I SAB/Gl 27/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie ulg płatniczych – rozłożenia na raty zaległości podatkowych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 sierpnia 2020 r. M. B. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: "organu") w sprawie ulg płatniczych – rozłożenia na raty zaległości podatkowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność spowodowaną niewystąpieniem przez skarżącą z ponagleniem do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, a gdyby Sąd nie znalazł podstaw do odrzucenia – o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2021 r. stronę skarżącą wezwano, po pierwsze, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej, a po drugie, do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w niniejszej sprawie skarżąca wniosła ponaglenie do właściwego organu. Na wypadek złożenia takiego ponaglenia w wezwaniu wskazano, że należy przedstawić jego odpis. Na wykonanie wymienionych czynności zakreślono terminy siedmiodniowe pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję pocztową obejmującą m. in. przedmiotowe wezwanie doręczono w dniu 16 marca 2021 r. do rąk dorosłego domownika adresata. Skarżąca nie udzieliła jednak na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do § 2 przytoczonej regulacji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w § 2b stwierdzono, iż skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższą regulacją koresponduje art. 140 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"), w myśl której na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie, przy czym jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej, to należy je wnieść do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (pkt 3). Jak wynika z powyższych przepisów, wniesienie skargi na bezczynność organu winno zostać poprzedzone wniesieniem ponaglenia, które to stanowi środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, gdyż nie odnosi się ono do konkretnej czynności lub też aktu administracyjnego (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 121/15), a jednocześnie jest prawnym instrumentem umożliwiającym stronie wymuszenie na organie podatkowym załatwienia sprawy. Zgodnie z obecnym w judykaturze sądowoadministracyjnej stanowiskiem, skarga na bezczynność lub przewlekłe postępowanie organu podatkowego musi być poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FESK 861/13 oraz z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 2733/12). W przeciwnym razie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo wezwania do wykazania, że wniosła ponaglenie do właściwego organu, którym w przypadku zarzucenia bezczynności Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Katowicach jest, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 141 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej. Wezwanie nie zostało jednak zrealizowane. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżąca nie złożyła ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność, a zatem w niniejszej sprawie nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 P.p.s.a. Skarga pozostaje zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Nadto wymaga zaznaczenia, że skarga z dnia 17 sierpnia 2020 r. nie zawiera numeru PESEL, który zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. stanowi obowiązkowy element formalny pierwszego pisma w sprawie. Skarżąca nie wykonała wezwania także w zakresie, w jakim obejmowało ono usunięcie stwierdzonego uchybienia formalnego. W takim stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, tj. o odrzuceniu skargi.