II SA/Gl 1174/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2018 r. sprawy ze skargi J.K. i E.K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 kwietnia 2017 r. o sygn. akt II SA/Gl 183/17 w sprawie ze skargi J.K. i E.K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. J. K. oraz E. K. w dniu 15 grudnia 2017 r. złożyli skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 kwietnia 2017 roku, sygn. akt II SA/GL 183/17, oddalającym skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Jako podstawę żądania wskazano pozbawienie strony możliwości działania na skutek naruszenia przepisów prawa, jak również późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych oraz środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu podano, że pomiędzy datą wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, a datą wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny, w urzędzie Gminy N. dokonano prac nad zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które to zmiany wpływają na przedmiot rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego uregulowana została w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej p.p.s.a.). Według art. 270 tej ustawy w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Chodzi tu o zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. W świetle unormowań zawartych w Dziale VII wznowienie postępowania obwarowane jest przesłankami formalnymi, od spełnienia których zależy dopuszczalność wznowienia. W szczególności stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuca na posiedzeniu niejawnym, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Na rozprawie, co wynika z brzmienia art. 281 p.p.s.a., sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i może po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Odnosząc się do kwestii terminowości skargi podnieść należy, że zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarżący doprecyzowali w piśmie z dnia 20 lipca 2018 r., że skargę wnieśli w terminie do 7 dni od chwili powzięcia wiadomości stanowiących podstawę pisma. Oznacza to, że została złożona w terminie. W świetle art. 273 § 2 p.p.s.a. § 2. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W wyroku NSA z 1 lutego 2018 r., sygn. II FSK 1918/17, wskazano zasadnie, że "Podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią postawy do wznowienia postępowania." W tym samym orzeczeniu wskazuje się, że "Nowymi okolicznościami (środkami dowodowymi) są tylko takie, które nie były znane rozstrzygającym sprawę organom w dacie podejmowania końcowego rozstrzygnięcia chociaż obiektywnie wtedy istniały, a strona nie miała jakichkolwiek możliwości ich procesowego wykorzystania." W skardze o wznowienie postępowania tymczasem wskazuje się, że pomiędzy datą wydania wyroku przez WSA w Gliwicach, a datą wydania orzeczenia przez NSA, w urzędzie Gminy N. dokonano prac nad zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które to zmiany wpływają na przedmiot rozstrzygnięcia. Nie były to zatem okoliczności, które istniały w dacie wydawania wyroku przez WSA. W niniejszej sprawie brak było takich nowych dowodów, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Kwestia rozpoczęcia prac nad studium była sygnalizowana już na rozprawie przed WSA i Sąd orzekał mając to na uwadze. Strona miała możliwość skarżenia orzeczenia, z czego skorzystano, choć z powodu wad formalnych bezskutecznie. Z kolei dalsze prace nad studium nie mogą być traktowane jako podstawa wznowienia postępowania z przyczyn wyżej wskazanych. W swej lakonicznej skardze o wznowienie postępowania strony nie podają na czym miało polegać pozbawienie możliwości działania w toku postępowania przed WSA (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze sąd, stosownie do treści art. 282 § 2 p.p.s.a., oddalił skargę o wznowienie postępowania. Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.