II SA/Gl 103/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Edyta Kędzierska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lipca 2022 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 18 listopada 2021 r. nr SKO.OS/41.9/645/2021/14689/AK w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej – organ odwoławczy, Kolegium) decyzją z dnia 18 listopada 2021 r. nr SKO.OS/41.9/645/2021/14689/AK, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. - dalej k.p.a.), po rozpoznaniu odwołania J. Sp. z o.o. w W. (dalej – Skarżąca, Spółka): 1) uchyliło pkt II, III i IV decyzji Starosty [...] z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr [...] i orzekło: pkt II "Zobowiązuję prowadzącego instalację do ograniczenia transmisji hałasu z urządzeń instalacji myjni samochodowej samoobsługowej zlokalizowanej w R. na terenie nieruchomości o numerze działki 1, k.m. 2, obręb R. w R., poprzez zastosowanie bariery akustycznej zlokalizowanej na terenie nieruchomości, na której prowadzona jest przedmiotowa działalność, skutecznie ograniczającej energię akustyczna na drogach jej przenoszenia w kierunku nieruchomości chronionych akustycznie, a stanowiących tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (nieruchomości o numerach działek 2 i 3, k.m. 2, obręb R.w R.), w terminie do dnia 30 kwietnia 2022 r."; pkt III "Zobowiązuję prowadzącego instalację do przeprowadzenia jednorazowego pomiaru hałasu w środowisku w terminie 14 dni od dnia zastosowania bariery akustycznej i przedłożenia wyników pomiarów Staroście [...] w terminie 21 dni od dnia przeprowadzenia pomiaru. Pomiar należy wykonać zgodnie z wytycznymi wynikającymi z art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz.U. z 2021 r. poz. 1710)"; pkt IV "Zobowiązuję prowadzącego instalację do prowadzenia okresowych pomiarów hałasu zgodnie z wytycznymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz.U. z 2021 r. poz. 1710)"; 2) w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu, Starosta decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r. określił dopuszczalne poziomy hałasu pochodzącego z instalacji myjni samochodowej samoobsługowej zlokalizowanej w R. na terenie nieruchomości o numerze działki 1, k.m. 2, obręb R. w R., prowadzonej przez Spółkę. I. Wskazał, że poziomy hałasu poza zakładem dla terenów faktycznie zagospodarowanych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną nie mogą przekraczać: 1) LAeq D 50 dB - określony jako równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 600 do godz. 2200), 2) LAeq N 40 dB - określony jako równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 2200 do godz. 600). II. Zobowiązał prowadzącego instalację do ograniczenia transmisji hałasu z urządzeń instalacji myjni samochodowej samoobsługowej zlokalizowanej w R. na terenie działki nr 1, k.m. 2, obręb R.w R., poprzez zastosowanie bariery akustycznej zlokalizowanej na terenie nieruchomości, na której prowadzona jest przedmiotowa działalność, skutecznie ograniczającej energię akustyczną na drogach jej przenoszenia w kierunku nieruchomości chronionych akustycznie, a stanowiących tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (nieruchomości o numerach działek 2 i 3, k.m. 2, obręb R.w R.), w terminie do dnia 30 listopada 2021 r. III. Zobowiązał prowadzącego instalację do przeprowadzenia jednorazowego pomiaru hałasu w środowisku w terminie 14 dni od dnia zastosowania bariery akustycznej i przedłożenia wyników pomiarów Staroście [...] w terminie 21 dni od dnia przeprowadzenia pomiaru. Wskazał jednocześnie, że pomiar należy wykonać zgodnie z wytycznymi wynikającymi z art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm. – dalej u.p.o.ś.) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2286 z późn. zm.). IV. Zobowiązał prowadzącego instalację do prowadzenia okresowych pomiarów hałasu zgodnie z wytycznymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody. W jego motywach wskazano, że teren myjni samochodowej, tj. działka nr 1, objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R. przejętym uchwałą Rady Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] (Dziennik Urzędowy Województwa Śląskiego z [...] r. nr [...], poz. [...]). Jak ustalono, działka ta znajduje się w strefie zabudowy usługowej (oznaczonej jako 3U). Stwierdzono ponadto, że w bezpośrednim sąsiedztwie tej nieruchomości znajdują się działki objęte ochroną akustyczną, tj. działki o nr 4 i 3, które zgodnie z miejscowym planem zlokalizowane są w obszarze zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (oznaczonej jako 3MN). Właścicieli tych działek - którzy zgłaszali uciążliwości związane z działalnością wspomnianej myjni - uznano za strony postępowania. Pomiary hałasu wykonane przez Laboratorium [....] w K. wykazały przekroczenie dopuszczalnych norm, które dla pory dziennej wynoszą LAeq D 50 dB, a dla pory nocnej LAeq N 40 dB. Mianowicie pomiary dla punktu zlokalizowanego na działce nr 4 (P1) dały wynik: dla pory dziennej – LAeq D 62,5 dB, a dla pory nocnej - LAeq N 61,6 dB. Z kolei badanie poziomu hałasu dla punktu pomiarowego położonego na działce nr 3 (P2) dało wynik: dla pory dziennej – LAeq D 61,3 dB, a dla pory nocnej - LAeq N 60,1 dB. W związku z tym organ I instancji działając na podstawie art. 115a ust. 1, 2 i 4 pkt 2 u.p.o.ś. określił Spółce dopuszczalne poziomy hałasu pochodzącego z instalacji myjni samochodowej samoobsługowej. W odwołaniu z dnia 29 września 2021 r. pełnomocnik Skarżącej zakwestionował powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie: I. art. 80 k.p.a. w związku z art. 115a ust. 1 u.p.o.ś. przez przyjęcie, że zakład w postaci myjni samochodowej samoobsługowej zlokalizowanej w R. na działce nr 1, k.m. 2, obręb R. w R. emituje hałas przekraczający dopuszczalne poziomy hałasu w oparciu o: a) sporządzone przez Laboratorium [...] sprawozdanie o nr [...]; b) informację kierownika Laboratorium [...] A. K.; c) informacje zawarte w piśmie stron ad. 2 i 3, - podczas gdy: a. - przedmiotowe sprawozdanie nie jest rzetelne, albowiem urządzenia dokonujące pomiaru hałasu były zlokalizowane w ten sposób, że rejestrowały hałas pochodzący ze źródeł innych niż przedmiotowy zakład, w tym hałas ruchu samochodów przemieszczających się wzdłuż drogi wewnętrznej posadowionej na działce ewidencyjnej o nr 1, k.m. 2, obręb R. w R., a które to samochody przemieszczały się tą drogą wewnętrzną bez związku z działalnością przedmiotowego zakładu; b. i c - informacje te nie mogą stanowić dowodu w przedmiocie prawidłowości wyników przedmiotowego sprawozdania. II. art. 115a ust. 2 u.p.o.ś. przez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo, że hałas mierzony w przedmiotowym sprawozdaniu powstał w związku z eksploatacją przez osoby trzecie działki ewidencyjnej o nr 1, k.m. 2, na której posadowiony jest przedmiotowy zakład jako drogi łączącej ul. [...] w R., a prostopadłej do ul. [...] w R. Kolegium decyzją z dnia 18 listopada 2021 r. uchyliło pkt II, III i IV decyzji Starosty i orzekło w tym zakresie co do istoty, a w pozostałym zakresie utrzymało ją w mocy. W jej motywach SKO w pełni zaaprobowało stanowisko wyrażone przez Starostę. Mianowicie wskazało, że wobec stwierdzenia przekroczenia norm hałasu przewidzianych dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zaistniały przesłanki dla określenia Spółce dopuszczalnego poziomu hałasu związanego z funkcjonowaniem myjni samochodowej samoobsługowej. Jednocześnie SKO wyraziło pogląd, że organ I instancji przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy, a zebrany materiał dowodowy był wystraczający dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zasygnalizowało przy tym, że nie podziela zarzutu pełnomocnika, co do nieprawidłowości pomiarów, co spowodowane miałoby być nieuwzględnieniem przy ich przeprowadzaniu faktu odbywania się ruchu kołowego pojazdów, który nie jest związany z usługami myjni. Kolegium podniosło w tym względzie, że akredytowana jednostka dokonując badań poziomu hałasu ustaliła jego wartość po korekcji tła akustycznego, a także z uwzględnieniem jego niepewności. Odnotowano również, że w czasie pomiarów nie dostrzeżono zwiększenia intensywności natężenia ruchu, który miałby charakter ciągły. Podkreślono przy tym, że droga wewnętrzna wraz z instalacją – jak zaznacza Spółka – tworzy całość gospodarczą, a zatem