszących a jedynie podpisy odtworzone mechanicznie. Jednocześnie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2014 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczone zostały skarżącym w dniu 8 września 2014 r. Wpis od skargi uiszczony został w dniu 12 września 2014 r. W piśmie z dnia 19 września 2014 r. nadanym w dniu 22 września 2014 r., skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Uzasadniając wniosek podnieśli, że do nieuzupełnienia w terminie braku skargi doszło bez ich winy. Opisując następnie sekwencję zaistniałych zdarzeń wskazali, że wezwanie do usunięcia braku skargi odebrane zostało w dniu 8 września 2014 r. i termin na usunięcie braku wypadał na dzień 15 września 2014 r. Ponieważ skarżący miał wyjeżdżać za granicę, w dniu 12 września 2014 r. opłacił on skargę a jej podpisany egzemplarz w tym samym dniu przekazał p. J. G., który na podstawie stałej umowy zajmuje się prowadzeniem w firmie skarżącego części spraw dotyczących aspektów prawno – podatkowych. P. G. zobowiązał się nadać na poczcie uzupełniony egzemplarz skargi najpóźniej w dniu 15 września 2014 r. Jednakże w tym właśnie dniu, wracając z R. z zamiarem dostarczenia przesyłki na pocztę miał wypadek – wypadł autem z drogi. W wyniku tego zdarzenia nic poważnego mu się nie stało, jednak z powodu stresu, związanego z tym zdarzeniem oraz problemów z wydostaniem samochodu z lasu, nie dostarczył w terminie przesyłki na pocztę, o czym poinformował telefonicznie skarżącego w dniu 16 września 2014 r. Do wniosku skarżący załączyli oświadczenie p. J. G. (prowadzącego działalność pod firmą A w W.) z dnia 16 września 2014 r. Wynika z niego, że w dniu 12 września 2014 r. wieczorem otrzymał on od W. K. (dla którego prowadzi niektóre sprawy z zakresu prawno – podatkowego) podpisaną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, która najpóźniej w dniu 15 września 2014 r. miała być nadana na poczcie. W dniu 15 września 2014 r. p. J. G. pojechał do R. na umówione spotkania z potencjalnymi klientami. Powrót planowany był około godz. 14:00, ale spotkania przeciągnęły się i ostatecznie wyjechał z R. około godz. 18:00. Ponieważ poczta w W. czynna jest do godz. 19:30, planowany czas jazdy wynoszący około 45 minut był wystarczający na dostarczenie listu przed zamknięciem poczty. Jednakże, gdy przejeżdżał przez las, który kończy administracyjną dzielnicę R., przed samochód wybiegły mu dwie sarny. Unikając zderzenia "złapał" pobocze i wpadł samochodem w zarośla. Udało się mu wydostać z samochodu, ale w zdarzeniu tym stracił telefon i musiał przejść ponad kilometr, aby wezwać pomoc. Ponieważ teren, gdzie zatrzymał się samochód, był grząski, pomoc drogowa nie mogła go wyciągnąć i oczekiwać trzeba było na większy (cięższy i z grubszą liną) pojazd pomocy. Oświadczył nadto, że po odstawieniu samochodu do warsztatu, dotarł do domu około godz. 24:00. Dopiero następnego dnia zorientował się, że na skutek powyższego zdarzenia nie wysłał przesyłki p. K.. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono również podpisany przez skarżących egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) a także dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie zdarzenie, będące przyczyną uchybienia terminu, miało miejsce w dniu 15 września 2014 r., wniosek o przywrócenie terminu złożony został natomiast (data nadania) w dniu 22 września 2014 r., a zatem w przewidzianym siedmiodniowym terminie ustawowym, określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Dopełniona została także uchybiona czynność. Stwierdzenie zachowania terminu oraz dopełnienia czynności daje podstawę do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że wymóg uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 P.p.s.a., nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 992/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1240584). Uprawdopodobnienie, o którym mowa w przepisie art. 87 § 2 P.p.s.a., jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, iż strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1106/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1240809). W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnili brak winy w uchybieniu terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Uchybienie tego terminu nie było wynikiem ani niestaranności strony, niedbalstwa ani też braku dbałości o własne interesy. Niedochowanie terminu było spowodowane nagłym i nieprzewidzianym zdarzeniem, niezależnym od strony jak i od osoby, którą skarżący się posłużyli, stanowiącym przeszkodę w danych warunkach nie do przezwyciężenia. Nie sposób również zarzucać osobie, którą posłużyli się skarżący, że wyczekiwała z nadaniem przesyłki do ostatniego dnia terminu przewidzianego na usunięcie braku skargi. Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.