II SA/Gl 1184/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta Bielsko-Białej na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 28 czerwca 2024 r., nr IFIII.4131.1.50.2024 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr II/33/2024 Rady Miejskiej w Bielsku-Białej z dnia 23 maja 2024 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Wojewoda Śląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 czerwca 2024 r., nr IFIII.4131.1.50.2024, działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 609 i 721 - aktualnie t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1465, dalej jako u.s.g.) stwierdził nieważność uchwały Nr II/33/2024 Rady Miejskiej w Bielsku-Białej z dnia 23 maja 2024 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ulic Poligonowej, Żołnierskiej i Bibliotecznej. Rozstrzygnięcie nadzorcze doręczono adresatowi - za pośrednictwem platformy e-PUAP (na adres do doręczeń elektronicznych) w dniu 28 czerwca 2024 r. wraz z pouczeniem, że służy od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze Miasto Bielsko-Biała (dalej jako strona skarżąca lub miasto), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - za pośrednictwem Wojewody Śląskiego - skargę. Skarga została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 30 lipca 2024 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, w tym czy została wniesiona prawidłowo w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin i tryb wniesienia przez gminę skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody został uregulowany w art. 98 u.s.g. Zgodnie z jego treścią rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia (ust. 1). Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3). Do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego, dotyczące uchwały rady gminy, doręczone po upływie kadencji rady, uprawniona jest rada gminy następnej kadencji w terminie 30 dni od dnia wyboru przewodniczącego rady (ust. 3a). Do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (ust. 4). Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego zostało doręczone stronie skarżącej za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 28 czerwca 2024 r. (niedziela). Wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu 29 lipca 2024 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 30 lipca 2024 r. (k. 15 akt sądowoadministracyjnych) Dodatkowo podkreślić należy, doręczenie pisma stronie będącej podmiotem publicznym na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu (e-PUAP) następuje z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia, co następuje automatycznie z chwilą wprowadzenia pisma do systemu odbiorcy (zob. § 8 ust. 3 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych; t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 180). Dokument w postaci urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) jest generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany nadawcy. W praktyce oznacza to, że jeżeli wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. Oznacza to, że poświadczenie doręczenia przedłożenia (UPP) jest w takim przypadku niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru. W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi za moment doręczenia należy uznać wprowadzenie korespondencji do systemu informatycznego adresata, kiedy to automatycznie następuje podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru w sposób przyjęty w danym systemie. Jeżeli więc wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. UPP jest więc w takim przypadku urzędowym poświadczeniem odbioru i nie wymaga potwierdzenia na skutek wygenerowania urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r. , sygn. akt III OZ 264/22, dostępne w CBOSA). W niniejszej sprawie jeden podmiot publiczny dokonywał doręczenia za pomocą e-PUAP innemu podmiotowi publicznemu. Oznacza to, że w sprawie datę doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia należało ustalić w oparciu o § 8 ust. 3, § 11 ust. 1 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia. Skutkiem powyższego wniesienie skargi w dniu 30 lipca 2024 r. oznacza, że doszło do uchybienia terminu. Termin do wniesienia skargi (30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia) upłynął w dniu 29 lipca 2024 r. Nadto należy zwrócić uwagę, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 września 2024 r. (k. 23 akt sądowoadministracyjnych) skarżący został wezwany do nadesłania uchwały Rady Miejskiej w Bielsku-Białej będącej podstawą do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze w niniejszej sprawie, stosownie do art. 98 ust. 3 u.s.g., w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, do dnia dzisiejszego nie odpowiedział na powyższe wezwanie. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.