II SA/Gl 1228/21

WyrokWSA w Gliwicach2021-12-08

Skład orzekający: Artur Żurawik, Beata Kalaga-Gajewska, Renata Siudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność odwołania, uznając pismo strony za odwołanie od ostatecznej decyzji, podczas gdy w rzeczywistości stanowiło ono skargę do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie stwierdziło niedopuszczalność odwołania, uznając pismo strony za odwołanie od ostatecznej decyzji, podczas gdy w rzeczywistości stanowiło ono skargę do sądu administracyjnego. Organ administracyjny powinien analizować treść pisma, a nie tylko jego literalne oznaczenie, i w razie wątpliwości wezwać stronę do sprecyzowania żądania, zwłaszcza gdy strona jest niepełnoletnia i nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Nadmierny formalizm w tej sytuacji pozbawił stronę rozpoznania jej sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o umieszczenie w domu pomocy społecznej, który został odrzucony decyzją Wójta Gminy. Po otrzymaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Wójta, skarżący złożył pismo oznaczone jako "Odwołuję się...". SKO postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność tego odwołania, uznając je za wniesione od ostatecznej decyzji. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi M.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie odmowy pobytu w domu pomocy społecznej uchyla zaskarżone postanowienie Pismem z dnia 26 kwietnia 2021 r., skierowanym do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., M. R. (dalej: "skarżący") złożył wniosek o umieszczenie w domu pomocy społecznej odpowiedniego dla inwalidy, ponieważ po wypadku posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i nie ma gdzie mieszkać. Ostatnim miejscem jego zamieszkania był G. Jednocześnie wskazał źródła swojego utrzymania (zasiłek z MOPS oraz ZUS) oraz opisał trudną sytuację życiową i relacje z najbliższą rodziną. Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] r., nr [...], odmówił przyznania skarżącemu pobytu w domu pomocy społecznej, bowiem może samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym przy wsparciu drugiej osoby, np. opiekunki, oraz pouczył o możliwości złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji za pośrednictwem Wójta Gminy W. Skarżący w dniu 28 maja 2021 r. potwierdził odbiór powyższej decyzji. W odwołaniu z dnia 31 maja 2021 r. (karta bez numeru, wpływ w dniu 2 czerwca 2021 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach) skarżący wyraził niezadowolenie z treści rozstrzygnięcia i domagał się pozytywnego rozpatrzenia wniosku o umieszczenie w domu pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej w skrócie: "SKO"), po rozpoznaniu odwołania skarżącego, decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] r., oraz pouczyło skarżącego o przysługującym mu prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem SKO. Skarżący odebrał decyzję SKO w dniu 19 lipca 2021 r. W piśmie z dnia 28 lipca 2021 r., skierowanym do SKO i oznaczonym przez skarżącego jako "Odwołuję się ...", podał numer decyzji SKO z dnia [...] r. oraz dzień jej wydania. Nadto, szczegółowo opisał warunki życia codziennego i związane z nim uciążliwości oraz ponowił wniosek o skierowanie do wskazanego przez siebie Domu Pomocy Społecznej znajdującego się w B. SKO postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie t.j.: Dz. U. z 2021r. poz. 735, dalej w skrócie: "k.p.a."), stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącego od decyzji SKO z dnia [...] r. Akcentowało, że odwołanie zostało wniesione od ostatecznej decyzji i z tej przyczyny jest niedopuszczalne, bowiem od takiej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i skarżący został o tym prawidłowo pouczony. Pismem z dnia 27 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył bezpośrednio do Sądu odwołanie od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. i decyzji SKO z dnia [...] r., oraz opisał sytuację rodzinną i zdrowotną, przedkładając między innymi kopię postanowienia SKO z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę z dnia 23 września 2021 r. SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (obecnie t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 w związku z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej w skrócie: "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku stwierdzenia określonych naruszeń prawa sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla zaskarżony akt albo stwierdza jego nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.) bądź oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia (art. 151 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty a jedynie ocenia, czy postępowanie przed organami przeprowadzono prawidłowo oraz czy wydany akt pozostaje w zgodzie z prawem. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyganie sprawy przez sąd następuje bez związania go zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że złożona w tej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ocenie Sądu zostało poddane postanowienie SKO z dnia [...] r., nr [...], stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącego od decyzji SKO z dnia [...] r., nr [...]