II SA/Gl 1204/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T., Gminy R. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 14 listopada 2017 r. M. T. oraz pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. Gmina R. wnieśli skargi na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r., nr [...] i nakazującą rozbiórkę Gminie R. właścicielowi samowolnie zrealizowanego, bez uzyskanego pozwolenia na budowę garażu blaszanego. W piśmie z dnia 26 stycznia 2018 r. skarżący uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że rozbiórka garażu spowoduje szkodę w postaci bezpowrotnej utraty nakładów, które poczynił na jego rzecz. Ponadto, skarżący będzie miał problem z ulokowaniem przedmiotów znajdujących się w garażu ponieważ nie ma na nie miejsca w mieszkaniu oraz w piwnicy. Cena, jaką skarżący uzyska za blachy z rozbiórki garażu będzie znacznie niższa niż cena jego zakupu, natomiast wykonanie decyzji, w sytuacji uwzględnienia skargi, spowoduje dodatkowe koszty w postaci odbudowy garażu. Skarżąca gmina w piśmie z dnia 1 lutego 2018 r. uzasadniła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktem, że garaż posadowiony jest na gruncie należącym do gminy, natomiast decyzja dotyczy garażu blaszanego stanowiącego ruchomość, zatem nakaz rozbiórki powinien zostać skierowany do jego właściciela. Ponadto, wykonanie skarżonej decyzji będzie wiązało się z odpowiedzialnością odszkodowawczą jaką gmina będzie musiała ponieść wobec właściciela garażu Mając na uwadze powyższe w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 lutego 2018 r. zwrócono się do uczestnika postępowania w celu ustosunkowania się do wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednak uczestnik postępowania nie skorzystał z prawa do ustosunkowania się do wniosków i nie odpowiedział na wezwanie sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przytoczona regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na sąd, który winien dokonać analizy całokształtu akt sprawy. Do stron skarżących należy jednak wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, że rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja o rozbiórce była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wyrządzenie szkody lub trudnych do odwrócenia skutków może dotknąć przede wszystkim właściciela obiektu. Rozbiórka części obiektu przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona właścicielowi obiektu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. orzeczenia NSA z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 476/11, LEX nr 957429, z dnia 16 października 2014 r. II OZ 1099/14 LEX nr 1550923). Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania aktu zostały spełnione w niniejszej sprawie. Zgodzić się przy tym należy, że już z samej istoty decyzji o rozbiórce wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.