II SA/Gl 1009/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędzia WSA (del.) Daria Sachanbińska Protokolant referent Katarzyna Wajs po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania w sprawie wymeldowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta W. działając w oparciu o art. 98 § 2 k.p.a. podjął na wniosek Spółdzielni [...] w W. zawieszone postępowanie w sprawie o wymeldowanie M. W. z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w W. Uzasadniając to postanowienie podał, że zakończyło się postępowanie przed Sądem Rejonowym w W. o naruszenie posiadania przedmiotowego lokalu. Orzeczenie to w wyniku rozpatrzenia zażalenia M. W. zostało uchylone przez Wojewodę S. postanowieniem z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w świetle informacji przekazanej przez Sąd Rejonowy w W. M. W. w dniu [...] r. złożył kolejny pozew o przywrócenie posiadania lokalu przy ul. [...] w W. Powyższy stan rzeczy w ocenie organu nakazywał konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 539/06, w sprawie ze skargi Spółdzielni [...] w W. uchylone zostało opisane wyżej postanowienie Wojewody S. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że zagadnienie wstępne, którego zaistnienie spowodowało zawieszenie postępowania w sprawie o wymeldowanie z miejsca pobytu stałego, zostało rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] r., sygn. akt [...], którym zostało oddalone powództwo M. W. o przywrócenie posiadania lokalu przy ul. [...] w W. Z datą uprawomocnienia tego wyroku, co nastąpiło w dniu [...] r., organ był zobowiązany podjąć zawieszone postępowanie. WSA wskazał także, że kolejne powództwo o przywrócenie posiadania lokalu bez względu na jego ocenę przez sąd powszechny, nie stanowiło podstawy zawieszenia postępowania, a więc nie uniemożliwiało też jego podjęcia. Omówiony wyrok WSA uzyskał walor prawomocności z dniem 26 lipca 2007 r. W następstwie tego wyroku postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda S.utrzymał w mocy opisane na wstępie postanowienie Prezydenta W. o podjęciu zawieszonego postępowania. W uzasadnieniu wskazał, w ślad za poglądem prawnym zawartym w motywach wyroku WSA w Gliwicach, że zagadnienie wstępne, które spowodowało zawieszenie postępowania zostało rozstrzygnięte prawomocnym wyrokiem SR w W. i w związku z tym organ był zobowiązany podjąć zawieszone postępowanie. Skargę na to postanowienie wniósł M. W. Podał, że złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 20 września 2007 r. W toku jest też nadal sprawa o przywrócenie naruszonego posiadania tocząca się przed SR w W., sygn. akt [...]. Skarżący zwrócił także uwagę na sentencję prawomocnego wyroku SR w W. z dnia [...] r., sygn. akt [...], którym orzeczono jego eksmisję z lokalu przy ul. [...] ( k - 130 akt administracyjnych organu I instancji). Wyrokiem tym orzeczono, że przysługuje mu prawo do lokalu socjalnego oraz wstrzymano jego wykonanie do czasu złożenia przez Gminę W. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Skarżący podał również, że w związku z tym wyrokiem Prezes [...] w W. zobowiązał się do przyznania mu lokalu socjalnego. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie Wojewody S. należy uznać za przedwczesne i zmierzające do ukrycia nieprawidłowości związanych z długim oczekiwaniem skarżącego na mieszkanie. Odpowiadając na skargę Wojewoda S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego przydziału lokalu i w związku z tym przedwczesności wydanego postanowienia organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie miał jedynie kompetencje do dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżone postanowienie, w aspekcie jego zgodności z prawem, jak nakazuje art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), uznał bowiem, że nie narusza ono przepisów prawa. Dodać należy, że kontrolę tę Sąd przeprowadził nie będąc związany, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., zarzutami skargi, wskazaną w niej podstawą prawną oraz sformułowanymi w niej wnioskami Przystępując do kontroli zaskarżonego postanowienia należy podkreślić, że zostało ono wydane po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 539/06, którym uchylone zostało poprzednio zapadłe w sprawie postanowienie Wojewody S.. Wskazać należy, że skarga kasacyjna od tego wyroku, o której wspomina skarżący, została odrzucona jako niedopuszczalna postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2007 r., a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II OZ 644/07. Nadmienić także trzeba, że postanowieniem WSA z dnia 14 maja 2007 r. odrzucony został także wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, a zażalenie na to postanowienie NSA oddalił postanowieniem z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt II OZ 645/07. Po tych uwagach zwrócić należy uwagę na art. 170 p.p.s.a. stanowiący, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. Stosownie zaś do art. 153 przywołanej ustawy ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zauważyć też trzeba, że w aktualnie kontrolowanej sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające utratę mocy wiążącej oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, a w szczególności nie nastąpiła zmiana stanu prawnego, powodująca nieaktualność poglądu prawnego zawartego w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 20 września 2006 r. (por. w tej kwestii wyrok NSA z dnia 22 września 1999 r., I SA 2019/98, [w:] ONSA z 2002 r., nr 1, poz. 38). Po wydaniu tego wyroku nie nastąpiła także zmiana istotnych okoliczności faktycznych sprawy mogąca wpłynąć na utratę mocy obowiązującej oceny prawnej i wskazań w nim zawartych (por. Glosę B. Adamiak do wyroku SN z dnia 25 lutego 1998 r., sygn. akt III RN 130/97, [w:] OSP z 1999 r. z. 5, poz. 101). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności i przywołane regulacje prawne zauważyć należy, że kontrola legalności zaskarżonego aktu sprowadza się w niniejszej sprawie zatem głównie do zbadania zgodności zaskarżonego postanowienia Wojewody S. z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartą w wyroku WSA w Gliwicach z 20 września 2006 r. Biorąc zaś pod uwagę sentencję zaskarżonego aktu oraz jego uzasadnienie nie ulega wątpliwości, że organ II instancji wywiązał się z obowiązków nałożonych na niego dyspozycją art. 153 p.p.s.a.. W tym stanie rzeczy skarga na mocy art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.