I SA/Gl 99/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "T" sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 grudnia 2025 r. nr 0111-KDWB.4010.166.2025.2.AZE UNP: 2829415 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: stwierdzić niewłaściwość miejscową do rozpoznania sprawy i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Pismem z 30 grudnia 2025 r. "T" sp. z o.o. w B. (dalej: strona skarżąca), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z ogólną zasadą w zakresie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyrażoną w art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.), sądem właściwymi do rozpoznania sprawy jest sąd na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie jednak do art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W niniejszej sprawie właściwość miejscowa sądu administracyjnego wynika właśnie z rozporządzenia Prezydenta RP wydanego na podstawie powołanego art. 13 § 3 p.p.s.a. W myśl § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2024 r. poz. 777 ze zm.), rozpoznawanie spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powołany wyżej przepis rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i to ten przepis kształtuje właściwość miejscową do rozpoznania skargi złożonej w sprawie interpretacji indywidualnej. Złożona przez stronę skarżącą skarga dotyczy interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, zatem jest sprawą z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą wydawania interpretacji indywidualnych, o której mowa w przepisie § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. (por. postanowienie WSA z 10 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1710/21; wszystkie powołane w uzasadnieniu niniejszego postanowienia orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei z akt sprawy wynika, że miejscem siedziby strony skarżącej, tak była w chwili złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jak i jest w czasie wniesienia skargi do WSA w Gliwicach, miejscowość B., położona w województwie małopolskim. Zawodowy pełnomocnik, reprezentujący stronę skarżącą, pomimo prawidłowego pouczenia w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wniósł skargę do WSA w Gliwicach. Z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r. poz. 785) wynika, że dla obszaru województwa małopolskiego, w którym położone jest miasto B., właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zatem w świetle § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Prezydenta RP z 2017 r. w zw. z § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta RP z 2003 r. właściwym w sprawie jest sąd administracyjny z siedzibą w Krakowie, a nie w Gliwicach. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia.