II SA/Gl 1046/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie kary z tytułu niezgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1046/08 p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 1046/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu niezgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę. W rozprawie, na której sprawa została rozpatrzona i bezpośrednio po jej zamknięciu Sąd wydał przedmiotowy wyrok, uczestniczył pełnomocnik skarżącej Spółki w osobie radcy prawnego. Pismem z dnia [...]r. skarżąca Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 lutego 2009 r. W uzasadnieniu wniosku Prezes Zarządu Spółki wskazał przede wszystkim, iż w okresie kiedy przypadał termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku chorował, co uniemożliwiło mu jako Prezesowi podjęcie czynności w celu złożenia stosownego wniosku. Nadto wskazał, iż dolegliwości utrzymujące się od lutego bieżącego roku do chwili obecnej są potwierdzone zapisem w karcie wypisowej ze Szpitala Wojewódzkiego w B., w którym przebywał w okresie od [...] do [...]r. Jednocześnie poinformował, iż wypowiedział pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z tej regulacji prawnej wynika, iż przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku nie uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Prezes Zarządu Spółki podał, iż przyczyną niezłożenia przedmiotowego wniosku w terminie była jego choroba. Z karty wypisowej ze Szpitala Wojewódzkiego w B. wynika, iż przebywał on w szpitalu w okresie od [...] do [...]r. Tymczasem wyrok w niniejszej sprawie został wydany w dniu 12 lutego 2009 r., a zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał w dniu 19 lutego 2009 r., tym samym miał on możliwość złożenia przedmiotowego wniosku w terminie. Nadto jak wynika z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego dołączonego do skargi, do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki upoważniony jest samodzielnie każdy członek Zarządu w zakresie praw i obowiązków majątkowych nie przekraczających kwoty 75.000,00 zł. W związku z powyższym wniosek o sporządzenie uzasadnienia mógł zostać również złożony przez Wiceprezesa Zarządu. W konsekwencji brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, iż skarżąca uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia doszło bez jej winy w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Przede wszystkim wskazać należy, iż w terminie do złożenia przedmiotowego wniosku skarżąca Spółka reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, który był zresztą obecny na rozprawie w dniu 12 lutego 2009 r. bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku. Tymczasem za działania lub zaniechania pełnomocnika w dokonaniu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona. Wskazać należy, iż wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik lub kurator procesowy, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika lub kuratora procesowego (por. post. SN z dnia 9 maja 1960 r., II CR 559/59, OSPiKA 1960, z. 6, poz. 120). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje bowiem także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki umożliwiającej przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99,niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona (np. pełnomocników) nie uzasadniają braku jej winy w uchybieniu terminowości (zob. w tym względzie m.in. post. NSA z 8 grudnia 2005 r., sygn. I OZ 1347/05, post. SN z 12 marca 1999 r., sygn. I PKN 76/99 – OSNP 2000/11/431 oraz post. SN z dnia 15 marca 2000 r., sygn. II CKN 554/00 – LEX nr 51986). Nie mogą zatem stanowić o braku winy strony okoliczności podnoszone we wniosku. Skarżąca, jak i jej pełnomocnik zdaniem Sądu nie dołożyli należytej staranności w prowadzeniu sprawy, w tej sytuacji nie jest możliwe przywrócenie terminu, bowiem nie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w jego uchybieniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 w związku z art. 87 ( 1, ( 2 i ( 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.