I SA/Gl 999/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Sędzia NSA Anna Wiciak (spr.), Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2009r. sprawy ze skargi A S.A. w C. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Działając na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2008 r. (data wpływu do tut. Biura 12 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z emisją akcji - jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że w dniu 24 kwietnia 2008 r. wpłynął do Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z emisją akcji. Wniosek ten przy piśmie z dnia 6 maja 2008 r. został przesłany zgodnie z właściwością do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w B.. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Podatnik przygotowuje się do wejścia na giełdę papierów wartościowych w W.. W związku z powyższym podjął kroki zmierzające do przygotowania prospektu emisyjnego oraz procesu emisji akcji. Dążenia powyższe związane są ze znacznymi kosztami poniesionymi w całości przez podatnika. Do kosztów związanych z wejściem spółki na giełdę zaliczyć należy przede wszystkim koszty bilansu otwarcia, koszty projektu prospektu emisyjnego, koszty prospektu emisyjnego, koszty przekształcenia bilansu, koszty doradztwa prawnego, koszty doradztwa prawnego dotyczącego oferty akcji na giełdzie papierów wartościowych, koszty publicznej subskrypcji akcji, opłaty notarialne, sądowe i skarbowe oraz wszelkie inne związane z takowym procesem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z wejściem Spółki na [...] giełdę papierów wartościowych koszty związane z przygotowaniem emisji akcji, takie jak koszty bilansu otwarcia, koszty projektu prospektu emisyjnego, szeroko rozumiane koszty prospektu emisyjnego, koszty przekształcenia bilansu, koszty doradztwa prawnego, koszty doradztwa prawnego dotyczącego oferty akcji na giełdzie papierów wartościowych, koszty publicznej subskrypcji akcji, opłaty notarialne, sądowe i skarbowe i inne, stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych? Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, o tym czy dany wydatek może zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu decyduje jego związek z uzyskiwanymi przychodami oraz prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż emisja akcji mająca na celu wprowadzenie Spółki na giełdę papierów wartościowych, w swym zamiarze ma na celu pozyskanie środków finansowych na prowadzenie i rozwijanie działalności gospodarczej. Warunkiem koniecznym jest także to, ażeby konkretny- wydatek pozostawał w związku przyczynowo skutkowym z osiąganymi przychodami, nadto nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy. Ważnym jest fakt, iż kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku przyczynowo skutkowym, jak również te, które tylko pośrednio powiązać można z konkretnym przychodem. Dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa ich poniesienie jest uzasadnione, a podatnik jest obowiązany do ich poniesienia (wyrok NSA z dnia 6 października 2005: sygn. akt FSK 2314/04, wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2005 r., sygn. FSK/1966/04, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2004 r., sygn. I SA/BK 159/05 OSH 2005/4/55/42). Kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są nie tylko koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, ale także, co niezmiernie istotne, koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała się na pisma urzędów skarbowych. Zdaniem Spółki za przedmiotowym rozwiązaniem, przemawia także nowelizacja art. 16b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonana z dniem 1 stycznia 2003 r. przez ustawę O zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 27 lipca 2002 r., na podstawie której skreślono przepis art. 16b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2002 r., amortyzacji, jako wartości niematerialne i prawne, podlegały w spółce akcyjnej koszty organizacji poniesione przy założeniu spółki lub późniejszym jej rozszerzeniu, przez które rozumiano koszty poniesione na wyposażenie spółki w kapitał akcyjny lub późniejsze jego podwyższenie w szczególności do kosztów tych zaliczano: opłaty notarialne, skarbowe, sądowe, giełdowe, opłaty ponoszone w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym papierami wartościowymi, koszty druku, dokumentów akcyjnych, koszty sporządzania, drukowania oraz dystrybucji prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji, koszty oferowania papierów wartościowych. Na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, którzy ponieśli koszty, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 1 ustawy przed dniem 1 stycznia 2003 roku mogli niezamortyzowaną część kosztów zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów. Po skreśleniu ww. przepisu przedmiotowe wydatki od dnia 1 stycznia 2003 r. nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy, nie są również wyłączone z tych kosztów na podstawie innych przepisów art. 16 ust. 1 ustawy. Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, zdaniem Spółki, iż w świetle art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty wejścia Spółki na giełdę stanowić będą koszty uzyskania przychodu, albowiem w sposób pośredni prowadzą do uzyskania i zabezpieczenia przychodów Spółki, nadto, co szczególnie istotne, nie zostały wyłączone w ramach regulacji art. 16 ustawy z kosztów uzyskania przychodów. Na tle przedstawionego stanu faktycznego organ stwierdził co następuje: Zgodnie z treścią art. 431 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) podwyższenie kapitału zakładowego spółek akcyjnych wymaga zmiany statutu i następuje w drodze emisji nowych akcji lub podwyższenia wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Oznacza to, że wszelkie koszty ponoszone przez spółkę akcyjną przy jej założeniu lub rozszerzeniu pozostają w bezpośrednim związku z podwyższeniem kapitału zakładowego. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. - określanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop") przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Z treści art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o pdop wynika, iż do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych m.in. na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy, iż przychody uzyskane w wyniku emisji akcji, skutkujące podwyższeniem kapitału zakładowego nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o pdop. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o pdop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu. Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne, do przedstawionego przez Spółkę we wniosku stanu faktycznego stwierdzono, że wymienione przez Spółkę wydatki dotyczące emisji akcji nie są związane, z zachowaniem czy zabezpieczeniem źródła przychodów. Ich celem jest bowiem pozyskanie kapitału zakładowego, a więc przysporzenia, którego ustawodawca nie zaliczył do przychodów. To zaś oznacza, że błędne jest stanowisko wnioskodawcy, iż mogą one stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie bowiem z tym przepisem nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki, co prawda nie wymienione w art. 16 ust. 1 tej ustawy, ale poniesione w celu uzyskania przysporzeń, których zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 tej ustawy nie uważa się za przychody. Nadmieniono także, że z przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o pdop wynika, iż przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się kosztów uzyskania przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są wolne od podatku. Przez analogię przepis ten winien mieć także zastosowanie do przysporzeń nie zaliczonych do przychodów podatkowych. Odnosząc się do powoływanych we wniosku orzeczeń sądu i interpretacji organów podatkowych stwierdzono, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznano za nieprawidłowe. Nie jest to trafny pogląd, gdyż organ w wydanej przez siebie interpretacji poprzestał na literalnym brzmieniu ustawy, pomijając istotną dla niniejszej sprawy kwestię celu podniesienia kapitału zakładowego. Powołano się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2000 r. (sygn. akt ISA//Wr 2285/98), w myśl którego "Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 19 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przychodu otrzymanego na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego nie zalicza się do przychodów, bowiem jego celem jest zapewnienie zgromadzenia środków niezbędnych dla funkcjonowania podatnika (...)". W niniejszej sprawie jasnym jest, iż celem pozyskania środków z emisji akcji było dokapitalizowanie spółek wchodzących w skład grupy kapitałowej Wzywającego. Z powyższego wynika zatem, iż spółka jako podmiot samoistny posiada niezbędne środki dla swego funkcjonowania, tak więc stanowisko organu w tym zakresie wydaje się błędne. Zdaniem Spółki w niniejszej sprawie należy również zakwestionować stanowisko organu, jakoby nie wymienienie kosztów związanych z przygotowaniem procesu emisyjnego w art. 16 ust. 1 updop uzasadniało tezę, iż nie można ich zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Przypomnieć bowiem należy, iż warunkiem koniecznym, dla uznania określonego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest zamiar podatnika pozyskania środków na rozwój działalności gospodarczej, związek przyczynowo skutkowy z osiąganymi przychodami, oraz brak wyłączenia określonego wydatków z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy. Powyższe potwierdza również stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2008 r. (sygn. akt: III SAlWa 2218/07, Monitor Podatkowy 2008/5/5), wedle którego: "Środki otrzymane no podwyższenie kapitału zakładowego (akcyjnego) nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o CiT. Niemniej jednak wydatki związane z podniesieniem kapitału zakładowego mogą być kosztem podatkowym, jeżeli spółka podnosząca kapitał wykaże, że mają one związek - nawet pośredni - z jej innymi przychodami." Mając na uwadze przytoczone powyżej orzeczenia podniesiono, że błędnym jest stanowisko Organu, iż jakiekolwiek podwyższenie kapitału zakładowego uzasadnia wyłączenie wydatków z tym związanych z kosztów uzyskania przychodu. Jeśli zatem środki pozyskane przez Spółkę mają na celu nie tylko "same" podwyższenie kapitału zakładowego, lecz związane są nawet pośrednio z innymi przychodami Spółki, wówczas wydatki takie stanowić będą koszt uzyskania przychodów w rozumieniu Ustawy. Reasumując podniesiono, że regulacja art. 12 ust. 4 pkt. 4 wymaga, aby środki pochodzące z emisji akcji przeznaczane były bezpośrednio na podwyższenie kapitału zakładowego. Mimo powyższego obostrzenia, wskazać trzeba, iż inny cel emisji akcji aniżeli samo "celowe" podwyższenie kapitału zakładowego, a mający nawet pośredni związek z innymi przychodami spółki uzasadnia twierdzenie o objęciu wydatków, związanych możliwością uznania za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu updop. Odpowiadając na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził brak podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji indywidualnej podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Uzasadnienie skargi powtarza istotę argumentacji przytoczonej w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem interpretacji przepisów prawa podatkowego w niniejszej sprawie była kwestia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej, wydatków związanych z emisją nowych akcji skarżącej Spółki poczynionych celem podwyższenia jej kapitału zakładowego w roku 2007. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 zd. 1 ustawy podatkowej w brzmieniu obowiązującym w 2007 r. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W myśl art. 15 ust. 4d zd. 1 ustawy podatkowej koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Ustawodawca dzieli więc koszty uzyskania przychodów na dwie kategorie: koszty związane bezpośrednio z przychodem oraz inne koszty niż bezpośrednio związane z przychodem, w tym poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Koszty związane bezpośrednio z przychodem to koszty, których poniesienie jest niezbędne dla uzyskania konkretnego przychodu natomiast koszty nie związane bezpośrednio z przychodem to takie, które z uwagi na ich charakter nie łączy się wprost z osiągniętym przychodem, aczkolwiek ich poniesienie warunkuje możliwość uzyskania takiego przychodu. W przypadku tych ostatnich kosztów nie zachodzi bezpośrednia relacja z przychodami, a tym samym nie można ich wiązać z jakimkolwiek określonym przychodem. W myśl art. 7 ust. 1 zd. 1 ustawy podatkowej przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku ( art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy podatkowej), nie uwzględnia się również kosztów uzyskania tych przychodów (art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy podatkowej). Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy podatkowej do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych m.in. na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Tym samym nie stanowią one przychodów lub dochodów, o których mowa w art. 7 ust. 3 tej ustawy, nie tworzą podstawy opodatkowania, są neutralne podatkowo. Nie są więc ani dochodami ze źródeł nie podlegających opodatkowaniu ani dochodami wolnymi od podatku. Są przysporzeniem majątkowym, które z mocy ustawy wyłączono z przychodów. Do przychodów na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zalicza się ani pieniędzy otrzymywanych na powiększenie kapitału akcyjnego, ani kwot stanowiących nadwyżkę na kwotę nominalną otrzymaną za akcję przy ich wydaniu i przekazaniu na kapitał zapasowy (patrz wyrok NSA z dnia 19 września 2006 r. sygn. akt II FSK 498/06). O zakwalifikowaniu wpłaty jako przychodu na utworzenie lub powiększenie kapitału akcyjnego decydują obiektywne okoliczności faktyczne związane z tą wpłatą. Tym samym wydatki na otrzymanie tak określonych przychodów nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Oznacza to równocześnie, że wydatki te, co do zasady stanowią koszt uzyskania przychodów. Podwyższenie kapitału zakładowego nie stanowi dla Spółki (kapitałowej) przychodu, mającego wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu spółka nie powinna też uwzględniać wydatków związanych bezpośrednio z podwyższeniem kapitału, a więc otrzymanymi na ten cel przychodami. Dlatego też istotna jest kwestia związku konkretnego wydatku, na podwyższenie