badanie poziomu hałasu obejmowało instalację myjni wraz z obywającym się na jej terenie ruchem samochodów. W kwestii przyczyn częściowego uchylenia decyzji organu I instancji wyjaśniono, że termin realizacji obowiązku z pkt II wymagał zmiany z powodu niemożności jego dochowania, a wyznaczając nowy termin uwzględniono okoliczność zbliżającej się zimy, kiedy to utrudnione jest wykonywanie prac w terenie. W zakresie natomiast pkt III i IV wskazano na zmianę przepisów stanowiących podstawę określonych w nich obowiązków. Otóż z dniem 20 września 2021 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji (Dz.U. z 2021 r. poz. 1710), które zastąpiło rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2286 z późn. zm.). W skardze z dnia 23 października 2020 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik Spółki zarzucił decyzji Kolegium naruszenie: I. art. 80 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. w związku z art. 115a ust. 1 u.p.o.ś. w związku z art. 3 pkt 48 u.p.o.ś przez przyjęcie, że myjnia samochodowa samoobsługowa zlokalizowana w R. na działce nr 1, k.m. 2 emituje hałas przekraczający dopuszczalne poziomy hałasu w oparciu o: a) sporządzone przez Laboratorium [...] sprawozdanie o nr [...] - podczas gdy przedmiotowe sprawozdanie jest nierzetelne, albowiem urządzenia dokonujące pomiaru hałasu były zlokalizowane w ten sposób, że rejestrowały hałas pochodzący ze źródeł innych, niż przedmiotowa myjnia, w tym hałas ruchu samochodów przemieszczających się wzdłuż drogi wewnętrznej posadowionej na działce ewidencyjnej o nr 1, k.m. 2, a które to samochody przemieszczały się tą drogą wewnętrzną bez związku z działalnością przedmiotowej myjni; b) poczynione przez organ - implicite - założenie, że w skład zakładu w rozumieniu art. 3 pkt 48 u.p.o.ś wchodzi zarówno przedmiotowa myjnia, jak droga wewnętrzna posadowiona na działce ewidencyjnej o nr 1, k.m. 2, ponieważ stanowią one "całość gospodarczą", bez ustalenia, czy Strona dysponuje tytułem prawnym do tejże drogi wewnętrznej, w rozumieniu art. 3 pkt 48 u.p.o.ś.; II. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 115a ust. 2 u.p.o.ś. przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo, że hałas mierzony w przedmiotowym sprawozdaniu powstał w związku z eksploatacją przez osoby trzecie działki ewidencyjnej o nr 1, k.m. 2, na której posadowiony jest przedmiotowy zakład jako drogi łączącej ul. [...] w R., a prostopadłej do ul. [...] w R.; III. art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. przez brak odniesienia się przez organ do zarzutu z pkt II odwołania od decyzji wydanej przez Starostę. Wobec tych zarzutów pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Argumentując pierwszy z zarzutów podniesiono, że na terenie działki nr 1 znajduje się myjnia oraz droga wewnętrzna, której wyjazdy skierowane są na ul. [...]oraz ul. [...], co umożliwić klientom dostęp do usługi z obu ulic. Jednak droga ta jest wykorzystywana również przez kierowców, którzy skracają sobie przejazd z ul. [...] do ul. [...]. Tymczasem sprawozdanie nie zawiera oddzielenia źródła hałasu emitowanego przez myjnię od hałasu emitowanego przez pojazdy przemieszczające się drogą wewnętrzną posadowioną na przedmiotowej działce, których ruch nie jest związany z działalnością myjni. Z tego też względu nie jest ono miarodajne dla przyjęcia, że doszło do przekroczenia norm hałasu przez funkcjonującą instalację myjni. Ponadto pełnomocnik wyraził pogląd, że nieuprawnionym było przyjęcie, że myjnia wraz z drogą wewnętrzną stanowi zakład w rozumieniu art. 3 pkt 48 u.p.o.ś., bez uprzedniego ustalenia, czy Spółka dysponuje jakimkolwiek tytułem prawnym do wspomnianej drogi. W kwestii zarzutu z pkt II pełnomocnik wskazał, że założenie istnienia jednego zakładu składającego się z drogi wewnętrznej i instalacji myjni implikuje zastosowanie art. 115a ust. 2 u.p.o.ś., który nie dopuszcza możliwości pomiaru hałasu związanego z eksploatacją drogi. Dodał przy tym, że ruchu odbywającego się na tej drodze nie można odnosić do działalności myjni, gdyż poruszają się nią także pojazdy, które nie korzystają ze wskazanej instalacji. Uzasadniając ostatni z zarzutów wskazano, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutu z pkt II odwołania, co było jego bezwzględnym obowiązkiem. Dotyczył on zagadnienia braku wydzielenia z dokonanych pomiarów hałasu pochodzącego z ruchu pojazdów po drodze wewnętrznej, ale nie korzystających z myjni samochodowej. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli Sądu podlegała decyzja organu odwoławczego z dnia 18 listopada 2021 r., której przedmiotem jest określenie dopuszczalnego poziomu hałasu dla instalacji samoobsługowej myjni samochodowej oraz związanych z tym obowiązków. Zastrzeżenia Spółki dotyczą dwóch zagadnień. Pierwsze z nich związane jest z metodą przeprowadzenia pomiaru hałasu. Zdaniem Skarżącej, nie pozwala ona na ustalenie wpływu na poziom hałasu czynnika wywołanego ruchem pojazdów odbywającego się poprzez drogę wewnętrzną zlokalizowaną na tej samej działce co myjnia. Zaznaczono, że uwaga ta odnosi się do tych samochodów, które nie korzystają z oferty instalacji, a które jedynie skracają sobie przejazd pomiędzy ul. [...], a ul. [...]. Drugą sporną kwestią jest nieuzasadnione przyjęcie, że wspomniana droga wewnętrzna wraz z instalacją myjni samochodowej stanowi jeden zakład w rozumieniu art. 3 pkt 48 u.p.o.ś. Jak zauważyła Spółka, punktem wyjścia dla przyjęcia tego rodzaju twierdzenia jest ustalenie, czy dysponuje ona tytułem prawnym do wskazanej drogi, gdyż tylko wtedy można mówić o tym, że jest ona elementem zakładu, na który składa się wspomniana myjnia. Tymczasem, jak podkreśliła Skarżąca, organ zaniechał wyjaśnienia tej okoliczności. Ponadto, według Spółki, przyjęcie założenia, że myjnia wraz z drogą wewnętrzną stanowi jeden zakład implikuje zastosowanie art. 115a ust. 2 u.p.o.ś., który wyłącza możliwość określania dopuszczalnego poziomu hałasu związanego z eksploatacją drogi. Odmiennego zdania się organy obu instancji, które stoją na stanowisku, że pomiar hałasu przeprowadzony przez akredytowaną jednostkę stanowi podstawę dla określenia – zgodnie z art. 115a ust. 1 u.p.o.ś. – dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego przez instalację myjni samochodowej. Podkreślono, że wartość hałasu została ustalono po korekcji tła akustycznego, a także z uwzględnieniem jego niepewności. Przystępując do rozważań stwierdzić należy, że ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska określa zasady ochrony środowiska, w tym m.in. przed hałasem. W myśl art. 112 u.p.o.ś., ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez: 1) utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie; 2) zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany. Ustawodawca celem realizacji powyższych założeń określił tereny, które podlegają ochronie akustycznej. Skatalogował je w art. 113 ust. 2 pkt 1 u.p.o.ś. Wykaz ten wymienia następujące tereny: a) pod zabudowę mieszkaniową, b) pod szpitale i domy pomocy społecznej, c) pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, d) na cele uzdrowiskowe, e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe, f) pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W przepisie tym zawarto również delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw środowiska do ustalenia w drodze rozporządzenia dopuszczalnych norm hałasu w środowisku (art. 113 ust. 1 p.o.ś.). Na jej podstawie wysokość norm hałasu dla poszczególnych terenów określona została w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. z 2014 r. Dz.U. poz. 112). Zgodnie z art. 115a ust. 1 u.p.o.ś. w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N. W decyzji tej określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu LAeq D i LAeq N w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 u.p.o.ś., na które oddziałuje zakład (art. 115a ust. 3 u.p.o.ś.). Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji tego rodzaju wszczyna się z urzędu (art. 115a ust. 5 u.p.o.ś.). Dodać należy, że: "Tego rodzaju decyzja nie nakłada na podmiot nowych obowiązków, organ stwierdza bowiem jedynie, iż dany podmiot w związku ze swoją działalnością emituje hałas, który poza terenem działalności tego podmiotu przekracza dopuszczalny poziom dla danego terenu objęty ochroną prawą (...)" