II SA/Gl 1141/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria –Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] r. skarżący R. S. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę a decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. z dnia [...] r., nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...]r., nr [...] cofającą skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż cyt.: "natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie niepowetowanymi konsekwencjami wynikającymi z braku możliwości wykonywania zawodu i uzyskiwania dochodów niezbędnych do utrzymania skarżącego i jego rodziny". Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika skarżącego w terminie [...] dni do rzeczowego uzasadnienia ww. wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej pod rygorem skutków procesowych. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie - w tym przypadku decyzji. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego to obowiązany jest on uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z opisanym obowiązkiem skarżącego skorelowana jest powinność Sądu do dokonywania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 169/09). W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący R. S. ze wspomnianego obowiązku nie wywiązał się. Nie wskazał on we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji żadnych, poza ogólnikowymi stwierdzeniami, dowodów świadczących o tym, że w sprawie tej przedstawione okoliczności wyczerpują przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący stwierdził bowiem jedynie, iż natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie niepowetowanymi konsekwencjami wynikającymi z braku możliwości wykonywania zawodu i uzyskiwania dochodów niezbędnych do jego utrzymania i jego rodziny, jednakże nie poparł powyższego wniosku żadnymi tezami czy dokumentami, a wystosowane przez Sąd wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a to wobec braku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.