II SA/Gl 1141/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K. B. i S. B. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta K. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1724/13 w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną p o s t a n a w i a odrzucić skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1724/13, po rozpoznaniu skargi K. B. jako następcy prawnego R. B., na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] i orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Pismem z dnia 14 października 2016 r. K. B. złożył skargę, w której wniósł o wymierzenie Prezydentowi Miasta K. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 1724/13 w sprawie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Skargę o wymierzenie Prezydentowi Miasta K. grzywny za niewykonanie powyższego wyroku wniosła również S. B., sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Gl 1142/16. Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2016 r. na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., połączono powyższe sprawy, celem wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi są niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zmianami została objęta również treść art. 154 § 1 P.p.s.a. (art. 1 pkt. 42 ustawy zmieniającej). W myśl tego przepisu w wersji obowiązującej do dnia 14 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, mogła wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Natomiast obecnie ten przepis stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powyższej regulacji wynika, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Z dniem bowiem wejścia w życie ustawy nowelizującej procedurę sądowoadministracyjną, możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie tak nie jest, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1724/13, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Po dniu 15 sierpnia 2015 r. nie ma przepisu, który mógłby stanowić podstawę do rozpoznania przez Sąd wniesionych skarg, zatem skargi takie są niedopuszczalne. W aktualnym stanie prawnym środkami dyscyplinowania administracji publicznej w załatwieniu sprawy jest natomiast skarga na bezczynność organu lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.