II SA/Gl 1113/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. i A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, rejestracji pojazdu na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., nr [...], (w wyniku wznowienia postępowania) uchylającą własną decyzję z dnia [...] r., nr [...] o zarejestrowaniu na wniosek J. i A. H. - samochodu osobowego marki [...], odmawiając jednocześnie rejestracji tego pojazdu. Na powyższe rozstrzygnięcie pismami z dnia [...] r. J. H. i A. H. złożyli, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Kolejnym pismem z dnia [...] r. skarżący zawnioskowali o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając powyższe wnioskodawcy wskazali, że w następstwie wykonania zaskarżonego aktu zmuszeni będą zwrócić dowód rejestracyjny, kartę pojazdu oraz tablice rejestracyjne powołanego wyżej samochodu osobowego, do czego już zostali wezwani pismem Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. Skarżący podnieśli, że powyższa okoliczność uniemożliwi im poruszanie się przedmiotowym pojazdem, który służy jako środek transportu do pracy oraz zapewnia dojazd do [...] matki skarżącej, w celu sprawowania nad nią codziennej opieki . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Ciężar dowodu leży zatem na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Z kolei, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek należało uznać za uzasadniony. Wnioskodawcy wykazali relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć należy, że choć wykonanie decyzji o odmowie rejestracji pojazdu ma skutek odwracalny, Sąd zgadza się ze skarżącymi, że użytkowanie pojazdu jest konieczne w ich życiu codziennym. Ułatwia ono bowiem sprawowanie codziennej opieki nad starszą osobą, przy czym umożliwia także dojazd do pracy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.