II SA/Gl 1219/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi Wspólnoty "A" w R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania oceny stanu technicznego obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r. nr [...], 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 7 sierpnia 2014r. A. P. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. ( dalej: PINB ) o podjęcie działań mających na celu zobowiązanie zarządcy budynku przy ul. [...] w R. do wykonania niezbędnych robót zapobiegających systematycznemu zamakaniu piwnic w budynku. Pismem z dnia 9 października 2014r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, a następnie w 22 października 2014r. wezwał Zakład Wodociągów i Kanalizacji w R. do przedłożenia dokumentów dotyczących stanu technicznego odcinka kanalizacji deszczowej znajdującej się na działkach o nr [...] i [...]. W dniu 3 listopada 2014r. Urząd Miasta w R. poinformował organ nadzoru budowlanego, że nie posiada książki obiektu budowlanego oraz projektu przedmiotowego odcinka sieci, jednakże zlecił wykonanie monitoringu kanalizacji deszczowej znajdującej się w obrębie budynków przy ul. [...]. W dniu 19 listopada 2014r. do organu wpłynęło pismo zawierające wyniki przeprowadzonej inspekcji kanalizacji deszczowej z treści której wynikało, że na wymienionych w inspekcji odcinkach kanalizacji deszczowej istnieją pęknięcia wzdłużne oraz okrężne, a nadto nieszczelność na połączeniu rur, jednakże kontrolowana kanalizacja deszczowa spełnia w sposób prawidłowy zadanie w zakresie odprowadzania wód opadowych. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. PINB zażądał od "A" jako zarządcy nieruchomości w R. ul. [...] przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku w zakresie ustalenia przyczyn przedostawania się wilgoci do piwnic budynku oraz podania skutecznych sposobów usunięcia zawilgocenia. W dniu 7 maja 2015r. zarządca budynku przesłał do organu ocenę stanu izolacji przeciwwilgociowej fundamentów budynku mieszkalnego z treści której wynika, że przyczyną zawilgocenia piwnic jest dostawanie się wody opadowej poprzez dziury w drodze oraz chodnik do gruntów z pominięciem kratek ściekowych. Zgodnie z ekspertyzą w celu przeciwdziałania zalewaniu piwnic należy dokonać remontu drogi oraz chodnika, z uregulowaniem prawidłowego odpływu deszczówki, co spowoduje, że wody opadowe nie będą zasilały wód gruntowych i nie będą wzmacniały parcia na izolację oraz istniejący drenaż wokół budynku. Jednocześnie jako rozwiązanie najbardziej skuteczne, ale też najdroższe autor opinii wskazał wykonanie ściany piwnicznej z płytą fundamentową na skos z betonu szczelnego i położenie nowej izolacji z zastosowaniem membrany wodoodpornej. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego nakazał Wspólnocie "A" w R. jako właścicielowi nieruchomości, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, poprzez wykonanie prawidłowej izolacji przeciwwilgociowej na styku ścian piwnic z płytą fundamentową, zgodnie z zaleceniami ekspertyzy opracowanej w maju 2015r. przez mgr inż. J. M. – wskazując termin wykonania prac do 30 czerwca 2016r. W uzasadnieniu organ powiatowy stwierdził, że postępowanie administracyjne w sprawie remontu drogi zostało zakończone decyzją ostateczną, nakazującą zarządcy wykonanie remontu drogi oraz chodnika, ponieważ jednak stan drogi nie był jedyną przyczyną przedostawania się wilgoci do wnętrza budynku, konieczne stało się nakazanie właścicielowi budynku usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w samym budynku. W ocenie organu ponieważ zły stan techniczny izolacji budynku może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa mienia i zdrowia ludzi należało wydać decyzję w trybie art. 66 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Wspólnota "A" w R., reprezentowana przez zarządcę – "B", wskazując, że skoro z przedłożonej ekspertyzy wynika, iż główną przyczyną przedostawania się wody do piwnic obiektu był zły stan techniczny chodnika i drogi, znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu, to decyzja która zapadła w odrębnym postępowaniu, a dotycząca usunięcia nieprawidłowości na tym chodniku i drodze, powinna zlikwidować problem zalewania budynku. W konsekwencji skarżąca wywodzi, że nałożone zaskarżoną decyzją obowiązki są zbędne z uwagi na ustanie przyczyny zalewania. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej: [...]WINB ) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 66 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie [...]WINB wskazał, że zgromadzony w postępowaniu przed organem pierwszej instancji materiał dowodowy wskazuje, że stan techniczny spornego obiektu nie jest właściwy. Wadliwa izolacja przeciwwilgociowa ścian piwnic obiektu powoduje bowiem, że do wnętrza przedostaje się woda opadowa. Stwierdzenie wad w zakresie stanu technicznego obiektu uzasadnia zastosowanie przez organy nadzoru budowlanego art. 66 Prawa budowlanego i nakazania w decyzji usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Natomiast zakres robót wskazanych w zaskarżonej decyzji PINB należy uznać za wystarczający dla usunięcia stwierdzonego naruszenia prawa. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że dla zastosowania art. 66 Prawa budowlanego nie ma znaczenia, ani przyczyna zaistnienia określonego stanu obiektu, ani też ustalenie osoby za pogorszenie stanu technicznego odpowiedzialnej. Ustaleniu podlega jedynie fakt istnienia złego stanu technicznego i wskazanie robót mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. To zaś czyni zarzuty, zawarte w odwołaniu, bezzasadnymi. Niezależnie bowiem od faktu, że zalewanie może być spowodowane także złym stanem sąsiadującego z budynkiem chodnika i drogi, to w postępowaniu stwierdzono wady izolacji przeciwwilgociowej budynku. W ocenie organu odwoławczego samo wystąpienie wad izolacji przeciwwilgociowej budynku uprawniało, a nawet wymuszało na organie szczebla powiatowego wydanie decyzji, nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła Wspólnota "A" reprezentowana przez fachowego pełnomocnika zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 10, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie zgłoszonej w odwołaniu zmiany stosunków miejscowych spowodowanej remontem drogi i chodnika, błędną interpretację treści ekspertyzy przedłożonej przez skarżącą oraz nie wysłuchanie strony przed wydaniem decyzji. Skarżąca zarzuciła również naruszenie prawa materialnego tj. art. 66 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy stan techniczny budynku nie uzasadniał nałożenia określonych w decyzji obowiązków. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że przyczyną zalewania budynku wbrew twierdzeniom organów nie był zły stan techniczny budynku, lecz czynnik zewnętrzny w postaci dziurawej drogi oraz chodnika przez które wody opadowe dostawały się do gruntu i wywierały nadmierne parcie na istniejący drenaż oraz izolację budynku. Okoliczności te wynikają wprost z ekspertyzy technicznej przedłożonej przez skarżącą jednak zostały błędnie zinterpretowane przez organ. Skarżąca zwróciła również uwagę na aspekt finansowy związany z zakresem nałożonych na nią obowiązków. W odpowiedzi na skargę [...]WINB w całości podtrzymał stanowisko oraz argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej wspólnoty wnosił i wywodził jak w skardze dodatkowo akcentując, że organ powinien był jednoznacznie ustalić czy w wyniku wykonanych prac remontowych drogi oraz chodnika w dalszym ciągu stanieje problem zalewania piwnic budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga okazał się zasadna, chociaż nie wszystkie argumenty w niej zawarte zasługiwały na uwzględnienie. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.). Organ odwoławczy ograniczył ją do art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przepis art. 66 Prawa budowlanego ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania obiektu budowlanego. Stosownie do treści tego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego znajduje się w rozdziale 6 ustawy, zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Pod pojęciem właściwego utrzymania obiektów należy rozumieć zachowanie obiektów budowlanych w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęte zostało, że art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego dotyczy m.in. takich stanów faktycznych, kiedy to obiekt budowlany jest w stanie zagrażającym życiu lub zdrowiu ludzi, bądź bezpieczeństwu mienia lub ze względu na jego niewłaściwe użytkowanie został doprowadzony do takiego stanu, że znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym, który wymaga wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu usuwającego stwierdzone nieprawidłowości. W przepisie tym chodzi zatem o skutki wynikające z użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania (por. wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2009r.,sygn. akt II OSK 427/08, Lex nr 555778, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 października 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 931/08, Lex nr 505403). Dlatego przyjmuje się również, że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane może dotyczyć jedynie takich nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, a więc związanych zazwyczaj z niewłaściwym jego użytkowaniem, doprowadzeniem do znacznego zużycia technicznego poprzez brak remontów, konserwacji