I SAB/Gl 22/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F., M.F. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach skargę na przewlekłość postępowania ww. organu w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Po otrzymaniu skargi wraz z aktami sprawy od organu, Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia dostrzeżonych braków skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi zostało przez skarżących złożone ponaglenie. Wezwanie powyższe zostało opatrzne rygorem odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. – p.p.s.a.). Nadto wezwano pełnomocnika skarżących do wskazania numeru PESEL skarżących pod rygorem odrzucenia skargi, tym razem na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skierowaną na adres pełnomocnika skarżących przesyłkę, zawierającą wyżej wymienione wezwania doręczono skutecznie w dniu 19 listopada 2019 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej. W dniu 27 listopada 2019 r. wpłynęło o tut. Sądu pismo pełnomocnika skarżących w treści, którego cofnął on skargę wniesioną w imieniu skarżących w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych sprawy nie wynika, by skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wnieśli ponaglanie do właściwego organu, zatem zostali wezwani do wykazania tejże okoliczności, pod rygorem odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zgodnie, z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Wobec nieuzupełnienia powyższego braku w zakreślonym terminie, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarżący nie wnieśli ponaglenia. Nie korzystając z przysługujących im uprawnień, wnieśli od razu skargę na przewlekłość postępowania. Zatem przedmiotowa skarga na przewlekłość jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przez skarżących trybu wniesienia skargi. Wobec powyższego na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., Sąd postanowił o jej odrzuceniu. Nadto godzi się wskazać, że pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma, który został przewidziany w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku natomiast gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, obliguje sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Wobec nie uzupełnienia przez skarżących braku skargi w przewidzianym siedmiodniowym terminie, należało ją odrzucić również na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się z kolei do oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi wskazać należy, że cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną czyli taką, która albo nie jest obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi, albo której braki zostały w terminie uzupełnione. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 5/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego w niniejszej sprawie skarga nie mogła zostać skutecznie cofnięta i podlega odrzuceniu z wyżej naprowadzonych przyczyn.