I SA/Gl 997/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a 1. przywrócić skarżącemu M. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej 2. odrzucić wniosek skarżącej J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. i M. S. wniesioną na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia. Skarżący wnieśli o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przesyłka z dnia 14 stycznia 2011 r. adresowana do skarżącego i zawierająca odpis wyżej wymienionego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia została awizowana w dniu 21 stycznia 2011 r., a następnie wydana M. S. w dniu 7 lutego 2011 r. Skarżącej zaś odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony w dniu 25 stycznia 2011 r. W dniu 9 marca 2011 r. (data nadania) skarżący M. S., reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną, wskazując, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 kwietnia 2011 r., skarżącej w dniu 6 maja 2011 r., a organowi w dniu 22 kwietnia 2011 r. W dniu 5 maja 2011 r. (data nadania) pełnomocnik reprezentujący skarżących J. i M. S. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2011 r. Nadto w tym samym dniu pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek oświadczył, że skarżący nie został powiadomiony o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. W jego ocenie uchybienie terminowi nastąpiło z winy poczty. Wskazał przy tym, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie 30 dni od odebrania przez skarżącego przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 375/11, oddalił zażalenie M. S. oraz odrzucił zażalenie J. S. wniesione na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ponadto stosownie do art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając wniosek skarżącego M. S. o przywrócenie terminu, w pierwszej kolejności należy odnotować, że wniosek ten został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla skarżącego interpretację, trzeba stwierdzić, iż wskazana przez jego pełnomocnika przyczyna uchybienia terminu, tj. niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego, ustała z chwilą doręczenia mu odpisu postanowienia z dnia 18 kwietnia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyli w dniu 28 kwietnia 2011 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2011 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Pełnomocnik skarżącego dokonał również uchybionej czynności. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego M. S. uprawdopodobnił, że niemożność terminowego złożenia skargi kasacyjnej zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Niewątpliwie bowiem wskazana przezeń przeszkoda, polegająca na nieprawidłowym wydaniu przesyłki zawierającej odpis wyroku z dnia 8 grudnia 2010 r. wraz z uzasadnieniem, była całkowicie od strony niezależna i nie mogła ona jej w żaden sposób zapobiec. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta utrudniła pełnomocnikowi skarżącego dochowanie terminu. Miał on prawo pozostawać w błędnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia. W konsekwencji uchybienie procesowe, którego się dopuścił nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez stronę. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się z kolei do wniosku skarżącej J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przyjdzie stwierdzić, że jest on niedopuszczalny. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2011 r., stwierdził, że skarżąca nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, której nie wywiodła. Skoro więc tylko skarżący złożył skargę kasacyjną, to wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi kasacyjnej wniesiony przez skarżącą, uznać należy za niedopuszczalny, a taki wniosek stosownie do art. 88 ppsa podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym i dlatego orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.