II SA/Gl 1229/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., mocą której utrzymano w mocy decyzję tego Kolegium odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie sieci wodociągowej "[...]". W skardze skierowanej do tutejszego Sądu skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie w całości wykonania decyzji nr [...] Wójta Gminy J. z dnia [...] r. podnosząc, że wniosek ten jest uzasadniony, gdyż należy wyeliminować z obrotu prawnego decyzję organu naruszającą rażąco prawo. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 grudnia 2010 r. uczestnikom postępowania doręczono odpisy skargi i odpowiedzi na skargę, informując jednocześnie o możliwości ustosunkowania się do wniosku zawartego w skardze o wstrzymaniu wykonania aktu w terminie 3 dni. W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. pełnomocnik uczestnika postępowania "[...]. wniósł o wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji podnosząc między innymi, że skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób swojego wniosku, a w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei R.B. oświadczył w piśmie z dnia [...] r., że popiera wniosek strony skarżącej, gdyż decyzja Kolegium została wydana z rażącym naruszeniem prawa, stąd – jego zdaniem – wniosek jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej sprawy. Zdaniem Sądu chodzi tu o akty administracyjne tożsame nie tylko podmiotowo, ale również dotyczące tych samych kwestii w sensie materialnym. Prowadzi to do wniosku, że przedmiotem rozważań może być nie tylko akt zaskarżony do sądu, ale również inne akty będące w związku z tym zaskarżonym rozstrzygnięciem. Nie w każdym przypadku jednak dotyczy to możliwości wstrzymania aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym "zwykłym", jeżeli skarga dotyczy rozstrzygnięcia wydanego w trybie nadzwyczajnym. Możliwość wstrzymania wykonania ostatecznej i prawomocnej decyzji administracyjnej, będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie nadzwyczajnym prowadziłaby bowiem do zachwiania pewności obrotu prawnego. W realiach rozpoznawanej sprawy przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w jednym z trybów nadzwyczajnych, a mianowicie w trybie stwierdzenia nieważności decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. prowadziło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Wójta Gminy J. z dnia [...] r. o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, która to decyzja na dzień dzisiejszy jest ostateczna i prawomocna. Można ją zatem wyeliminować z obrotu prawnego stosując przewidziane w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego zasady postępowania. Zdaniem Sądu wykonanie takiej decyzji nie może być wstrzymane, ponieważ mogłoby to narazić ten akt administracyjny na przedwczesne wykluczenie, choćby czasowe, bez rozpoznania, czy w tym przypadku rzeczywiście byłyby podstawy do stwierdzenia nieważności tej decyzji. Sąd bowiem – przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania - kieruje się innymi przesłankami, niż te, które należałoby brać pod uwagę przy orzekaniu o prawidłowości decyzji organów administracyjnych co do stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego. Podkreślić wypada również, że choć obowiązująca na gruncie procedury sądowoadministracyjnej zasada skargowości jest ograniczona, to w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności odnosi się ona, jak przyjęto w orzecznictwie sądów administracyjnych, do zainicjowania postępowania w tej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 155/05, OSS 2005, nr 3, poz. 72). Brak wniosku uprawnionego podmiotu uniemożliwia zatem sądowi podjęcie postępowania w przedmiocie wstrzymania aktu. Skoro zatem skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu gminy, nie można było rozpatrywać wstrzymania decyzji będących przedmiotem niniejszego postępowania, czyli decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności aktu oraz decyzji tego organu utrzymującej tę pierwszą w mocy. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że rozpatrując ewentualny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, polegałby on również oddaleniu, gdyż decyzja ta jako nienadająca się do wykonania nie mogłaby podlegać wstrzymaniu, a nadto skarżąca nie przedstawiła żadnej argumentacji, spełniającej wymogi wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., a przemawiającej za tym, aby wydać korzystne dla niej rozstrzygnięcie. Nie można bowiem przyjąć, że argumenty wysuwane przez skarżącą na dowód istnienia podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji są tymi samymi, na podstawie których sąd postanawia o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.