II SA/Gl 1030/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. działającego w imieniu własnym oraz reprezentującego grupę mieszkańców miasta G. na uchwałę Zarządu Komunikacyjnego Związku Komunalnego [...] Okręgu Przemysłowego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany w obsłudze komunikacyjnej miasta w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Zaskarżoną uchwałą Zarząd Komunikacyjnego Związku Komunalnego [...] Okręgu Przemysłowego w K. dokonał od dnia [...] r. zmiany w obsłudze komunikacyjnej miasta G. poprzez skrócenie tras tramwajowych z kierunku R. i Z. do przystanku G. Zajezdnia. W zamian postanowiono uruchomić komunikację autobusową. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. Z., działając w imieniu własnym oraz reprezentując grupę mieszkańców miasta G., którzy udzielili mu pisemnego upoważnienia, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, wskazując, że doniosłość tego rozstrzygnięcia oraz jego konsekwencje mają charakter nieodwracalny i powodują niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Organ nie ustosunkował się do złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając ten wniosek, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi więc odstępstwo od zasady z art. 61 § 1 Ppsa, a zatem odnosi się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 Ppsa ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Tym niemniej uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz w glosie do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, Gdańskie Studia Prawnicze, Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1), z czym należy się zgodzić. W niniejszej sprawie strona skarżąca ani w skardze, ani w piśmie w toku postępowania nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawiła rzeczowej argumentacji w celu wykazania, a przynajmniej uprawdopodobnienia jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania zaskarżonej uchwały i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu. Nie można bowiem uznać, że sam fakt reorganizacji oferty przewozowej miasta przez likwidację linii tramwajowej pociąga za sobą szkodę i to w rozmiarach znacznych. Nie można również uznać, by wykonanie uchwały przed rozpoznaniem skargi spowodowało nieodwracalne skutki, skoro z technicznego punktu widzenia istnieje możliwość przywrócenia dotychczasowej komunikacji tramwajowej. Natomiast podniesione w skardze przez stronę skarżącą uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonej uchwały na obecnym etapie postępowania sądowego nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia przez organ prawa oraz jego skutków. Również z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 Ppsa. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.