spowodowanych zazwyczaj biernością, niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela lub zarządcy ( por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt II OSK 1100/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2013r., sygn. akt VII SA/Wa 2882/12; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 30 października 2013r., sygn. akt II SA/Bd 925/13, dostępne CBOIS). Oznacza to, że przepis art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania budynku, a więc nie na skutek wad wykonawczych lecz np. na skutek upływu czasu, czy też wystąpienia innego czynnika niezwiązanego z działalnością inwestycyjną (por. Z. Kostka, Prawo budowlane. Komentarz, Gdańsk 2007, s. 197). Użyte w art. 66 pkt 1 ustawy Prawo budowlane pojęcie "nieodpowiedni" jest określeniem nieostrym i brak jest jego legalnej definicji. Z treści omawianego przepisu wynika uprawnienie dla organu nadzoru budowlanego do nakładania na podmioty posiadające tytuł prawny do budynku obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości, a więc stanu niezgodnego z przepisami. Nakładanie więc przez organ administracji określonych obowiązków musi wynikać ze ściśle określonej normy prawnej, a określenie "nieodpowiedni" stan techniczny budynku należy odnieść do sytuacji, w której ustalony stan techniczny obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów. W takim tylko przypadku organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przyjęcie odmiennej koncepcji, tj. uznanie, iż stan nieodpowiedni nie jest równoznaczny z naruszeniem określonej normy prawnej, oznaczałoby w istocie uprawnienie dla nakładania obowiązków na właściciela obiektu nie wynikających wprost z przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2001r., sygn. akt IV SA 1103/99, dostępny: CBOIS). Z kolei za należyty stan techniczny obiektu budowlanego należy uznać stan jego sprawności technicznej jako całości, a także elementów instalacji i urządzeń odpowiadający wymaganiom prawa, w tym przepisom techniczno-budowlanym. Konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyrok NSA z dnia 14 lipca 1998r.,sygn. akt IV SA 1420/96, Lex nr 43224). Niewątpliwie jest to przepis, który bezpośrednio ingeruje w sferę prawa własności, wymuszając na właścicielu obowiązek określonego zachowania, lecz przepis ten ma na celu utrzymanie odpowiedniego stanu obiektu, zgodnie z zasadami prawidłowego i bezpiecznego użytkowania obiektu. Po zakończeniu procesu budowlanego na właścicielu obiektu ciążą określone obowiązki, które mogą być egzekwowane w trybie przepisów rozdziału 6 Prawa budowlanego. Decyzja wydana w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości powinna, więc precyzyjnie wymieniać na czym owe nieprawidłowości polegają oraz wskazywać czynności, które celem usunięcia ich właściciel obowiązany jest wykonać. Jeżeli, bowiem w ocenie organu spełniły się przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, to na organie spoczywał obowiązek wykazania, w jaki sposób ustalony stan techniczny obiektu narusza normę prawa - rozstrzygając bowiem w oparciu o pkt 3 ust. 1 art. 66 organ winien wykazać, którym wymaganiom wynikających z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego oraz kiedy obiekt budowlany będzie w nieodpowiednim stanie technicznym i kiedy jego stan będzie niezgody z obowiązującymi w tym zakresie przepisami - i w jaki sposób stwierdzone nieprawidłowości mają zostać usunięte. Jak słusznie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 listopada 2010r. sygn. akt II OSK 1794/09, (publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), "okoliczność zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji z art. 66 prawa budowlanego musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Do wydania jej zatem nie wystarczy ogólne stwierdzenie przez organ, że zachodzą przesłanki określone w art. 66. Dlatego też organ nadzoru budowlanego wydając decyzję na podstawie art. 66 musi jednoznacznie sprecyzować, jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych zagrażają i dlaczego". Realizacji tego wymogu nie stanowi natomiast w rozpoznawanej sprawie nałożenie na adresata decyzji obowiązku polegającego na: "wykonaniu prawidłowej izolacji przeciwwilgociowej na styku ścian piwnic z płytą fundamentową, zgodnie z zaleceniami ekspertyzy opracowanej w maju 2015r." Tym bardziej, że z załączonej do akt sprawy i powołanej przez organ ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego położonego przy [...], sporządzonej przez mgr inż. J. M. wynika, że ściana budynku posiada izolację powłokową zabezpieczoną folią kubełkową a wzdłuż płyty fundamentowej ułożony jest dren o przekroju 100mm owinięty geowłókniną i obsypany żwirem, który