II SA/Gl 1074/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie regulaminu w sprawie dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy postanawia odrzucić skargę. W dniu 20 sierpnia 2012 r. wpłynęła do organu skarga H. N. między innymi na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie regulaminu w sprawie dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że skarżący w dniu 16 kwietnia 2012 r. złożył w organie wezwanie, wystosowane do Rady Gminy M. na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. – zwana dalej ustawą o samorządzie gminnym). Następnie w dniu 31 maja 2012 r. skarżący - powołując się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego - zwrócił się do organu z pismem zatytułowanym "monit", z którego treści wynika, że domaga się on odpowiedzi na wezwanie albo wyjaśnienie przyczyn braku zajęcia stanowiska w sprawie przez Radę Gminy M. W piśmie z dnia 28 czerwca 2012 r., doręczonemu skarżącemu w dniu 29 czerwca 2012 r., organ poinformował, że nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest w świetle prawa dopuszczalne, uprawnia to jednak stronę do złożenia skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie uwagi na fakt, że została ona wniesiona po upływie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Koniecznym warunkiem formalnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę wydaną przez organ gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwanie takie jest czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania, mającego na celu weryfikację uchwały organu gminy w pierwszej kolejności przez podmiot, który wydał zaskarżony akt. Winno ono zatem wskazywać dokładnie, która uchwała jest przedmiotem wezwania, jak również osobę, której interes prawny bądź uprawnienie zostały naruszone przez jej wydanie. Skierowanie takiego wezwania do organu wywołuje określone skutki prawne, między innymi zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwaną dalej p.p.s.a.) rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi bowiem, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, natomiast w uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 wskazano jednoznacznie, że przepis ten ma zastosowanie również do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W niniejszym postępowaniu strona skarżąca pismem z dnia 16 kwietnia 2012 r. wezwała do usunięcia naruszenia jej interesu w związku z uchwałą podjętą przez Radę Gminy M. z dnia [...] r., nr [...]. Następnie skarżący wystosował pismo z dnia 31 maja 2012 r. domagając się reakcji organu na wcześniejsze wezwanie, co wyraźnie wynika z jego treści. W odpowiedzi z dnia 28 czerwca 2012 r. organ poinformował stronę, że nie ma obowiązku ustosunkowywania się do wezwania do usunięcia naruszenia wskazując jednocześnie na prawo strony do zaskarżenia przedmiotowej uchwały do właściwego sądu administracyjnego. Pismo to doręczono skarżącemu w dniu 29 czerwca 2012 r. Zdaniem Sądu pismo z dnia 28 czewrca 2012 r. nie stanowiło odpowiedzi na wezwanie, a jedynie pismo informujące o braku obowiązku organu do udzielania odpowiedzi na wezwanie. W tej sytuacji termin do wniesienia skargi upływał w sześćdziesiątym dniu liczonym od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 16 kwietnia 2012 r., tj. w tym przypadku w dniu 15 czerwca 2012 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez H. N. pełnomocnika Spółdzielni Mieszkaniowej "Nasz Dom" w Bytomiu dopiero w dniu 20 sierpnia 2012 r. Dodatkowo podkreślić należy, że ponowne pismo z dnia 31 maja 2012 r., z uwagi na fakt, że wnoszone było przez ten sam podmiot i dotyczyło tej samej uchwały nie mogło odnieść skutku prawnego w postaci rozpoczęcia biegu nowego terminu do wniesienia skargi, tym bardziej, że z jego treści wynika, że strona domaga się odpowiedzi na wcześniej wystosowane wezwanie. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że nawet gdyby przyjąć, że pismo z dnia 28 czerwca 2012 r. zachowuje formę odpowiedzi na wezwanie z dnia 16 kwietnia 2012 r., to po pierwsze ponieważ zostało ono doręczone stronie w dniu 29 czewrca 2012 r., a więc po upływie sześćdziesiątego dnia od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, sytuację tę należałoby - zdaniem Sądu - traktować jak nieudzielanie odpowiedzi przez organ. Zatem również w tym przypadku termin do wniesienia skargi upływał w sześćdziesiątym dniu liczonym od dnia wniesienia wezwania z dnia 16 kwietnia 2012 r. Z drugiej strony, dalej przy założeniu, że pismo z dnia 28 czerwca 2012 r. jest odpowiedzią na wezwanie, H. N. nie zachował również drugiego z terminów, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. i przekroczył trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, bowiem pismo to skarżący otrzymał w dniu 29 czewrca 2012 r., a skarga została wniesiona w dniu 20 sierpnia 2012 r. W konsekwencji skarga H. N., jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.ps.a.