II SA/Gl 1009/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku S.M. i A.M. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 października 2012 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 października 2012 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W piśmie procesowym z [...] r. S.M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta S. wydanej w pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że decyzje organów administracyjnych są nieprawidłowe, a ponadto właściciel nieruchomości nie może być stroną pokrzywdzoną w prowadzonym postępowaniu. Postanowieniem z 29 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu, że rozstrzygniecie organu odwoławczego, mające jedynie procesowy charakter, nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Dalej podkreślono, że decyzja ta wywołuje jedynie określone skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ pierwszej instancji ponownego postępowania w sprawie. Odnosząc się natomiast do decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] stwierdzono, że skoro została ona wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją organu odwoławczego, zatem na dzień dzisiejszy nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Orzeczenie to zostało zaskarżone przez stronę, jednak postanowieniem z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1073/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wywiedzione przez skarżącego. Pismem z dnia [...] r. S.M. wraz z A.M. , dopuszczoną następnie do udziału w sprawie jako uczestnik postępowania, złożyli wniosek o zmianę postanowienia z dnia 29 października 2012 r. i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strony podniosły, że warunki zabudowy terenu zostały ustalone dla inwestycji usytuowanej przy ulicy [...] w S., a adres taki nie istnieje. Zgadzając się z argumentami podanymi w postanowieniach zarówno Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego co do procesowego charakteru rozstrzygnięcia organu odwoławczego, wnioskodawcy podkreślili, że niesłusznym jest, aby organ pierwszej instancji prowadził nadal postępowanie w tej sprawie. Zdaniem S.M. i A.M. Prezydenta Miasta S. nie jest bowiem w stanie prawidłowo ustalić stanu faktycznego dotyczącego prawa własności działek, na których inwestycja ma być prowadzona, stąd jakąkolwiek wyda on decyzję, będzie ona nadal błędna. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2013 r. organowi administracji oraz uczestnikom postępowania doręczno odpis pisma z dnia [...] r. jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie pięciu dni - do wniosku tam zawartego o zmianę postanowienia oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania aktu. Pełnomocnik uczestniczki postępowania nadesłała szereg pism podnosząc w nich między innymi kwestie oznaczenia stron postępowania administracyjnego i nieprawidłowych jej zdaniem zmian w ewidencji gruntów i budynków, jednak nie odniosła się ona do wniosku skarżącego i A.M. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i § 3 tego artykułu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Na podstawie tego przepisu sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie nawet bez stosownego wniosku strony, jednak warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest nie tylko zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie, ale również fakt, że akt, którego wniosek dotyczy, musi nadawać się do wykonania. W ocenie Sądu ponowny wniosek skarżącego i A.M. dotyczący zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach nie może zostać uwzględniony. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 października 2012 r., czego wnioskodawcy nie kwestionują, rozstrzygnięcie organu odwoławczego ma charakter procesowy, a w konsekwencji jest aktem, który nie nadaje się do wykonania, a jego skutkiem jest konieczność podjęcia przez organ pierwszej instancji ponownego postępowania w sprawie. Jednak w opinii S.M. i A.M. organ pierwszej instancji w ogóle nie powinien prowadzić postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy i takiego efektu spodziewaliby się po pozytywnym rozpatrzeniu ich wniosku z dnia [...] r. W tym miejscu wyjaśnić jednak należy, że postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek G.G. z dnia [...] r. musi być przez organ prowadzone i zakończone stosownym rozstrzygnięciem. Wniosek ten skierowany do organu administracji publicznej nie może bowiem pozostać nierozpatrzony. Twierdzenia S.M. i A.M. dotyczące prowadzenia przez organ pierwszej instancji postępowania administracyjnego w istocie dotyczą meritum sporu, a więc będą brane pod uwagę przy wydawaniu przez Sąd orzeczenia rozstrzygającego niniejszą sprawę. Podsumowując wnioskodawcy nie tylko nie podali żadnych argumentów, które dawałyby podstawę do zmiany wydanego postanowienia, ale przede wszystkim objęli oni wnioskiem akt administracyjny, który w opinii Sądu nie nadaje się do wykonania, zatem zastosowanie w tym przypadku instytucji wstrzymania wykonania byłoby niecelowe. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3, § 4 oraz § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.