jest odprowadzony do studzienki kanalizacji deszczowej. Brak jest natomiast informacji, że stan techniczny budynku w zakresie izolacji jego ścian jest niewłaściwy. Jako miejsce przesiąkania wody autor ekspertyzy wskazuje styk ściany z płytą fundamentową. W rozpoznawanej sprawie nie wyjaśniono, dlaczego w ocenie organu ustalony stan techniczny obiektu uzasadnia nałożenie obowiązków w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, ani jaka jest podstawa prawna nałożenia tych obowiązków. Jeżeli organ uznał, że przyczyną złego stanu technicznego budynku jest niewłaściwie wykonana płyta fundamentowa budynku, która wystaje poza obrys budynku, to z całą pewnością takiego rozwiązania konstrukcyjnego nie można było potraktować jako nieprawidłowości, która powstała podczas użytkowania obiektu budowlanego. Oznaczałoby to, że stwierdzona nieprawidłowość nie jest bezpośrednim rezultatem wadliwego użytkowania obiektu budowlanego, lecz ma charakter pierwotny, związany z jego wadliwym wykonaniem, co z kolei wyklucza zastosowania art. 66 Prawa budowlanego. Dodatkowo należy zauważyć, iż organ nakazując w decyzji usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego winien w sposób precyzyjny wskazać powyższe nieprawidłowości oraz zakres niezbędnych do wykonania prac, co jest istotne zarówno w przypadku konieczności wykonania jak i wyegzekwowania obowiązku zawartego w decyzji. Tym czasem decyzja organu I instancji w sposób bardzo ogólnikowy wskazuje na izolację przeciwwilgociową budynku, odsyłając w zakresie niezbędnych do wykonania prac do treści ekspertyzy, taka sytuacja w ocenie Sądu jest niedopuszczalna. Jako chybiony należało uznać natomiast argument skargi, że nałożony obowiązek pociąga za sobą znaczne nakłady finansowe niezbędne dla jego realizacji. Wskazać bowiem należy, że art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie uzależnia wydania nakazu od posiadania przez właściciela środków finansowych, pozwalających na ich wykonanie. Organ nie rozstrzyga o sposobach finansowania wykonania robót, a jedynie o obowiązku usunięcia niewłaściwego stanu technicznego obiektu. Zgodzić należy się również ze stanowiskiem, że organ nadzoru budowlanego wydając decyzję na podstawie art. 66 Prawa budowlanego nie bada przyczyn z powodu których obiekt znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym. Nie zwalnia to jednak organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania mającego na celu ustalenie aktualnego stanu technicznego budynku. Decyzja wydana przez organ powinna być poprzedzona zgromadzeniem materiału dowodowego, stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Niewątpliwie najbardziej miarodajnym i obiektywnym dowodem będą wyniki kontroli obiektu budowlanego przedstawione w protokole jej przeprowadzenia i podpisane przez osoby biorące udział w tej czynności. Istotnym dowodem jest też ekspertyza dokonana przez osobę o odpowiednim przygotowaniu. Ekspertyza powinna zawierać opis stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego budynku i wnioski co do sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Organ nadzoru budowlanego wydając rozstrzygnięcie, nie jest przy tym związany wnioskami zamieszczonymi w ekspertyzie. W toku prowadzonego postępowania organ może w drodze postanowienia dowodowego, wydanego na podstawie art. 62 ust. 3 w zw. z art. 81c ust. 2, na które stronie będzie przysługuje zażalenie, zażądać od podmiotu, na którym ciążą obowiązki określone w art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego, przedstawienia ekspertyzy aktualnego stanu technicznego budynku. W konsekwencji, zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej motywy podjętego przez organy obu instancji rozstrzygnięcia w istocie nie wyjaśniają stanowiska organów. Ustalenie, że stan techniczny obiektu budowlanego jest nieprawidłowy wymagało wyjaśnienia, czy stwierdzone nieprawidłowości w istocie odpowiadają sytuacji, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, uzasadniającej interwencję organu w przewidzianym tym przepisem trybie. Tymczasem, z zebranego w aktach sprawy materiału okoliczność ta jednoznacznie nie wynika. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji wydano z naruszeniem powyżej wskazanych przepisów procesowych oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów konieczne było uchylenie decyzji organów obu instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy rzeczą organów będzie wyjaśnienie wskazanych kwestii, w szczególności dlaczego w ocenie organu wystąpiły przesłanki określone w art. 66 Prawa budowlanego i zastosowanie się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.) orzeczono, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.