. Skarga dotyczy więc aktu o charakterze procesowym, tj. postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. Pismo skarżącego z dnia 28 lipca 2021 r., w którego treści na samym wstępie pojawiło się sformułowanie "Odwołuję się....", SKO uznało za odwołanie niedopuszczalne ze względów przedmiotowych. Zgodnie z orzecznictwem sądowym, ukształtowanym na gruncie treści art. 134 k.p.a., wyróżnia się dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Za przyczyny przedmiotowe uznaje się brak przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2000 r. sygn. akt V SA 235/00 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 598/13). Zauważyć należy, że pismo skarżącego z dnia 28 lipca 2021 r., zostało złożone w ustawowym terminie do złożenia skargi do tut. Sądu. W ocenie Sądu, pismo to stanowiło w istocie rzeczy skargę na decyzję SKO z dnia [...] r. a nie odwołanie. W konsekwencji wydane w niniejszej sprawie postanowienie SKO z dnia [...] r. jest wadliwe, a działanie SKO pozbawiło skarżącego rozpoznania odwołania od merytorycznej decyzji wydanej w sprawie jego wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej. Tymczasem, każdy organ administracyjny zapoznając się z treścią pism i oświadczeń do niego złożonych nie może wiernie podążać tylko i wyłącznie za literalnym oznaczeniem pisma, wniosku, odwołania, czy podania, ale musi dokonać analizy jego treści. W razie zaistnienia jakichkolwiek wątpliwości co do intencji strony, każdy organ administracyjny powinien skierować wezwanie do sprecyzowania żądania zawartego w treści pisma, wniosku, odwołania, oświadczenia, czy podania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 799/19). Zatem w pierwszej kolejności, zgodnie z zasadą informowania należało wyczerpująco poinformować skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mają wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, w tym uprawnienia do skutecznego złożenia odwołania, skoro zaistniała wątpliwość co do złożenia odwołania, czy też skargi (art. 9 k.p.a.). Ze zdania drugiego tego przepisu wynika obowiązek organu do czuwania nad tym, aby strony nie ponosiły szkody z powodu nieznajomości prawa, dlatego w tym celu są zobowiązane do udzielania im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W tym miejscu należy podkreślić, że skarżący samodzielnie sporządza wszystkie pisma i nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Nadto, od dnia [...] r. jest osobą zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności (orzeczenie Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w R. z dnia [...] r. znajdujące się w aktach administracyjnych, karta bez numeru). Sam podaje, że jest po rekonstrukcji [...], ma [...] i uszkodzenie [...] wraz z [...]. Zdaniem składu orzekającego, konieczne było uwzględnienie powyżej opisanego i znajdującego potwierdzenie w aktach administracyjnych stanu faktycznego. Bezspornie skarżący cały czas w swoich pismach odnosi się do wniosku o skierowanie do domu pomocy społecznej i zmierza do podważenia decyzji odmownej, a nawet konkretyzuje dom, w którym chciałby przebywać. W treści pisma z dnia 27 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego) podał również, że odwołuje się od decyzji. Zdaniem składu orzekającego nadmierny formalizm oraz rygorystycznie postrzegana władczość przy rozstrzyganiu spraw administracyjnych powoduje, że w postępowaniach administracyjnych nie jest właściwie realizowana zasada zaufania obywateli do organów państwa oraz zasada przekonywania, skutkiem czego ustawodawca przeprowadził, ustawą z dnia 7 kwietnia 201 7r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), znaczną nowelizację przepisów prawa w szczególności przepisów k.p.a. Dokonane zmiany mają przyczynić się do bardziej partnerskiego podejścia administracji do obywateli przez wprowadzenie zasad i szczegółowych regulacji pozwalających na efektywniejszą realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej. Zasadniczą bowiem kwestią jest merytoryczne i sprawne załatwienie sprawy administracyjnej, z którą strony zwracają się do organów publicznych. W tym stanie sprawy, pismo skarżącego z dnia 28 lipca 2021 r., skierowane do SKO i oznaczone jako "Odwołuję się ..." od decyzji SKO z dnia [...] r. (odebranej w dniu 19 lipca 2021 r.) mimo, że nie zostało oznaczone jako skarga uznać należy, za skargę, dlatego też SKO uwzględni wskazane wyżej oceny oraz wytyczne dotyczące dalszego postępowania i zobowiązane będzie do przesłania skargi do tut. Sądu wraz z odpowiedzią oraz kompletem akt administracyjnych, celem jej rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 134 k.p.a., orzekł jak w sentencji. W myśl art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem przedmiotem skargi jest postanowienie kończące postępowanie w postępowaniu administracyjnym. Powołane w wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło