I SAB/Gl 2/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2006-05-15

Skład orzekający: Krzysztof Winiarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje w sytuacji, gdy organ nie miał ustawowego obowiązku wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia innej czynności z zakresu administracji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje jedynie w przypadkach, gdy organ był zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia innej czynności z zakresu administracji publicznej, a tego zaniechał. W sytuacji, gdy organ nie miał takiego ustawowego obowiązku, skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Ł. w przedmiocie podwójnego wynagrodzenia Zarządu Gminy, Przewodniczących Rady, radnych, członków Rad Nadzorczych spółek z udziałem Gminy. Burmistrz Miasta Ł. wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał, że Burmistrz nie miał ustawowego obowiązku wydania decyzji administracyjnej, postanowienia lub podjęcia innej czynności w tej sprawie. Dodatkowo wskazano, że skarżący mógł zakwestionować uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] 2002 r. w sprawie zasad otrzymywania i wysokości diet radnych na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W związku z powyższym, sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Burmistrza Miasta Ł. w przedmiocie sprawy budżetowej jednostki samorządu terytorialnego postanawia: odrzucić skargę; W skardze z dnia [...] 2006r. skarżący J. P. zaskarżył bezczynność Burmistrza Miasta Ł. ,,w przedmiocie podwójnego wynagrodzenia Zarządu Gminy, Przewodniczących Rady, radnych, członków Rad Nadzorczych spółek z udziałem Gminy". W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Ł. wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Zgodnie z pkt. 8 wyżej cytowanego przepisu zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt. 1-4 p.p.s.a. Dlatego też skarga na bezczynność organu przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt. 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt. 4 tj. dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznana uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej do wydania lub podjęcia, których organ był zobligowany. Tymczasem w przedmiotowej sprawie, Burmistrz Miasta Ł. nie miał ustawowego obowiązku wydania decyzji administracyjnej, postanowienia, innego aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej. Nadto należy zaznaczyć, iż dnia [...] 2002r. rada Miejska w Ł. podjęła uchwałę w sprawie zasad otrzymywania i wysokości diet przysługujących radnym za udział w pracach Rady i jej organów oraz zwrotu kosztów służbowych. Z kolei skarżący na mocy art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) mógł zakwestionować jej legalnośc, albowiem zgodnie z treścią tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1). Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę (ust. 2a). Trzeba przy tym pamiętać, iż skarżący, o którym mowa w tym przepisie musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Mając na uwadze powyższe skargę J.P. na bezczynność Burmistrza Miasta Ł. ,,w przedmiocie podwójnego wynagrodzenia radnych" uznano za niedopuszczalną i odrzucono na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło