II SA/Gl 1015/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "A" S.A. w W., "B" sp. z o.o. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych na skutek wniosku skarżącej spółki "A" S.A. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r., nr [...], mocą której uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r., nr [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W skardze skierowanej do tutejszego Sądu skarżąca spółka "A" S.A. w W. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 sierpnia 2014 r. uczestnikom postępowania oraz skarżącej spółce "B" sp. z o.o. doręczno między innymi odpis skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się - w terminie trzech dni - do zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Żadna ze stron się do niego jednak nie ustosunkowała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że przedmiotem tej ochrony mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu polega zatem na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu skarżąca spółka, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, objęła swym wnioskiem decyzję nierozstrzygającą sprawy co do jej istoty – decyzję uchylającą rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i przekazującą temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja kasacyjna, jako akt mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11; postanowienie NSA z 8 czerwca 2010 r. sygn. akt II OZ 489/10). W ocenie Sądu, jeżeli decyzja organu pierwszej instancji nie została wydana wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności albo też nie podlega ona wykonaniu z mocy prawa, kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie zostają nałożone jakiekolwiek obowiązki na adresata tego rodzaju decyzji. Obowiązek prawny powstaje natomiast po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy (lub w inny sposób kończące postępowanie). Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dlań następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. będzie podlegała bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu (tak też NSA w postanowieniu z 9 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 972/05). Oprócz powyższego należy wskazać, że wniosek skarżącej spółki nie zawierał uzasadnienia, co zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie skutkuje jego oddaleniem. We wniosku bowiem należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego strona skarżąca nie uczyniła. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że brak uzasadnienia wniosku miał dla niniejszego rozstrzygnięcia drugorzędne znaczenie w związku z uwagami poczynionymi w pierwszej części postanowienia. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.