II SA/Gl 1081/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., nr [...] o zatrzymaniu S. M. prawa jazdy kategorii A i B, w związku z przekroczeniem 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ponosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu oraz jego małżonce poprzez konieczność poniesienia kosztów dowozu do ośrodków zdrowia, w których pobierają oni specjalistyczne świadczenia medyczne. Wskazał, że wynikałoby to z faktu braku prawa jazdy poprzez wykonanie wskazanej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji. Zaznaczył, że ograniczenie lub uniemożliwienie leczenia skarżącego i jego małżonki przesądza o zaistnieniu okoliczności nieodwracalnych w skutkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 Ppsa, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to skarżący (jego pełnomocnik) w swym wniosku winien wykazać istnienie takich okoliczności. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazuje na niezbędność prawa jazdy z uwagi na konieczność korzystania z samochodu celem stałych wizyt lekarskich związanych z problemami zdrowotnymi skarżącego oraz jego małżonki. Pełnomocnik akcentuje przy tym, że brak dokumentu prawa jazdy oznacza konieczność ponoszenia kosztów transportu taksówką. Dokonując oceny przedstawionych okoliczności wskazać wymaga, że kluczowe znaczenie w ocenie przesłanek z art. 63 § 1 Ppsa, ma w niniejszej sprawie charakter rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. Celem decyzji o zatrzymaniu prawa jest bowiem wyeliminowanie kierowcy pojazdu jako uczestnika ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie w ruchu. Przywołaną przez pełnomocnika skarżącego okoliczność konieczności korzystania z uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na poddawanie się skarżącego wraz z małżonką badaniom lekarskim, Sąd oceniał zatem nie tylko w stosunku do jego osoby, lecz również innych uczestników ruchu drogowego. W tym też kontekście Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnymi do odwrócenia skutkami. Niewątpliwie zatrzymanie prawa jazdy wiąże się z uciążliwościami w postaci utraty możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych w celu realizacji codziennych potrzeb - w tym także związanych z korzystaniem z opieki medycznej. Uciążliwości te wiążą się zasadniczo z koniecznością korzystania z komunikacji zastępczej. Pełnomocnik skarżącego wskazał na konieczność poniesienia kosztów usług taksówkarskich. Tymczasem, zdaniem Sądu, skarżący może też korzystać z komunikacji publicznej (pociągi, autobusy, tramwaje). Może to być wprawdzie mniej komfortowe niż samodzielne podróżowanie samochodem osobowym, lecz spadek komfortu nie może być traktowany jako przyczyna powstania trudnego do odwrócenia skutku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1368/15). Ewentualna mniejsza elastyczność podróżowania przy pomocy tych środków komunikacji nie wyrządza ani znacznej szkody ani nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 Ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 398/16). Zauważyć wymaga, że pełnomocnik nie wskazał na okoliczności, które uniemożliwiałyby skarżącemu czy jego małżonce korzystanie z tej formy przemieszczania do przywołanych w skardze ośrodków zdrowia. Jak wynika natomiast z załączonych do skargi dokumentów, usługi medyczne świadczone są w tej samej miejscowości co miejsce zamieszkania skarżącego (vide: recepta wystawiona przez "A" Sp. z o.o. w T.) oraz K. (vide: zaświadczenie lekarskie z dnia [...] r.), a zatem w ramach jednej aglomeracji. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.