II SA/Gl 1176/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r., Nr [...] w części dotyczącej terminu zrealizowania przez E. S. i D. S. jako właścicieli lokali nr II i III w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w T., nałożonego obowiązku przebudowy samowolnie wykonanych schodów wewnętrznych łączących dwie kondygnacje: parter i piętro, prowadzących do lokalu użytkowego nr III, w celu dostosowania strefy wyjściowej i klatki schodowej w przedmiotowym lokalu do obowiązujących przepisów, wyznaczając nowy termin na [...] r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Na powyższe rozstrzygnięcie E. S. i D. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, przedkładając w załączeniu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Organ II instancji wnosząc o oddalenie skargi oraz uczestnik postępowania [...] S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w K., nie wypowiedzieli się w zakresie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zważył : Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, stanowi zatem odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Jednak jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Tym niemniej uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1). W piśmie zawierającym żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący nie przedstawili zasadnej argumentacji na poparcie wniosku, a odnieśli się jedynie do treści rozstrzygnięcia organu odwoławczego, wyjaśniając dlaczego w ich przekonaniu jest ono niezgodne z prawem. Podkreślić należy, iż formułowane zarzuty nie stanowią okoliczności odwołujących się do przesłanek wstrzymania wykonania aktu, a co za tym idzie, nie mogą uprawdopodobnić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zagadnienie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stanowić będzie przedmiot kontroli sądowej przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem jest orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na niezgodność z prawem na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Aczkolwiek skarżący nie wyartykułowali racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku, to biorąc pod rozwagę treść i charakter nałożonego obowiązku oraz jego wykonanie (nałożony zaskarżoną decyzją obowiązek zrealizowania przedmiotowych robót budowlanych upłynął w dniu [...] r.) Sąd doszedł do przekonania, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować po stronie skarżących szkodę, a biorąc pod uwagę zakres prac – szkoda może być postrzegana jako znaczna. Z podjęciem robót budowlanych wiążą się niewątpliwie wydatki, przy czym w ich trakcie, czego nie można wykluczyć, może dojść do zniszczenia niektórych elementów konstrukcyjnych, zwłaszcza, kiedy dotyczy to przebudowy schodów, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Zaznaczyć wypada, iż wstrzymanie wykonania nałożonych robót nie doprowadzi do powstania po stronie osób trzecich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym bardziej, że ani organ odwoławczy, ani też uczestnik postępowania nie wyrazili sprzeciwu wobec zgłoszonego żądania. Z przytoczonych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.