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SA/Łd 355/10. Lex 755784). W ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 115a u.p.o.ś. oprócz ustalenia poziomu hałasu emitowanego poza teren zakładu, bardzo ważną kwestią jest ustalenie rodzaju terenu, który sąsiaduje z zakładem. Od charakteru zabudowy uzależniona jest bowiem norma dopuszczalnego hałasu. Ustawodawca, jak zaznaczono wcześniej, w art. 113 ust. 2 pkt 1 u.p.o.ś. wymienił sześć grup terenów objętych ochroną akustyczną, dla których aktem wykonawczym określone zostały różne poziomy dopuszczalnego hałasu. Ustalając przeznaczenie terenu należy mieć na względzie zasady wyrażone w art. 114 ust. 1 i art. 115 u.p.o.ś. Otóż oceny rodzaju terenu dokonuje się przede wszystkim w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania tego i sąsiednich terenów. Zauważyć w tym miejscu należy, że: "Wskazane w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczenie terenów nie może być podstawą kwalifikacji terenu na potrzeby określone w art. 115 p.o.ś." (wyrok NSA z dnia 19 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 524/09. Lex nr 597665). Nie ulega wątpliwości, że działka nr 1, na której zlokalizowana jest myjnia, jak również działki nr 2 i 3 zamieszkiwane przez uczestników postępowania, objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zatem ten akt prawa miejscowego ma decydujące znaczenie dla ustalenia przeznaczenia terenu. Wyrys i wypis z tego planu (pismo Burmistrza Miasta R.z dnia [...] r.) pozwala na przyjęcie, że myjnia znajduje się w obszarze zabudowy usługowej (3U), a pozostałe dwie działki to teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zatem wspomniane działki zabudowy mieszkaniowej objęte są ochroną akustyczną. Dopuszczalny poziom hałasu w środowisku dla tego rodzaju terenów nie może przekroczyć 50 dB w porze dnia i 40 dB w porze nocnej. Zauważyć należy, że poziomy hałasu maja być dotrzymane na całym terenie, dla którego określona został norma. Oznacza to, że ochroną są objęte nie tyle budynki danego rodzaju, co cały teren, do którego odnosi się norma. Dlatego też hałas nie może przekraczać dopuszczalnych poziomów w żadnym punkcie terenu objętego ochroną akustyczną. Mieszkańcy budynków znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie myjni uskarżają się na uciążliwości powodowane hałasem powstającym wskutek: mycia pojazdów (praca urządzeń), najazdu pojazdów na metalowe progi zwalniające, odkurzania, trzepania dywaników o metalowe elementy wyposażenia myjni, głośnego zachowania się klientów i muzyki wydobywającej się z pojazdów. W ramach przeprowadzonego badania dokonano pomiaru poziomu hałasu w dwóch punktach, zlokalizowanych na terenie każdej z wyżej wymienionych działek zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. Punkty pomiarowe zostały ulokowane w odległości ok. 13 m od instalacji. W obu przypadkach wskazano, że pomiędzy myjnią a obiektem chronionym akustycznie występują przegrody akustyczne w postaci infrastruktury instalacji oraz płotu o wysokości ok. 2 m. Wyniki pomiaru dowiodły, że funkcjonująca myjnia samochodowa negatywnie oddziałuje na tereny objęte ochroną akustyczną. Otóż norma dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej została przekroczona w znacznym stopniu zarówno dla pory nocnej, jak i dziennej. Według danych zawartych w sprawozdaniu z badań nr [...] wartości te wyniosły: – dla punktu pomiarowego zlokalizowanego na działce nr 4 (P1) - dla pory dziennej – LAeq D 62,5 dB, a dla pory nocnej - LAeq N 61,6 dB; – dla punktu pomiarowego położonego na działce nr 3 (P2) - dla pory dziennej – LAeq D 61,3 dB, a dla pory nocnej - LAeq N 60,1 dB. Przypomnieć należy, że norma dla pory dnia wynosi 50 dB, a dla pory nocnej 40 dB. Wykazanie takiego natężenia hałasu na terenie chronionym, jest wystarczające dla określenia dopuszczalnego poziomu hałasu. Nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika Spółki, że wyniki badań hałasu przeprowadzone przez akredytowaną jednostkę nie są miarodajne. Jak bowiem stwierdza się w odwołaniu, jak również w skardze, brak wydzielenia poziomu hałasu generowanego przez pojazdy wykorzystujące drogę wewnętrzną jako skrót dojazdu z ul. [...] do ul. [...], nie pozwala na przyjęcie, że emisja hałasu związanego z funkcjonowaniem myjni przekracza dopuszczalne normy. Uznając prawidłowość wyników pomiarów podnieść należy, iż jak wynika z analizy sprawozdania, pomiary zostały wykonane metodą ciągłą, gdyż nie można było ustalić czasu pracy źródeł hałasu, a co jest uwarunkowane specyfiką funkcjonowania myjni samochodowej. Co istotne, wykonawca powierzonych mu czynności, jak tego wymaga załącznik nr 7 do rozporządzenia w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (obowiązującego w dacie pomiarów), dokonał ustalenia tła akustycznego przed, jak również po pomiarze. Zasygnalizować należy, że w myśl wspomnianego aktu wykonawczego takie podejście jest optymalnym rozwiązaniem dla określenia rzeczywistego hałasu emitowanego przez dane źródło. Wyjaśnić należy, że ustalenie tła akustycznego ma na celu stwierdzenie poziomu hałasu w środowisku, w którym działa źródło, którego pomiar ma dotyczyć. Dodatkowo podnieść należy, że dla wzmocnienia prawidłowości pomiarów uwzględniono kryterium jego niepewności. Taki stan rzeczy wyklucza zasadność twierdzenia, że ustalenia poczynione co do poziomu hałasu zakłócone zostały przez ruch pojazdów odbywający się przez drogę wewnętrzną. Na marginesie zaznaczyć należy, że trudno doszukiwać się wzmożonego ruchu samochodów przez teren myjni wywołanego skróceniem dojazdu z ul. [...] na ul. [...]. Takie zachowanie kierowców byłoby nieracjonalne, skoro ul. [...] krzyżuje się z drogą prowadzącą do ul. [...]. Zakładać należy, że "skrót" ten może być wykorzystywany przede wszystkim przez kierujących, którzy korzystają z usług firm położonych przy drodze równolegle przebiegającej do ul. [...]. Wyjaśnić również należy, że brak jest podstaw do zastosowania w niniejszym przypadku art. 115a ust. 2 u.p.o.ś., który stanowi, że jeżeli hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, kolei linowych, portów oraz lotnisk lub z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą, decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, nie wydaje się. Przede wszystkim podnieść należy, że przedmiotem sprawy jest ustalenie wartości hałasu emitowanego przez instalację samoobsługowej myjni samochodowej. Poza zakresem badanej sprawy jest zatem kwestia eksploatacji drogi, w tym drogi położonej równolegle do ul. [...], od której oddzielona jest pasem zieleni i chodnikiem, a z której jest bezpośredni wjazd na teren myjni. Zwrócić należy uwagę, że Spółką mówiąc o "drodze wewnętrznej" najprawdopodobniej ma na myśli możliwość przejazdu przez działkę nr 1. Jednak trudno w takim przypadku mówić o drodze wewnętrznej, która w żaden sposób nie została wydzielona z przestrzeni działki, a jej teren służy klientom korzystającym z urządzeń na niej zlokalizowanym. Jak wcześniej już zasygnalizowano, wykorzystywanie jej do skrócenia przejazdu do ul. [...] (i odwrotnie) ma znaczenie marginalne ze względów, o których była mowa wcześniej. Spółka natomiast nie przedstawiła dowodów, które potwierdziłyby podkreślaną intensywność ruchu pojazdów niezwiązanego z działalnością myjni. Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut wskazujący, że Kolegium nie odniosło się do pkt II odwołania. Podnieść w tej kwestii należy, że organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił co nim kierowało, że uznał za poprawne i miarodajne badanie poziomu hałasu dla instalacji myjni. Tym samym wyraził stanowisko w kwestii zawartej w pkt II odwołania, która wiązała się z twierdzeniem wskazującym, że ustalony hałas był emitowany przez pojazdy, które korzystały ze "skrótu", a więc ich ruch nie był efektem działania myjni. Brak jest również podstaw dla uznania zasadności zarzutów naruszenia przepisów formalnoprawnych. Otóż organy nie tylko zgromadziły materiał dowodowy pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego, ale także dokonały prawidłowej jego oceny, czemu dały wyraz w sporządzonych uzasadnieniach. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.). Na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, a to w związku z wnioskiem Kolegium w tym zakresie i brakiem żądania strony o przeprowadzenie rozprawy.