I SA/Gl 99/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Mendecka po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 10 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę strony skarżącej na decyzję organu podatkowego drugiej instancji wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W toku postępowania strona reprezentowana była przed pełnomocnika – radcę prawnego, który obecny był na rozprawie w dniu 18 lutego 2008 r. i poinformowany został o terminie publikacji orzeczenia, wyznaczonym na dzień 3 marca 2008 r. W dniu 3 marca 2008 r. Sąd odroczył ogłoszenie orzeczenia na dzień 10 marca 2008 r. Pełnomocnik strony skarżącej nie był obecny w dniu 3 marca 2008 r. ani w dniu 10 marca 2008 r. podczas ogłoszenia wyroku. W piśmie z dnia 31 marca 2008 r. (złożonym w Biurze Podawczym Sądu w dniu 2 kwietnia 2008 r.) strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uzasadniając wniosek strona podniosła, iż pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności warunkującej wniesienie skargi kasacyjnej, tj. nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. O powyższym fakcie pełnomocnik poinformował spółkę w piśmie z dnia 31 marca 2008 r. Wcześniej pełnomocnik informował prezesa zarządu spółki, iż skarżąca otrzyma uzasadnienie wyroku z urzędu i od otrzymania tego uzasadnienia rozpocznie bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej, wprowadzając tym samym spółkę w błąd. Skarżąca w zaufaniu do pełnomocnika nie podejmowała żadnych działań na własną rękę. Strona zaznaczyła ponownie, iż niezłożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło nie z jej winy, ale w wyniku zaniedbania pełnomocnika. W załączeniu strona złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, dopełniając tym samym uchybionej czynności. Do wniosku załączyła także pismo pełnomocnika z dnia 31 marca 2008 r. adresowane do prezesa zarządu spółki. W piśmie tym pełnomocnik wskazuje prezesowi zarządu, iż informacja przekazana przez pełnomocnika spółce, że wyrok z uzasadnieniem doręczony zostanie stronie z urzędu była błędna. Pełnomocnik w powyższym piśmie wskazuje również stronie skarżącej, iż nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, co w zaistniałej sytuacji doprowadziło do upływu terminu do złożenia tegoż wniosku i zamknięcia drogi do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). W ocenie Sądu wskazany termin został dochowany, albowiem przyczyna uchybienia ustała najpóźniej z dniem 31 marca 2008 r., kiedy to spółka otrzymała pismo pełnomocnika, dotyczące upływu terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Rozpoznając zatem wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu merytorycznie podnieść trzeba, iż nie mógł on zostać uwzględniony. Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż skarżąca działa w niniejszym postępowaniu przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, a zatem fachowca, od którego wymagać należy należytej staranności przy prowadzeniu powierzonych mu spraw. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 1059 ze zm.) radca prawny wykonuje zawód ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad etyki radcy prawnego. Na konieczność dochowania należytej staranności przez fachowego pełnomocnika zwracał także uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, m. in. w postanowieniu z dnia 10 maja 2004 r. (sygn. akt FZ 7/04, niepubl.) stwierdzając, iż pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W tym kontekście wskazać również trzeba na ukształtowaną już linię w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którą przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.). Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie okoliczność taka zachodzi po stronie pełnomocnika skarżącej, uniemożliwiając tym samym pozytywne dla strony rozpatrzenie wniosku. Za ugruntowany uznać należy przy tym pogląd, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego (por. cytowane wyżej postanowienie NSA z dnia 10 maja 2004 r.). Mając zatem na względzie wyżej wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, ma mocy wskazanych wyżej przepisów oraz działając w oparciu o art. 16 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.