I SA/Gl 997/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mikołaj Darmosz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na niewykonanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 570/14 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 12 sierpnia 2024 r. P. B. (dalej: "skarżący", "strona") wniósł skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 570/14. Powołanym wyrokiem tut. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 marca 2014 r., nr OZ/41177-0012/13 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjnym postanowieniem z 17 czerwca 2024 r. zapadłym pod sygn. akt I SA/Gl 92/24 orzekł o niedopuszczalności wniesionej przez stronę skargi na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach wyroku tut. Sądu z dnia 19 marca 2014 r. Sąd w powołanym postanowieniu z 17 czerwca 2024 r. stwierdził, że skarżący wywiódł skargę z 22 stycznia 2024 r. na niewykonanie wyroku uchylającego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 marca 2014 r., która okazała się niedopuszczalna w świetle art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści tego przepisu wynika zatem jednoznacznie, iż zastosowanie środków przewidzianych w art. 154 § 1 i 2 p.p.s.a. może mieć miejsce w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Co istotne, przedmiotowy przepis otrzymał zacytowane wyżej brzmienie na mocy art. 1 pkt 42 lit. a) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Nowelizacja ta wykluczyła dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Postanowienie Sądu z 17 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 92/24 stało się prawomocne z dniem 5 sierpnia 2024 r., co zostało stwierdzone postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego z 13 sierpnia 2024 r. Pismo strony z 12 sierpnia 2024 r. stanowi kolejną skargę w tym samym przedmiocie. Jak stanowi art. 58 § 2 pkt 4 p.p.s.a. skarga jest niedopuszczalna, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W tym stanie rzeczy, stwierdzić przychodzi, że sprawa mająca za przedmiot niewykonanie wyroku WSA w Gliwicach z 2 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 570/14 została już prawomocnie osądzona. Sąd wypowiedział się odnośnie dopuszczalności wniesienia skargi w tym samym sporze pomiędzy tymi samymi stronami. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.