I SA/Gl 984/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Beata Kozicka (spr.),, Bożena Miliczek-Ciszewska, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] (sprostowanym postanowieniem z dnia [...]) Prezydent Miasta M. zajął stanowisko w kwestii zarzutów, złożonych przez A S.A. w K. na postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Naczelnika [...][...] Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] nr [...],[...] oraz [...], obejmujących zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę. W ocenie A postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez niewłaściwy organ egzekucyjny, nadto egzekucją objęto odsetki za zwłokę liczone od terminów płatności poszczególnych rat podatku, bez uwzględnienia okresów, za które nie powinny one podlegać naliczeniu. Prezydent Miasta M. stwierdził, że egzekucja prowadzona jest przez właściwy organ egzekucyjny, nadto oddalił zarzuty w sprawie naliczenia odsetek za zwłokę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta M. w części dotyczącej uznania za niezasadny zarzutu nieistnienia egzekwowanego obowiązku w zakresie dotyczącym odsetek od zaległości podatkowych za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji kończącej to postępowanie i uznało zarzut zobowiązanej w tym zakresie za zasadny. Natomiast w pozostałej części – dotyczącej właściwości organu egzekucyjnego - Kolegium utrzymało postanowienie Prezydenta Miasta M. w mocy. Kolegium wskazało, że zobowiązana posiada siedzibę w K., a z akt sprawy nie wynika, aby jej majątek lub jego większa część znajdowała się na terenie miasta M.. Prezydent tego miasta nie był więc organem egzekucyjnym właściwym miejscowo w sprawie egzekucji należnego temu miastu podatku od nieruchomości za 2007 r. Z kolei Prezydent Miasta K. nie mógł być organem egzekucyjnym w tejże sprawie, gdyż egzekwowany obowiązek wpłacany winien być na rachunek miasta M., gdyż tam położone były przedmioty opodatkowania. Powołując się na wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrok z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 829/11 oraz wskazując na treść art. 19 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.), zwanej dalej: u.p.e.a., Kolegium zaakcentowało następnie, że w rozpatrywanym przypadku właściwym organem egzekucyjnym był Naczelnik [...][...] Urzędu Skarbowego w S.. Zakres jego działania obejmował bowiem miasto na prawach powiatu K. i dotyczył podatników, określonych w art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. – o urzędach i izbach skarbowych (tj. Dz.U. z 2004 r., Nr 121, poz.1267 ze zm.), do których to podatników w dacie wszczęcia egzekucji zaliczała się zobowiązana. Ze stanowiskiem takim nie zgodziła się A. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazała ona między innymi, że Prezydent Miasta M. przejął do swych kompetencji możliwość prowadzenia egzekucji administracyjnych – z dniem 1 stycznia 1997 r. naczelnik urzędu skarbowego utracił bowiem na rzecz właściwego organu gminy swoje kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego. Związane jest to z regulacjami prawnymi, które zawarte były w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. - o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz.U. z 1995 r., Nr 141, poz. 692 ze zm.), a także w art. 87 a następnie w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 ze zm.). Dodatkowo skarżąca wskazała, że z uwagi na jej siedzibę oraz uregulowania zawarte w art. 22 § 2 u.p.e.a. organem egzekucyjnym w rozpatrywanej sprawie winien być Prezydent Miasta M.. Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. Sąd zwrócił uwagę, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 829/11 oddalona została skarga A. Wyżej wymieniona sprawa dotyczyła zbliżonego do niniejszej stanu faktycznego i prawnego. Od wyroku oddalającego skargę w ostatnio wymienionej sprawie wniesiono skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd zwrócił również uwagę, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 714/12, dotyczącej także zbliżonego do niniejszej sprawy stanu faktycznego i prawnego, na zgodny wniosek stron zawieszono postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie, gdyż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie kasacyjne w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 829/11. Ostatnio wymieniona sprawa dotyczy egzekucji należności z tytułu podatku od nieruchomości, której wierzycielem był Prezydent Miasta R., a zobowiązanym – A S.A. w K.. Spór, podobnie jak w sprawie niniejszej, dotyczy zaś kwestii właściwości miejscowej organu egzekucyjnego, w szczególności rozstrzygnięcia, który z organów (tj. Prezydent Miasta R., Prezydent Miasta K. czy też Naczelnik [...][...] Urzędu Skarbowego w S.) jest organem właściwym rzeczowo i miejscowo dla zobowiązanej Spółki, przy uwzględnieniu, że należy ona do podmiotów, wymienionych w art. 5 ust. 9b ustawy – o urzędach i izbach skarbowych. Tym samym, z uwagi na analogiczny jak w niniejszym postępowaniu przedmiot skargi w sprawie o sygn. I SA/Gl 829/11, wynik tego ostatniego postępowania rzutował będzie na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Zaznaczyć jednocześnie należy, że – podobnie jak w rozpatrywanej sprawie – Sąd orzekł o zawieszeniu postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia spornego zagadnienia, między innymi w sprawie ze skargi A o sygn. akt I SA/Gl 549/12. Postępowanie zawieszono również – tym razem na zgodny wniosek stron, w sprawie ze skargi A o sygn. akt I SA/Gl 714/12, przy czym zasadniczym powodem zgodnego wniosku o zawieszenie postępowania było także zagadnienie, stanowiące istotę sporu w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 829/11. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, uwzględniając nadto względy natury słusznościowej oraz ekonomii procesowej, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.