II SA/Gl 1224/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na uchwałę Rady Miejskiej Mikołowa z dnia 22 lutego 2005 r. nr XXXI/464/2005 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie 300 (trzysta) złotych. Pismem z dnia 12 lipca 2025 r. H. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej Mikołowa opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Jak wynika z akt sprawy, w tym treści skargi oraz pisma organu z dnia 13 października 2025 r., skarżąca przed wniesieniem skargi nie składała wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej Mikołowa z dnia 22 lutego 2005 r., nr XXXI/464/2005 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Skarga w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153, dalej "u.s.g."). Zauważyć należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego dotyczącego wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g., nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże zgodnie z treścią przepisu przejściowego tej ustawy - art. 17 ust. 1 - do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Z art. 17 ust. 2 wynika zaś, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (ustawa o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie niniejszej ustawy. Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że w sprawach dotyczących aktów organów gminy nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostały po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. Przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. (wówczas t.j..: Dz. U. z 2016 r. poz. 446) stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący powinien był wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała z dnia 22 lutego 2005 r., a więc akt wydany przed 1 czerwca 2017 r. W świetle powyższych uwag, skarga do sądu administracyjnego na taką uchwałę powinna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, w tym skargi oraz pisma organu z dnia 13 października 2025 r., skarżąca nie wyczerpała dostępnych jej środków zaskarżenia. Podstawą odrzucenia skargi jest również nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie. W rozpoznawanej sprawie, mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika skarżącej do nadesłania pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wezwanie odebrano w dniu 8 października 2025 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał w dniu 15 października 2025 r. Powyższej czynności dokonano dopiero w dniu 16 października 2025 r., a zatem po upływie terminu. Tymczasem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi jest terminem ustawowym i nie jest możliwe jego wydłużanie, czy skracanie. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.