kapitału, ze źródłem przychodu Spółki. Skoro do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na powiększenie kapitału to tym samym do kosztów uzyskania takich przychodów nie zalicza się jedynie wydatków bezpośrednio związanych z otrzymaniem takich przychodów. Otrzymanie przychodów na podwyższenie kapitału zakładowego spółki akcyjnej może nastąpić w drodze emisji nowych akcji poprzez ich sprzedaż, zbycie na odpowiednich rynkach, a wiec może być finansowane ze źródeł zewnętrznych. Przychody otrzymane to takie, które wpłynęły do majątku Spółki, na rachunek Spółki, w celu podwyższenia kapitału. Zaś kosztami uzyskania takiego przychodu są wyłącznie koszty związane ze zbyciem wyemitowanych akcji. Dopiero uiszczenie przez nabywcę ceny akcji stanowi przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy podatkowej. Sama emisja nowych akcji czy jej przygotowanie nie wypełnia warunków tego przepisu. Dlatego też do kosztów uzyskania przychodów z tego źródła nie zalicza się innych wydatków niż te, które zostały poniesione w związku z otrzymaniem tych przychodów. Przepis ten nie stanowi bowiem o innych niż "otrzymane" przychodach na powiększenie kapitału, a tym samym koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy podatkowej mogą stanowić wyłącznie koszty "otrzymania" takich przychodów, tj. uzyskania za akcje rzeczywistych przychodów. Fakt, że z możliwością otrzymania takich przychodów, związane są wymagane prawem czynności skutkujące m.in. wyemitowaniem nowych akcji, nie oznacza, iż wydatki na te czynności są bezpośrednio związane z otrzymaniem (uzyskaniem) omawianego przychodu. Tylko wydatki bezpośrednio związane z otrzymaniem przychodów na podwyższenie kapitału nie stanowią kosztów uzyskania takich przychodów. Tym samym wydatki związane z emisją owych akcji, nie będące bezpośrednimi kosztami otrzymania przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy podatkowej, powinny być ocenione z uwzględnieniem art. 15 ust. 1 tej ustawy definiującym koszty uzyskania przychodów oraz przy zastosowaniu zasady zgodnie, z którą koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. O ile więc podatnik wykaże związek wskazanych we wniosku wydatków z przychodami osiągniętymi lub zamierzonymi lub z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, koszty te jako nie związane bezpośrednio z przychodami będą potrącalne w momencie ich poniesienia. Nie można więc uznać za słuszne stanowisko organu podatkowego, że wydatki te są bezpośrednio związane z przychodem uzyskanym, w drodze emisji nowych akcji i przekazanym na podwyższenie kapitału, oraz że związek przyczynowo-skutkowy między tym kosztem a przychodem jest tu bezpośredni i nie budzący wątpliwości bowiem omawiany przepis odnosi się wyłącznie do przychodu otrzymanego, a nie możliwego do osiągnięcia w przyszłości. Przygotowanie emisji nowych akcji nie daje przychodu przed dniem ich zbycia, a na pewno nie przynosi przychodu w momencie dokonywania tych czynności i poniesienia odpowiednich wydatków. Twierdzenie, że wydatki te warunkowały wprost osiągnięcie przychodu z emisji akcji jest o tyle nieuzasadnione, że przepis art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy podatkowej dotyczy otrzymanych przychodów, na określony cel i bez wskazania sposobów ich uzyskania, których wysokość nie jest znana w momencie przygotowywania nowej emisji akcji. W tym znaczeniu przedmiotowe wydatki odnoszą się do nieokreślonego przychodu tak co do wysokości jak i czasu uzyskania. Dlatego też koszty poniesione na ten cel, nie są bezpośrednio związane z ewentualnie otrzymanym, konkretnym przychodem z emisji nowych akcji. Z drugiej strony jest oczywiste, że koszty te mogą być zaliczone do pośrednich kosztów uzyskania przychodów tj. takich, co do których nie zachodzi bezpośrednia relacja z konkretnym przychodem, gdy podatnik wykaże, że ich poniesienie było niezbędne dla realizacji celów opisanych w art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej, a jednocześnie nie zostały wyliczone w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Kosztów tych nie można wiązać z konkretnym przychodem, gdyż w momencie ich poniesienia przychód ten jawi się jako zdarzenie przyszłe i niepewne. Skoro wydając zaskarżoną interpretację organ podatkowy naruszył wymienione wyżej przepisy prawa, sąd administracyjny sprawujący kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, obowiązany był uwzględnić skargę. Rozpoznając sprawę ponownie organ interpretujący oceni stanowisko wnioskodawcy w oparciu o zaistniały i przedstawiony przez stronę skarżącą stan faktyczny dokonując wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa podatkowego zgodnie z oceną prawną Sądu wyrażoną w niniejszym orzeczeniu. Z tych względów należało na podstawie art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec jak w sentencji wyroku.