II SA/Gl 1221/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z na decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. R. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę m.in. na decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 listopada 2015 r. skargi zostały rozdzielone, przy czym skarga na ww. decyzję Prezydenta Miasta M. została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Gl 1221/15. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca nie złożyła odwołania od decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – stosownie do treści § 2 powyższego przepisu - sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunkiem koniecznym wniesienia w rozpatrywanej sprawie skargi do sądu administracyjnego było zatem wniesienie odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta M., tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Jak wynika bowiem z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23) od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Właściwym do rozpatrzenia tego odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia (§ 2 tego przepisu). Regulacja ta ma na celu zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy przez organ pierwszej, a następnie drugiej instancji. Bez względu na to, która ze stron postępowania administracyjnego skutecznie wniesie odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji i zostanie wydana w tej sprawie decyzja organu odwoławczego, otwarta zostaje droga do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1071/07, Lex nr 515399). Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie wystąpiła z takim odwołaniem, a tym samym nie został wyczerpany przysługujący jej w postępowaniu administracyjnym środek zaskarżenia. Powyższe czyni skargę wniesioną na decyzję organu pierwszej instancji niedopuszczalną i stanowi przesłankę do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. Wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.